Legislator Case Law & Legislation
V KK 116/08 AI generated

Criminal fine daily rate for tax offenses must be based on minimum wage at the time of the crime, not the trial date.

Case Number V KK 116/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court partially overturned the lower court's decision regarding the daily fine rate for tax offenses. The prosecution argued the fine was too low because the daily rate was set at 20 zł, below the statutory minimum of one-thirtieth of the minimum wage. The court ruled that the minimum wage applicable at the time the crime was committed, not the date of judgment, must be used as the baseline for calculating the fine.

Legislator headnote

AI generated

Art. 23 § 3 k.k.s.; The daily rate of a fine imposed for tax offenses shall be determined based on the minimum wage in force at the time the alleged offense was committed, not at the time of the judgment.

Keywords

AI generated
tax offenses criminal fine daily rate calculation minimum wage standard temporal applicability Supreme Court cassation procedural error

Cited Legislation

AI generated
Art. 23 § 3 k.k.s.
orzekanej za przestępstwa skarbowe (art. 23 § 3 k.k.s.), jest wysokość minimalnego wynagrodzenia w czasie popełnienia przypisanego czynu.
§ 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 listopada 2007 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2008 r.
§ 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 września 2005 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2006 r.
art. 442 § 3 w zw. z art. 518 k.p.k.
orzeczeniu (art. 442 § 3 w zw. z art. 518 k.p.k.).
art. 23 § 3 k.k
orzekanej za przestępstwa skarbowe (art. 23 § 3 k.k.s.), jest wysokość minimalnego wynagrodzenia w czasie popełnienia przypisanego czynu.
art. 83 § 1 k.k
Sąd Najwyższy w sprawie Mieczysława S., skazanego z art. 83 § 1
art. 518 k.p.k
orzeczeniu (art. 442 § 3 w zw. z art. 518 k.p.k.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

WYROK Z DNIA 5 LISTOPADA 2008 R.

V KK 116/08

Punktem wyjścia dla określenia wysokości stawki dziennej grzywny

orzekanej za przestępstwa skarbowe (art. 23 § 3 k.k.s.), jest wysokość minimalnego wynagrodzenia w czasie popełnienia przypisanego czynu.

Przewodniczący: sędzia SN P. Hofmański (sprawozdawca).

Sędziowie SN: A. Kapłon, D. Świecki.

Prokurator Prokuratury Krajowej: B. Drozdowska.

Sąd Najwyższy w sprawie Mieczysława S., skazanego z art. 83 § 1

k.k.s., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 5 listopada 2008

r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 11 stycznia 2008 r.,

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 24 października 2007

r.,

u c h y l i ł zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i

sprawę p r z e k a z a ł Sądowi Okręgowemu w G. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

Prokurator Generalny zaskarżył na niekorzyść skazanego Mieczysława S. wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 11 stycznia 2008 r., w części dotyczącej orzeczenia o karze. W kasacji podniesiono zarzut rażącej

obrazy art. 23 § 3 k.k.s., polegającej na zmianie wyroku Sądu Rejonowego

w S. z dnia 24 października 2007 r., poprzez złagodzenie orzeczonej kary

grzywny do 50 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki

na 20 zł, podczas gdy zgodnie z wymienionym przepisem stawka dzienna

grzywny nie może być niższa od jednej trzydziestej części minimalnego

wynagrodzenia, a tym samym stawka dzienna orzeczonej przez Sąd

grzywny nie mogła być niższa od kwoty 37,53 zł.

Opierając się na tym zarzucie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej kary i przekazanie sprawy w tym zakresie

Sądowi Okręgowemu w G. do ponownego rozpoznania w postępowaniu

odwoławczym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest zasadna. Autor kasacji sugeruje, że zgodnie z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 listopada 2007 r. w sprawie wysokości

minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2008 r. (Dz. U. Nr 171, poz. 1209),

stawka ta w dniu orzekania przez Sąd odwoławczy wynosiła 1126 zł. Sąd

Okręgowy w G. nie mógł określić jej zatem na kwotę niższą niż 37, 53 zł.

Ustalając jej wysokość na 20 zł rażąco naruszył art. 23 § 3 k.k.s., a uchybienie to miało wpływ na treść orzeczenia.

Wywód powyższy jest trafny, co do faktu naruszenia art. 23 § 3 k.k.s.

i konsekwencji tego naruszenia. Zdaniem Sądu Najwyższego dla określenia wysokości stawki dziennej nie może być miarodajna wysokość najniższego wynagrodzenia w dniu orzekania przez sąd, lecz wysokość ta w dniu

popełnienia przypisanego oskarżonemu czynu. W świetle art. 23 § 3 k.k.s.

w brzmieniu poprzedzającym wejście w życie nowelizującej ten przepis z

dniem 17 grudnia 2005 r. ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. (Dz. U Nr 178, poz.

1479), podstawą określenia stawki dziennej była wysokość najniższego

miesięcznego wynagrodzenia w czasie orzekania w pierwszej instancji.

Obecnie, od dnia wejścia w życie wspomnianej noweli, niezależnie od

wskazania na minimalne (a nie najniższe) wynagrodzenie, zrezygnowano z

zastrzeżenia, że ocena powinna nastąpić przy uwzględnieniu owej wysokości w dniu orzekania w pierwszej instancji. Zdaniem Sądu Najwyższego,

nie może to oznaczać, że intencją ustawodawcy było wskazanie na potrzebę określania wysokości stawki dziennej przy uwzględnieniu zarówno chwili

orzekania w pierwszej instancji, jak i w instancji odwoławczej. Cel wskazanej tu zmiany sprowadza się do uniezależnienia surowości grożącej oskarżonemu kary od tego, kiedy wydane zostaje orzeczenie. W konsekwencji

zasadne jest przyjęcie, że punktem wyjścia dla określenia wysokości stawki

dziennej grzywny orzekanej za przestępstwa skarbowe (art. 23 § 3 k.k.s.),

jest wysokość minimalnego wynagrodzenia w czasie popełnienia przypisanego czynu.

Ponieważ Mieczysław S. dopuścił się zarzucanego mu czynu w okresie od dnia 7 stycznia 2005 r. do dnia 28 września 2006 r., miarodajną

kwotą dla określenia grzywny jest stawka minimalnego wynagrodzenia

określona na rok 2006. Zgodnie z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z

dnia 13 września 2005 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia

za pracę w 2006 r. (Dz. U., Nr 177, poz. 1469) wynagrodzenie to wynosiło

899,10 zł. W konsekwencji, wysokość stawki dziennej grzywny wymierzonej Mieczysławowi S. nie może być niższa niż 29,64 zł.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i w tym zakresie przekazał

sprawę Sądowi Okręgowemu w G. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Ponownie określając wysokość stawki dziennej

wymierzonej oskarżonemu kary grzywny, Sąd Okręgowy związany będzie

zapatrywaniem prawnym wyrażonym przez Sąd Najwyższy w niniejszym

orzeczeniu (art. 442 § 3 w zw. z art. 518 k.p.k.).