Legislator Case Law & Legislation
V KK 259/13 AI generated

Supreme Court quashes conditional dismissal for environmental crime due to missing victim reconciliation requirements.

Case Number V KK 259/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court quashed the Regional Court's decision to conditionally dismiss criminal proceedings against the defendant. The defendant was accused of selling protected birds without permits, violating EU environmental laws. The lower court incorrectly applied conditional dismissal without proving victim reconciliation or damage repair, which are mandatory for crimes carrying potential sentences over three years.

Legislator headnote

AI generated

Art. 66 § 1, 2, 3 k.k.; Art. 128 pkt 2 lit. d ustawy o ochronie przyrody: Conditional dismissal of criminal proceedings for offenses punishable by up to five years' imprisonment requires specific additional conditions, including victim reconciliation or damage repair, which are mandatory when the offense does not involve a specific victim.

Keywords

AI generated
conditional dismissal proceedings environmental protection law victim reconciliation requirement criminal penalty threshold Supreme Court cassation

Cited Legislation

AI generated
Art. 66 § 1, 2, 3 k.k.
II K […], Sąd Rejonowy w M., uznając, że oskarżony wyczerpał znamiona zarzucanego mu czynu – na podstawie art. 66 § 1 i 2 k.k.
Art. 39 pkt 2 k.k.
z art. 39 pkt 2 k.k. zobowiązał oskarżonego do uiszczenia świadczenia pieniężnego w kwocie 500 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w W..Ponadto obciążył oskarżonego kosztami sądowymi.Wyrok ten nie został zaskarżony i uprawomocnił się w dniu 9 marca 2013 r.
Art. 537 § 2 k.p.k.
66 § 2 i 3 k.k., które miało istotny wpływ na treść zapadłego orzeczenia, bowiem pomimo braku przesłanek materialnoprawnych zastosował instytucję warunkowego umorzenia postępowania karnego.Z przytoczonych powyżej względów, na podstawie art. 537 § 2 k.p.k., Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
Art. 128 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 roku o ochronie przyrody
Ż.‎oskarżonego z art. 128 pkt 2 lit.
art. 67 § 1 k.k
z art. 67 § 1 k.k., postepowanie karne wobec M.
art. 67 § 3 k.k
warunkowo umorzył na okres próby roku.Na podstawie art. 67 § 3 k.k.
art. 39 pkt 2 k.k
art. 66 k.k
66 § 1 i 2 k.k., Sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli zostały spełnione przesłanki ogólne wymienione w § 1 art. 66 k.k., a przestępstwo nie jest zagrożone karą przekraczającą 3 lata pozbawienia wolności.Tymczasem występek określony w art.
art. 66 § 3 k.k
d powołanej ustawy o ochronie przyrody przewiduje zagrożenie karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat.W art. 66 § 3 k.k.
art. 66 § 1 k.k
W tym jednak wypadku, niezależnie od ogólnych przesłanek stosowania tej instytucji określonych w art. 66 § 1 k.k., niezbędne jest spełnienie jednego z wymienionych w art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V KK 259/13 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 listopada 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący)‎SSN Tomasz Grzegorczyk‎SSN Edward Matwijów (sprawozdawca)Protokolant Barbara Kobrzyńska przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Krzysztofa Parchimowicza,‎w sprawie M. Ż.‎oskarżonego z art. 128 pkt 2 lit.

d) ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 roku o ochronie przyrody‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 14 listopada 2013 r.,‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść‎od wyroku Sądu Rejonowego w M.‎z dnia 26 lutego 2013 r., sygn. akt II K […], uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w M. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIEProkurator Rejonowy w M. w dniu 29 listopada 2012 r. skierował do Sądu Rejonowego w M. wniosek o warunkowe umorzenie postepowania przeciwko M. Ż. podejrzanemu o to, że w dniach 12 kwietnia 2012 r. o godz. 1621, 1 maja 2012 r. o godz. 2008 oraz 3 lipca 2012 r. o godz. 1742 za pośrednictwem portalu ogłoszeniowego www.[…].pl, ze skutkiem w M., województwa […], posługując się nikiem M., oferował do sprzedaży ptaki z rzędu papugowatych: rozelle białolice (Platycercus eximus) oraz świergotki seledynowe (Psephotus haematonotus) bez wymaganych dokumentów, naruszając przepisy prawa Unii Europejskiej dotyczące ochrony gatunków dziko żyjących zwierząt w zakresie regulacji obrotu nimi, tj. o popełnienie przestępstwa z art. 128 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2009 r., Nr 13, poz. 1220 ze zm.).Wyrokiem z dnia 26 lutego 2013 r., sygn.

