Supreme Court quashes sentence for two thefts due to statute of limitations expiration and excessive fine.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court quashed the lower court's mandatory sentence for two thefts and ordered the proceedings to be discontinued. The prosecution argued the defendant should face a fine exceeding the statutory limit, but the court found the fine itself was not the primary issue. The decision was based on the expiration of the statute of limitations for the offense, which legally extinguished the criminal liability.
Legislator headnote
AI generatedArt. 20 § 1 k.w.; Art. 45 § 1 k.w.; Art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.: The expiration of the statute of limitations extinguishes criminal liability, requiring the discontinuance of proceedings even if the imposed fine exceeds the statutory maximum.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V KK 116/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 kwietnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)SSN Rafał Malarski (sprawozdawca)SSN Andrzej Stępka w sprawie K. K. ukaranego z art. 121 § 1 k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.) w dniu 6 kwietnia 2022 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Ż. z dnia 23 maja 2019 r., sygn. akt II W (…), uchyla zaskarżony wyrok nakazowy i – na podstawie art. 45 § 1 k.w. w zw. z art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. - umarza postępowanie, a kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Prokurator Generalny zaskarżył w całości na korzyść K. K. prawomocny wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w Ż. z 23 maja 2019 r., którym wymierzono obwinionemu łącznie karę 2 miesięcy ograniczenia wolności za popełnienie w dniach 11 sierpnia i 13 grudnia 2018 r. dwóch szalbierstw stanowiących wykroczenia z art. 121 § 1 k.w. Podnosząc zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenia art. 20 § 1 k.w. polegającego na wymierzeniu obwinionemu kary ograniczenia wolności w wymiarze dwukrotnie przekraczającym ustawową granicę, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku nakazowego i umorzenie postępowania na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. w zw. z art. 45 § 1 k.w.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jako oczywiście zasadna zasługiwała na uwzględnienie w całości na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w.).Zgodnie z art. 20 § 1 k.w. kara ograniczenia wolności trwa jeden miesiąc; od zasady tej nie przewidziano żadnych wyjątków, co m.in. oznacza, że braku prawnej możliwości orzeczenia kary tego rodzaju przekraczającej miesiąc nie eliminuje także art. 9 § 2 k.w. (zob. wyr.
SN z 9 czerwca 2021 r., V KK 544/20). Zatem wzruszenie zaskarżonego wyroku jawiło się jako oczywiste.Art. 45 § 1 k.w. stanowi, że karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok; jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od zakończenia tego okresu. Ponieważ najdłuższy możliwy trzyletni okres przedawnienia upłynął 13 grudnia 2021 r., konieczne stało się umorzenie postępowania na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.Kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa po myśli art. 119 § 2 pkt 1 k.p.w.