Supreme Court dismisses stay of execution request due to lack of clear grounds for cassation and no severe unremediable suffering.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the defense's request to suspend the execution of the first-instance judgment pending cassation. The defense argued that the appeal raised significant doubts about the lower court's quality control and posed a real risk of acquittal or dismissal of charges. The court held that such doubts are not sufficiently clear or probable to warrant a stay, as the appeal requires detailed analysis of the lower court's proceedings which belongs in the cassation hearing itself.
Legislator headnote
AI generatedArt. 9 § 1 k.k.w.; Art. 532 § 1 k.p.k.; A stay of execution pending cassation is an exceptional measure requiring clear and highly probable grounds for the appeal and a real risk of severe, unremediable suffering to the convicted person.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V KK 200/20 POSTANOWIENIE Dnia 3 lipca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie J. M. i E. M., skazanych z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in., po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 3 lipca 2020 r. wniosku obrońcy skazanych o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 5 listopada 2019 r., sygn. akt VII Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w N. z dnia 24 października 2018 r., sygn. akt II K (…), na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario, p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
W kasacji obrońcy skazanych J. M. i E. M. od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 5 listopada 2019 r., sygn. akt VII Ka (…), sformułowany został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, połączone z zastosowaniem poręczenia majątkowego w wysokości 10000 zł wobec każdego ze skazanych. Uzasadniając wniosek, jego autor wyraził przekonanie o zasadności kasacji, a także wskazał na realne niebezpieczeństwo poniesienia przez skazanych dolegliwości wynikających z wykonania wyroku, których nie powinni doznać wobec wystąpienia w sprawie wątpliwości tego stopnia, że mogą one doprowadzić do co najmniej częściowego uniewinnienia J.
M. i E. M. lub uchylenia zaskarżonego kasacją wyroku.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie zasługuje na uwzględnienie.W orzecznictwie Sądu Najwyższego powszechnie przyjmuje się, że wstrzymanie wykonania orzeczenia, w związku z wniesieniem kasacji, jest dopuszczalne wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okoliczności, a to z tego względu, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim rozstrzygnięć, który podlega bezzwłocznemu wykonaniu (art. 9 § 1 k.k.w.).
Do owych szczególnych okoliczności należy zaliczyć rangę zarzutów podniesionych w kasacji i ich widoczną zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2014 r., V KK 145/14, LEX nr 1566739; zob. też np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 14 czerwca 2018 r., II KK 178/18, LEX nr 2506098; 4 października 2012 r., II KK 56/12, LEX nr 1220820, z dnia 25 stycznia 2006 r., V KK 476/05, OSNwSK 2006/1/196, z dnia 8 września 2004, V KK 214/04, OSNwSK 2004/1/1513).
Ponadto należy mieć na względzie to, czy wykonywanie orzeczenia nie narazi skazanego na poważne i w zasadzie niepowetowane dolegliwości, co w pierwszej kolejności odnosi się do odbywania kary pozbawienia wolności i może zaistnieć zwłaszcza w wypadku, gdy realnie rysuje się perspektywa uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec niego postępowania (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18, LEX nr 2449778). Chodzi zatem o sytuację, w której istnieje realne niebezpieczeństwo poniesienia przez skazanego dolegliwości wynikającej z wykonania prawomocnego wyroku, której nie powinien ponieść (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2019 r., V KK 263/19, LEX nr 2685455).Przenosząc powyższe zapatrywania na grunt realiów procesowych niniejszej sprawy należy stwierdzić, nie przesądzając kwestii zasadności kasacji, że podniesione w niej zarzuty, odnoszące się do jakości kontroli instancyjnej, nie jawią się jako zasadne w stopniu oczywistym czy wysoce prawdopodobnym, o czym przekonuje już sam ich charakter.
Rozważenie obrazy przez Sąd ad quem art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k., art. 7 k.p.k. i art. 8 k.p.k. wymaga bowiem przeprowadzenia szczegółowej analizy procedowania Sądu odwoławczego, co nastąpi na rozprawie. Na marginesie wolno zauważyć, że prokurator w odpowiedzi na kasację wniósł o uznanie jej za oczywiście bezzasadnej. Z tych względów bez doniosłości dla sprawy pozostaje akcentowana zresztą tylko ogólnie kwestia dolegliwości, jakich doznaliby skazani na skutek wykonania wyroku.Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.