II K […], Sąd Rejonowy w M., uznając, że oskarżony wyczerpał znamiona zarzucanego mu czynu – na podstawie art. 66 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 67 § 1 k.k., postepowanie karne wobec M. Ż. warunkowo umorzył na okres próby roku.Na podstawie art. 67 § 3 k.k. w zw. z art. 39 pkt 2 k.k. zobowiązał oskarżonego do uiszczenia świadczenia pieniężnego w kwocie 500 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w W..Ponadto obciążył oskarżonego kosztami sądowymi.Wyrok ten nie został zaskarżony i uprawomocnił się w dniu 9 marca 2013 r. (k. 56).Kasacje od tego wyroku wniósł Prokurator Generalny.

Zaskarżając wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego zarzucił mu rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów art. 66 § 2 i 3 k.k., polegające na warunkowym umorzeniu postępowania karnego wobec M. Ż. oskarżonego o popełnienie przestępstwa z art. 128 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1229 ze zm.), a więc zagrożonego karą przekraczającą 3 lata pozbawienia wolności, pomimo braku przesłanek do zastosowania tego środka probacyjnego, bowiem przypisany mu występek nie został popełniony z pokrzywdzeniem konkretnego podmiotu, a zatem brak było możliwości pojednania się sprawcy z pokrzywdzonym, naprawienia szkody czy też uzgodnienia sposobu jej naprawienia.W konkluzji kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w M.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Kasacja okazała się zasadna, albowiem zarzut w niej podniesiony jest trafny.Zgodnie z treścią art. 66 § 1 i 2 k.k., Sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli zostały spełnione przesłanki ogólne wymienione w § 1 art. 66 k.k., a przestępstwo nie jest zagrożone karą przekraczającą 3 lata pozbawienia wolności.Tymczasem występek określony w art. 128 pkt 2 lit. d powołanej ustawy o ochronie przyrody przewiduje zagrożenie karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat.W art. 66 § 3 k.k. przewidziano możliwość zastosowania warunkowego umorzenia postępowania także do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą nie przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności.

W tym jednak wypadku, niezależnie od ogólnych przesłanek stosowania tej instytucji określonych w art. 66 § 1 k.k., niezbędne jest spełnienie jednego z wymienionych w art. 66 § 3 k.k. warunków, a mianowicie pojednania się pokrzywdzonego ze sprawcą, naprawienie szkody przez tego ostatniego, ewentualnie uzgodnienie sposobu naprawienia szkody pomiędzy pokrzywdzonym, a sprawcą.W niniejszej sprawie żaden z tych warunków nie mógł być spełniony.Występek z art. 128 pkt 2 lit. d powołanej wyżej ustawy, jako skierowany przeciwko ochronie gatunkowej zwierząt i roślin nie został popełniony z pokrzywdzeniem konkretnego podmiotu.

Nie istniała zatem możliwość spełnienia przez oskarżonego któregokolwiek warunku dodatkowego jakiego wymaga przepis art. 66 § 3 k.k., która dałaby podstawę do warunkowego umorzenia postępowania karnego.Sąd Rejonowy w M. umarzając warunkowo postępowanie karne wobec M. Ż., dopuścił się rażącego naruszenia przepisów art. 66 § 2 i 3 k.k., które miało istotny wpływ na treść zapadłego orzeczenia, bowiem pomimo braku przesłanek materialnoprawnych zastosował instytucję warunkowego umorzenia postępowania karnego.Z przytoczonych powyżej względów, na podstawie art. 537 § 2 k.p.k., Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. aw