Supreme Court dismisses appeal for non-payment of appeal fee due to lawyer's negligence and lack of statutory basis.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject the cassation complaint due to non-payment of fees. The appellant argued that the fee was not paid due to an obvious clerical error and that the Constitutional Court ruling invalidated the rejection of such complaints. The court held that the failure resulted from the lawyer's negligence in distinguishing between two similarly named parties, a duty expected of a professional representative under civil law. Consequently, the court found no legal basis to extend the deadline or reinstate the complaint.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3986 § 2 k.p.c.; Art. 355 § 2 k.c.: The court rejects the cassation complaint for non-payment of fees when the failure stems from the lawyer's negligence in identifying the correct case, as the professional duty of care precludes such errors even with similar party names.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 91/08
POSTANOWIENIE
Dnia 16 stycznia 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący)
SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)
SSN Henryk Pietrzkowski
w sprawie z powództwa I.P.
przeciwko Skarbowi Państwa - Naczelnikowi Urzędu Skarbowego
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 16 stycznia 2009 r.,
zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 7 sierpnia 2008 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny oddalił wniosek powoda I.P.
o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz odrzucił skargę
kasacyjną powoda. W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik powoda wniósł o
jego uchylenie wskazując, że nieopłacenie skargi kasacyjnej zostało spowodowane
oczywistą omyłka dlatego Sąd powinien uwzględnić jego wniosek o przywrócenie
terminu, a w konsekwencji brak było podstaw do odrzucenia skargi kasacyjnej
powoda.
Ponadto
stwierdził,
że
w
związku
z
orzeczeniem
Trybunału
Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2008 r. przepis art. 3986 § 2 k.p.c. brak było podstaw
do odrzucenia skargi kasacyjnej powoda.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Nienależyte opłacenie skargi
kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie nastąpiło, wbrew odmiennej opinii wyrażonej
w uzasadnieniu zażalenia, z winy pełnomocnika strony. Do podstawowych
obowiązków pełnomocnika należy to, aby posiadał on wiedzę na temat sprawy,
którą prowadzi. Jeżeli zaś nieopłacenie skargi kasacyjnej wyniknęło z tego, że
pełnomocnik pomylił sprawę, w której stroną był I.P. ze sprawą, w której stroną była
spółka, działająca pod firmą I.P. spółka z o.o., niewątpliwie źródłem tej pomyłki była
jego wina. Staranność, której zgodnie z art. 355 § 2 k.c., można oczekiwać od
profesjonalnego pełnomocnika obejmuje rozeznanie, co do tego, w jakiej sprawie
podejmuje on lub jest zobowiązany do podjęcia czynności procesowych,
koniecznych dla nadanie pismom procesowym biegu. Nie kwestionując więc tego,
że w przekonaniu pełnomocnika powoda nieopłacenie skargi kasacyjnej w
rozpoznawanej sprawie nastąpiło w wyniku jego pomyłki, nie można jednak jej
usprawiedliwić. W granicach staranności jakiej strona może oczekiwać od
pełnomocnika mieści się to, aby dokonując za nią czynności procesowych nie mylił
ją z inną stroną, nawet wtedy gdy oznaczenia stron są, tak jak w rozpoznawanej
sprawie, bardzo podobne.
Nie
jest
także
zasadny
zarzut
związany
z
wyrokiem
Trybunału
Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2008 r. Jak wynika z powołanego wyroku Trybunał
uznał niezgodność art. 3986 § 2 k.p.c. z Konstytucją tylko w zakresie w jakim
przepis ten przewiduje odrzucenie - bez wezwania do usunięcia braków - skargi
kasacyjnej niespełniającej wymagań określonych w art. 398 4 § 1 pkt 3 k.p.c. (wyrok
Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2008 r. Dz.U. Nr 120, poz. 779). W tej
sytuacji w dalszym ciągu na podstawie powołanego przepisu Sąd Apelacyjny może
odrzucić skargę kasacyjną nieopłaconą.
Mając na uwadze powyższe względy Sąd Najwyższy, na podstawie art.
39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.