Legislator Case Law & Legislation
V CZ 94/06 AI generated

Appeal dismissed because late court fee payment under new Civil Costs Act violated mandatory lawyer obligation.

Case Number V CZ 94/06
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal against the lower court's rejection of the appeal. The defendant argued that the old Civil Costs Act should apply and that the late fee payment was valid due to a summons. The court ruled that the new Act governs the appeal because the first-instance judgment was issued after its entry into force, making the late fee payment a fatal procedural defect.

Legislator headnote

AI generated

Art. 10 ust. 1 uksc; Art. 1302 § 3 k.p.c.: The new Civil Costs Act applies to appeals filed after the first-instance judgment, and a lawyer must pay the appeal fee without summons; failure to do so results in the automatic rejection of the appeal.

Keywords

AI generated
Civil Costs Act appeal fee payment mandatory lawyer obligation procedural defect automatic rejection statutory interpretation civil procedure

Cited Legislation

AI generated
art. 1302 § 3 k.p.c.
2006 r. (art. 1302 § 3 k.p.c.).
art. 10 ust. 1 uksc
skarżącą zastąpioną przez adwokata przy wniesieniu apelacji (art. 10 ustawy z dnia
art. 15 uksc
10 uksc oraz treść art. 15 uksc z 1967 r.
art. 394 § 3 k.p.c.
art. 3984 k.p.c.
Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 3984 k.p.c. w związku z art.
art. 1302 § 3 k.p.c
2006 r. (art. 1302 § 3 k.p.c.).
art. 3984 k.p.c
Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 3984 k.p.c.
art. 394 § 3 k.p.c

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 94/06

POSTANOWIENIE

Dnia 22 listopada 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Marek Sychowicz

w sprawie z powództwa E.G.

przeciwko „K.” Spółce Akcyjnej

o naprawienie szkody,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 listopada 2006 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 10 sierpnia 2006 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2006 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację

strony pozwanej wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 19 kwietnia

2006 r. (art. 1302 § 3 k.p.c.).

Sąd II instancji wskazał, że istnieje obowiązek uiszczenia opłaty przez stronę

skarżącą zastąpioną przez adwokata przy wniesieniu apelacji (art. 10 ustawy z dnia

28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych – Dz.U. Nr 167, poz.

1398). Pozwana nie spełniła tego obowiązku, ponieważ apelację wniesioną dnia

18 maja 2006 r. opłaciła dopiero w dniu 30 maja 2006 r.

W

zażaleniu

odrzucającego

strona

apelację

pozwana

zarzucając,

wniosła

że

w

o

uchylenie

rozpoznawanej

postanowienia

sprawie

mają

zastosowanie przepisy starej ustawy o kosztach sądowych, nie można więc było

odrzucić a limine wniesionej apelacji. Ponadto, opłata apelacyjna została uiszczona

na wezwanie Sądu Okręgowego, w terminie wskazanym w wezwaniu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W judykaturze utrwalony jest pogląd, że zakończenie postępowania

w instancji w rozumieniu art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach

sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm. – dalej: uksc)

następuje z chwilą wydania orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie

w danej instancji. Z tej przyczyny, do apelacji wniesionej od wyroku wydanego

po wejściu w życie nowej ustawy o kosztach sądowych mają zastosowanie

przepisy tej ustawy (zob. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2006 r.,

III CZ 36/06, z dnia 25 października 2006 r. III CZP 73/06 i z dnia 22 listopada

2006 r., III CZP 86/06 – dotychczas nie publikowane).

Od 2 marca 2006 r. obowiązuje również art. 130 2 § 3 k.p.c., obligujący

profesjonalnego pełnomocnika do opłacenia środka odwoławczego bez wezwania

przewodniczącego sądu. Nie respektowanie tego obowiązku prowadzi do

odrzucenia środka odwoławczego a limine.

Powyższy obowiązek ma charakter ustawowy, nie może być więc

korygowany w drodze decyzji sądu. Omyłkowe wezwanie strony pozwanej do

uiszczenia opłaty apelacyjnej, nie zmieniło zatem wymagań określonych w art. 130 2

§ 3 k.p.c., ani skutków zaniechania tych wymagań.

Opłatę należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie

(art. 10 uksc). Należy jednak przyjąć, że obie te czynności nie muszą nastąpić

równocześnie, byle by opłata została uiszczona w terminie właściwym do

wniesienia środka odwoławczego. Sąd Najwyższy wypowiedział taki pogląd

w uchwale z dnia 25 września 1970 r., III CZP 58/70 (OSNC 1971, nr 9, poz. 146)

na tle przepisów starej ustawy o kosztach sądowych, ale należy podkreślić, iż treść

art. 10 uksc oraz treść art. 15 uksc z 1967 r. są identyczne. Wykładnia ta nie może

jednak prowadzić do uwzględnienia zażalenia, ponieważ opłacenie apelacji było

spóźnione. Termin do wniesienia apelacji upłynął mianowicie w dniu 19 maja

2006 r. (rozpoczął bieg w dniu 5 maja 2006 r. – k. 138), a opłata została uiszczona

dopiero w dniu 30 maja 2006 r.

Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 3984 k.p.c. w związku z art.

394 § 3 k.p.c.).