Legislator Case Law & Legislation
V KK 19/17 AI generated

Supreme Court quashes appeal judgment for failure to specify probation period in conditional dismissal of criminal proceedings.

Case Number V KK 19/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court quashed the appellate court's judgment granting a conditional dismissal of criminal proceedings because it failed to specify the probation period. The prosecution argued this omission violated statutory requirements, rendering the probation period impossible to determine and the judgment substantively flawed. Consequently, the case was remanded to the appellate court to issue a new judgment with the legally required probation duration.

Legislator headnote

AI generated

Art. 67 § 1 k.k.; Art. 413 § 1 pkt 5 k.p.k.: A judgment granting a conditional dismissal of criminal proceedings must explicitly define the probation period; failure to do so renders the judgment substantively flawed and requires quashing.

Keywords

AI generated
conditional dismissal criminal proceedings probation period specification appellate court judgment quashing substantive procedural defect remand for retrial

Cited Legislation

AI generated
Art. 67 § 1 k.k.
oraz art. 67 § 1 k.k. postepowanie karne przeciwko K.
Art. 67 § 3 k.k.
Zarzucając wyrokowi: „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 67 § 1 k.k.
Art. 68 § 4 k.k.
Tymczasem, z rażącą obrazą tych przepisów orzeczenie o warunkowym umorzeniu postępowania nie zawiera określenia czasu próby, co skutkuje niemożnością określenia kiedy okres probacji minie (art. 68 § 4 k.k.), skoro jego dookreślenie nie jest możliwe także na etapie postępowania wykonawczego.
Art. 413 § 1 pkt 5 k.p.k.
oraz prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 413 § 1 pkt 5 k.p.k. w zw.
Art. 443 k.p.k.
Procedując ponownie w związku z wniesioną apelacją obrońcy, sąd odwoławczy winien przestrzegać zakazu wyrażonego w art. 443 k.p.k. (w związku z art.
Art. 518 k.p.k.
(w związku z art. 518 k.p.k.), a to oznacza, iż nie może orzec surowiej niż poprzez warunkowe umorzenie postępowania karnego wobec oskarżonej, skoro w kasacji nie kwestionowano zastosowania tej instytucji.
Art. 538 § 3 k.p.k.
Uwadze orzekającego sądu nie powinien także ujść przepis art. 538 § 3 k.p.k. Z tych wszystkich powodów należało orzec jak w wyroku.
art. 288 § 1 k.k
za winną popełnienia przestępstwa z art. 288 § 1 k.k.
art. 46 § 1 k.k
Ponadto, zobowiązał oskarżoną do naprawienia szkody w oparciu o przepis art. 46 § 1 k.k.
art. 66 § 1 k.k
art. 66 § 1 k.k.), a w przypadku nie podzielenia argumentacji, zarzut błędu w ustaleniach faktycznych w zakresie nie zastosowania warunkowego umorzenia postępowania karnego (zarzuty zostały szerzej opisane w apelacji – uw.

Cited Case Law

AI generated
III KK 167/08
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2008 r., III KK 167/08, Lex nr 465878).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V KK 19/17 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 marca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Dariusz Kala‎SSN Barbara SkoczkowskaProtokolant Katarzyna Wełpa przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Barbary Nowińskiej,‎w sprawie K.S.‎oskarżonej z art. 288 § 1 kk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 24 marca 2017 r.,‎kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego - na niekorzyść oskarżonej‎od wyroku Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 17 sierpnia 2016 r., sygn. akt IV Ka …/16‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w O.‎z dnia 23 marca 2016 r., sygn. akt II K …/14, uchyla zaskarżony wyrok i sprawę oskarżonej przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w W..

UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 23 marca 2016 r., sygn. akt II K ../14 Sąd Rejonowy w O., po dokonaniu częściowej zmiany co do opisu czynu, uznał oskarżoną K. S. za winną popełnienia przestępstwa z art. 288 § 1 k.k. opisanego w części wstępnej wyroku i na podstawie art. 288 § 1 k.k. skazał ją na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym wykonanie tej kary warunkowo zawiesił na okres dwóch lat. Ponadto, zobowiązał oskarżoną do naprawienia szkody w oparciu o przepis art. 46 § 1 k.k. i rozstrzygnął o kosztach procesu.Apelację do tego wyroku wniósł obrońca oskarżonej, który zaskarżając wyrok w całości zarzucił mu obrazę prawa karnego materialnego, tj. art. 66 § 1 k.k.), a w przypadku nie podzielenia argumentacji, zarzut błędu w ustaleniach faktycznych w zakresie nie zastosowania warunkowego umorzenia postępowania karnego (zarzuty zostały szerzej opisane w apelacji – uw.

SN ).W konkluzji skarżący wniósł o zmianę wyroku poprzez warunkowe umorzenie postępowania karnego. Wyrokiem z dnia 17 sierpnia 2016 r., w sprawie sygn. akt IV Ka …/16 Sad Okręgowy w W. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że na mocy art. 66 § 1 k.k. oraz art. 67 § 1 k.k. postepowanie karne przeciwko K. S. warunkowo umorzył, a za podstawę obowiązku wyrównania szkody – orzeczonego w pkt III wyroku – przyjął przepis art. 67 § 3 k.k. z jednoczesnym określeniem, iż obowiązek ten podlega wykonaniu w terminie 3 miesięcy od daty prawomocności wyroku; w pozostałym zakresie wyrok został utrzymany w mocy.Kasację od tego wyroku na niekorzyść oskarżonej wniósł Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny.

Zarzucając wyrokowi: „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 67 § 1 k.k. oraz prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 413 § 1 pkt 5 k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k., polegające na zaniechaniu określenia czasu obowiązywania orzeczonego wobec K.S. środka probacyjnego w postaci warunkowego umorzenia postępowania.”, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w W.. W trakcie rozprawy kasacyjnej prokurator Prokuratury Krajowej poparł wniesioną kasację i wniosek w niej zawarty.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się oczywiście zasadna. Rację ma skarżący, że orzekając w formule zmiany wyroku o warunkowym umorzeniu postępowania karnego, sąd odwoławczy miał obowiązek określenia czasu próby, stosownie do treści art. 67 § 1 k.k. Określenie czasu trwania warunkowego umorzenia postępowania karnego (art. 67 1 k.k.) może nastąpić tylko w wyroku, w którym ten środek probacyjny orzeczono, co wskazuje, iż podstawą prawną do jego określenia w treści wyroku musi być przepis art. 413 § 1 pkt 5 k.p.k. (szerzej por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2008 r., III KK 167/08, Lex nr 465878).

Tymczasem, z rażącą obrazą tych przepisów orzeczenie o warunkowym umorzeniu postępowania nie zawiera określenia czasu próby, co skutkuje niemożnością określenia kiedy okres probacji minie (art. 68 § 4 k.k.), skoro jego dookreślenie nie jest możliwe także na etapie postępowania wykonawczego. Zważywszy na to, że okres próby jest elementem koniecznym warunkowego umorzenia postępowania, a jego nieokreślenie miało istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, konieczne stało się uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

Procedując ponownie w związku z wniesioną apelacją obrońcy, sąd odwoławczy winien przestrzegać zakazu wyrażonego w art. 443 k.p.k. (w związku z art. 518 k.p.k.), a to oznacza, iż nie może orzec surowiej niż poprzez warunkowe umorzenie postępowania karnego wobec oskarżonej, skoro w kasacji nie kwestionowano zastosowania tej instytucji. Uwadze orzekającego sądu nie powinien także ujść przepis art. 538 § 3 k.p.k. Z tych wszystkich powodów należało orzec jak w wyroku. kc