Legislator Case Law & Legislation
V CZ 92/08 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against rejection of retrial request due to lack of objective impossibility to present new evidence.

Case Number V CZ 92/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the lower court's rejection of a retrial request based on restitutory grounds. The appellant argued she could not have used new evidence during the long joint property division proceedings, but the court found her claims subjective and irrational. The decision rests on the principle that parties in such matters possess broad knowledge of their assets, making the alleged inability to present evidence objectively impossible.

Legislator headnote

AI generated

art. 403 § 2 k.p.c.; art. 398 § 15 k.p.c.; Restitutional retrial is only possible if a party objectively could not previously use essential evidence, which requires rational proof and excludes subjective reasons like emotional states in long property division cases.

Keywords

AI generated
retrial request restitutory grounds joint property division objective impossibility new evidence Supreme Court appeal procedural law

Cited Legislation

AI generated
art. 403 § 2 k.p.c.
2006 r., powołując się na podstawę restytucyjną (art. 403 § 2 k.p.c.), twierdziła
art. 398 § 15 k.p.c.
(art. 39815 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 394 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 403 § 2 k.p.c
2006 r., powołując się na podstawę restytucyjną (art. 403 § 2 k.p.c.), twierdziła
art. 233 § 1 k.p.c
naruszenie art. 233 § 1 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
w związku z art. 13 § 2 k.p.c.
art. 39815 k.p.c
(art. 39815 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 3941 § 3 k.p.c
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 92/08

POSTANOWIENIE

Dnia 29 stycznia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Zbigniew Kwaśniewski

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie ze skargi M.G.

o wznowienie postępowania

zakończonego prawomocnym postanowieniem

Sądu Okręgowego w K. z dnia 30 maja 2006 r., sygn. akt [...]

w sprawie z wniosku M.G.

przy uczestnictwie W.G.

o podział majątku dorobkowego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 29 stycznia 2009 r.,

zażalenia M.G. na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

z dnia 21 listopada 2006 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 30 maja 2006 r. Sąd Okręgowy w K. uwzględnił

częściowo apelację wnioskodawczyni M.G., korygując postanowienie Sądu

Rejonowego w S. z dnia 7 lutego 2006 r. wydane w sprawie o podział majątku

wspólnego.

Postanowieniem z dnia 20 marca 2007 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia

skargi kasacyjnej wnioskodawczyni do rozpoznania.

W dniu 25 sierpnia 2006 r. M.G. złożyła skargę o wznowienie postępowania

zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 30 maja

2006 r., powołując się na podstawę restytucyjną (art. 403 § 2 k.p.c.), twierdziła

bowiem, że po zakończeniu postępowania w II instancji ujawniły się dowody, z

których nie mogła dotychczas skorzystać.

Postanowieniem z dnia 21 listopada 2006 r. Sąd Okręgowy oddalił skargę,

ponieważ - w ocenie Sądu – nie została spełniona przesłanka wznowienia.

Powołane przez skarżącą „nowe dowody” mogły być, bowiem, ujawnione

i wykorzystane w wieloletnim postępowaniu o podział majątku wspólnego; dotyczyły

one

okoliczności

Wnioskodawczyni,

znanych,

korzystająca

będących

w

sprawie

przedmiotem

o

podział

postępowania.

majątku

wspólnego

z profesjonalnego zastępstwa prawnego, nie może się w szczególności powoływać

na przyczyny subiektywne, np. na swój stan emocjonalny.

Wnioskodawczyni w zażaleniu domagała się uchylenia postanowienia z dnia

21 listopada 2006 r. zarzucając:

1)

naruszenie art. 403 § 2 k.p.c. przez oddalenie skargi o wznowienie;

2)

błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

polegający

na

przyjęciu,

iż

skarżąca

miała

obiektywną

możliwość

przedstawienia dowodów powołanych w skardze;

3)

naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. poprzez

nierozważenie całokształtu okoliczności przytoczonych w skardze.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie

jest

bezzasadne.

Wznowienie

postępowania

z

przyczyn

restytucyjnych (art. 403 § 2 k.p.c.) może nastąpić tylko przy wykazaniu, że istotnych

okoliczności i środków dowodowych strona nie mogła dotychczas wykorzystać. Sąd

Okręgowy trafnie zauważył, iż skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek

restytucyjnych. Wynika to bądź z jej twierdzeń, bądź z niewiarygodności sugestii

o niemożności powołania się na pewne środki dowodowe w długotrwałej sprawie

o podział dorobku, w której badany był w sposób wszechstronny przedmiot

podziału, gdy z natury rzeczy małżonkowie mają szeroką wiedzę o ich sferze

majątkowej.

Niemożność powołania się na nowe dowody musi być obiektywna

i wykazana w sposób racjonalny. Sąd Okręgowy zasadnie uznał, że skarżąca nie

zadośćuczyniła temu wymaganiu. W konsekwencji należało oddalić zażalenie

(art. 39815 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).