Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless for retrying lower court's fact-finding without new evidence.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless, ordering the defendant to bear the costs. The defense argued for a retrial of the lower court's evaluation of the minor victim's testimony, while the prosecutor noted the conviction relied on medical opinions and correspondence. The court rejected the appeal because the defense merely repeated appellate arguments without presenting new evidence, effectively attempting to act as a third instance.
Legislator headnote
AI generatedArt. 535 § 3 k.p.k.; Art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k.; Art. 433 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k.: A cassation appeal is dismissed as obviously groundless when the appellant merely repeats arguments from lower instances without presenting new evidence or raising a serious procedural violation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V KK 193/22 POSTANOWIENIE Dnia 18 maja 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski w sprawie A. J.skazanego z art. 200 § 1 k.k. w zb. z art. 200a § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.), w dniu 18 maja 2022 r. kasacji obrońcy od wyroku Sądu Okręgowego w G.z dnia 30 września 2021 r., sygn. akt V Ka […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G.z dnia 18 maja 2021 r., sygn. akt II K […], postanowił:
1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne.
UZASADNIENIE
Kasację od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z 30 września 2021 r. – którym, po rozpoznaniu apelacji obrońcy, utrzymano w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G. z 18 maja 2021 r. skazujący A. J. na karę 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz orzekający wobec niego obligatoryjny zakaz kontaktowania się z pokrzywdzoną i zakaz zajmowania określonych stanowisk, a nadto orzekający na rzecz pokrzywdzonej zadośćuczynienie w kwocie 10 000 zł za dokonanie w okresie od 1 czerwca do 2 grudnia 2019 r. przestępstwa określonego w art. 200 § 1 k.k. w zb. z art. 200a § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. – złożył obrońca. Podnosząc dwa zarzuty rażącego i mogącego mieć istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenia prawa procesowego, tj. art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. oraz art. 433 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k., zażądał wydania rozstrzygnięcia kasatoryjnego.Prokurator Rejonowy w G. w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym.Skarżący, powtarzając w znaczącym zakresie wywody apelacyjne, skoncentrował się na negowaniu dokonanej przez Sąd pierwszej instancji i zaakceptowanej przez Sąd odwoławczy oceny zeznań małoletniej G.
T.. Tak skonstruowana kasacja stanowiła w istocie próbę skłonienia Sądu Najwyższego do wejścia w rolę organu odwoławczego, realizującego funkcję swoistej ,,trzeciej instancji”. Podejście autora kasacji spotkało się z trafną i wszechstronną krytyką prokuratora, której powtarzanie byłoby postąpieniem zbytecznym, a więc w jakimś sensie nieracjonalnym.Warto w tym miejscu odnotować, że przy ustalaniu sprawstwa i winy skazanego nie korzystano jedynie z relacji ofiary. Dość wspomnieć tu o opinii ginekologicznej i treści korespondencji pomiędzy A.
J. a pokrzywdzoną.W tym stanie rzeczy, stwierdzając, że Sąd odwoławczy należycie wywiązał się z ciążących na nim obowiązków w zakresie kontroli instancyjnej i że tym samym nie mogło być mowy o zaistnieniu podstawy kasacyjnej z art. 523 § 1 k.p.k. w postaci rażącego i mogącego mieć istotny wpływ na treść wyroku naruszenia prawa, Sąd Najwyższy oddalił kasację w trybie określonym w art. 535 § 3 k.p.k. O kosztach sądowych za postępowanie kasacyjne orzeczono po myśli art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k. a.s.