Supreme Court dismisses appeal against rejection of retrial request due to lack of objective impossibility to present new evidence.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the lower court's rejection of a retrial request based on restitutory grounds. The appellant argued she could not have used new evidence during the long joint property division proceedings, but the court found her claims subjective and irrational. The decision rests on the principle that parties in such matters possess broad knowledge of their assets, making the alleged inability to present evidence objectively impossible.
Legislator headnote
AI generatedart. 403 § 2 k.p.c.; art. 398 § 15 k.p.c.; Restitutional retrial is only possible if a party objectively could not previously use essential evidence, which requires rational proof and excludes subjective reasons like emotional states in long property division cases.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 92/08
POSTANOWIENIE
Dnia 29 stycznia 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Zbigniew Kwaśniewski
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
w sprawie ze skargi M.G.
o wznowienie postępowania
zakończonego prawomocnym postanowieniem
Sądu Okręgowego w K. z dnia 30 maja 2006 r., sygn. akt [...]
w sprawie z wniosku M.G.
przy uczestnictwie W.G.
o podział majątku dorobkowego,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 29 stycznia 2009 r.,
zażalenia M.G. na postanowienie Sądu Okręgowego w K.
z dnia 21 listopada 2006 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 maja 2006 r. Sąd Okręgowy w K. uwzględnił
częściowo apelację wnioskodawczyni M.G., korygując postanowienie Sądu
Rejonowego w S. z dnia 7 lutego 2006 r. wydane w sprawie o podział majątku
wspólnego.
Postanowieniem z dnia 20 marca 2007 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia
skargi kasacyjnej wnioskodawczyni do rozpoznania.
W dniu 25 sierpnia 2006 r. M.G. złożyła skargę o wznowienie postępowania
zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 30 maja
2006 r., powołując się na podstawę restytucyjną (art. 403 § 2 k.p.c.), twierdziła
bowiem, że po zakończeniu postępowania w II instancji ujawniły się dowody, z
których nie mogła dotychczas skorzystać.
Postanowieniem z dnia 21 listopada 2006 r. Sąd Okręgowy oddalił skargę,
ponieważ - w ocenie Sądu – nie została spełniona przesłanka wznowienia.
Powołane przez skarżącą „nowe dowody” mogły być, bowiem, ujawnione
i wykorzystane w wieloletnim postępowaniu o podział majątku wspólnego; dotyczyły
one
okoliczności
Wnioskodawczyni,
znanych,
korzystająca
będących
w
sprawie
przedmiotem
o
podział
postępowania.
majątku
wspólnego
z profesjonalnego zastępstwa prawnego, nie może się w szczególności powoływać
na przyczyny subiektywne, np. na swój stan emocjonalny.
Wnioskodawczyni w zażaleniu domagała się uchylenia postanowienia z dnia
21 listopada 2006 r. zarzucając:
1)
naruszenie art. 403 § 2 k.p.c. przez oddalenie skargi o wznowienie;
2)
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
polegający
na
przyjęciu,
iż
skarżąca
miała
obiektywną
możliwość
przedstawienia dowodów powołanych w skardze;
3)
naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. poprzez
nierozważenie całokształtu okoliczności przytoczonych w skardze.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie
jest
bezzasadne.
Wznowienie
postępowania
z
przyczyn
restytucyjnych (art. 403 § 2 k.p.c.) może nastąpić tylko przy wykazaniu, że istotnych
okoliczności i środków dowodowych strona nie mogła dotychczas wykorzystać. Sąd
Okręgowy trafnie zauważył, iż skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek
restytucyjnych. Wynika to bądź z jej twierdzeń, bądź z niewiarygodności sugestii
o niemożności powołania się na pewne środki dowodowe w długotrwałej sprawie
o podział dorobku, w której badany był w sposób wszechstronny przedmiot
podziału, gdy z natury rzeczy małżonkowie mają szeroką wiedzę o ich sferze
majątkowej.
Niemożność powołania się na nowe dowody musi być obiektywna
i wykazana w sposób racjonalny. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, że skarżąca nie
zadośćuczyniła temu wymaganiu. W konsekwencji należało oddalić zażalenie
(art. 39815 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).