Supreme Court dismisses cassation appeal due to non-payment of required court fees despite partial fee waiver.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal because the appellant failed to pay the required court fees within the designated deadline. Although the appellant argued for a full fee waiver based on financial hardship, the court noted that the first-instance court had already granted a partial waiver, leaving a balance unpaid. Consequently, the court ruled that the appellant must cover the remaining costs to proceed with the appeal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 380 k.p.c.; Art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.; If a party is partially exempted from court fees but fails to pay the remaining balance, the court may dismiss the appeal for non-payment of costs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 90/07
POSTANOWIENIE
Dnia 12 października 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Marek Sychowicz
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
w sprawie z powództwa Z.B.
przeciwko Gminie B.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 12 października 2007 r.,
zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 23 maja 2007 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną
powoda Z.B. ze względu na to, że skarżący w wyznaczonym przez Sąd terminie nie
uiścił wymaganej od tej skargi opłaty. W zażaleniu powód wniósł o uchylenie
zaskarżonego postanowienia oraz zwolnienie go od opłaty od skargi kasacyjnej w
całości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Z uzasadnienia zażalenia wynika, chociaż skarżący nie formułuje tego
wprost, że wnosi on na podstawie art. 380 k.p.c. o rozpoznanie przez Sąd
Najwyższy, niepodlegającego zaskarżeniu postanowienia Sądu Apelacyjnego z
dnia 25 kwietnia 2007 r., w którym zwolnił on powoda od opłaty od skargi
kasacyjnej, ponad 5 tys. zł. Zdaniem skarżącego z dołączonego do wniosku
powoda o zwolnienie go opłaty od skargi kasacyjnej wynika w sposób dostateczny,
że nie jest on w stanie ponosić tej opłaty w żadnej wysokości. Prawo do sądu nie
może zaś być tylko prawem papierowym, a sąd jest obowiązany do takiego
rozstrzygnięcia o kosztach, które umożliwi stronie realne wniesienie sprawy.
Stanowisko skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Powód został
zwolniony w całości od opłaty od pozwu oraz apelacji. Miał więc zagwarantowane
konstytucyjnie prawo do osądzenia jego sprawy przez co najmniej dwie instancje
sądowe. Jeżeli jest dalej przekonany, że jego roszczenie powinno być
uwzględnione, a prawomocne orzeczenie Sądu Apelacyjnego nie odpowiada
prawu, to skorzystanie z możliwości wniesienia specjalnego środka zaskarżenia,
jakim aktualnie na tle prawa polskiego jest skarga kasacyjna, nie może być
oceniane tak jak wniesienie pozwu i apelacji. Powód powinien więc zapewnić sobie
przynajmniej część środków potrzebnych na uiszczenie opłaty od skargi kasacyjnej.
Stanowisko Sądu Apelacyjnego, wyrażone w jego postanowieniu z dnia 25 kwietnia
2007 r., nie budzi wątpliwości tym bardziej, że już sąd I instancji nie zwolnił powoda
od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania w całości, trafnie podkreślając, że
brak było po temu uzasadnionych przesłanek.
W tej sytuacji, skoro powód nie uiścił tej części opłaty od skargi kasacyjnej,
z której nie został zwolniony, istniały pełne podstawy dla odrzucenia tej skargi, na
podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., a zażalenia powoda podlega oddaleniu (art.
art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).