Supreme Court dismisses appeal on joint property division where disputed value falls below statutory threshold.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal regarding a joint property division case where the disputed value was calculated at 87,653 zł. The appellant argued for a higher valuation based on personal expenses, but the court held that the value must be limited to the specific interest claimed in the cassation petition. Consequently, the appeal was rejected because the disputed amount remained below the 150,000 zł threshold required to proceed.
Legislator headnote
AI generatedArt. 519 § 2 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.: In joint property division cases, the value of the subject of cassation is determined by the specific interest claimed in the cassation petition, not the total value of the shared asset, unless the appeal challenges the division principle itself.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 87/18 POSTANOWIENIE Dnia 11 stycznia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz (przewodniczący)SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)SSN Maria Szulc w sprawie z wniosku E. S.przy uczestnictwie L. S.o podział majątku wspólnego,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 stycznia 2019 r.,zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w L.z dnia 22 sierpnia 2018 r., sygn. akt II Ca […], 1) oddala zażalenie, 2) zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika kwotę 4050 (cztery tysiące pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2018 r. Sąd Okręgowy w L. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni od postanowienia tego sądu z dnia 18 października 2018 r. w sprawie o podział majątku wspólnego. Sąd uznał, że skarga nie spełnia wymagania określonego w art. 5191 § 2 k.p.c., gdyż wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 150.000 zł i wynosi 87.653 zł Zażalenie na to postanowienie wniosła wnioskodawczyni i zażądała uchylenia postanowienia w całości.Sąd Najwyższy zważył co następuje:Zażalenie nie jest zasadne.Skarżąca wniosła skargę kasacyjną, która zaskarżyła postanowienie Sądu Okręgowego w L. w części tj. w pkt I i II, w zakresie w jakim apelacja wnioskodawczyni została oddalona.
W treści skargi wskazano jednak wyraźnie, że skarżąca zaskarżyła to postanowienie w zakresie, w jakim nie uwzględniono w nim nakładów poczynionych przez nią z majątku osobistego na majątek wspólny. W skardze kasacyjnej skarżąca wskazała wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 87.653 zł. Podała przy tym, że w jej ocenie wysokość przyznanych jej nakładów powinna wynieść 104.392,89 zł. Postanowieniem Sądu pierwszej instancji uwzględniono zaś jej roszczenie jedynie co do kwoty 16.739,89 zł. Wskazana wartość stanowi zatem dochodzoną w ramach skargi kasacyjnej różnicę i została przez skarżącą wyliczona prawidłowo.
Nie można zatem zgodzić się ze skarżącą, że wartość przedmiotu zaskarżenia powinna być obliczona jako wartość całego udziału przysługującego skarżącej w majątku wspólnym, który wynosi 262.960,01 zł. Zgodnie z ustaloną linią orzecznictwa, w sprawach działowych, do których zaliczają się sprawy o podział majątku wspólnego, wartość przedmiotu zaskarżenia z reguły wyznaczają interesy poszczególnych uczestników ograniczające się do wysokości udziałów w majątku podlegającym podziałowi. Z tej przyczyny, nawet jeżeli orzeczenie zaskarżono "w całości", wartością przedmiotu zaskarżenia jest z reguły nie wartość majątku podlegającego podziałowi, a wartość konkretnego interesu uczestnika lub składnika majątkowego, którego skarga dotyczy.
Tylko wyjątkowo, w wypadku, gdy uczestnik zaskarża samą zasadę podziału kwestionując jego dopuszczalność, wartość przedmiotu zaskarżenia może być wyższa, niż wartość udziału. O wartości przedmiotu zaskarżenia rozstrzyga zatem treść zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej, odnoszących się do poszczególnych składników majątkowych lub roszczeń (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2002 r., III CZ 98/02, OSNIC 2004/1/11, z dnia 21 stycznia 2003 r., III CZ 153/02, OSNIC 2004/4/60, z dnia 25 września 2003 r., III CZ 86/03, z dnia 26 lipca 2007 r., V CZ 66/07, z dnia 24 kwietnia 2013 r., IV CZ 36/13 i orzeczenia w nim powołane - nie publ., z dnia 4 czerwca 2014 r., II CZ 22/14, nie publ.).W tej sytuacji należało orzec, jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 2 w zw. z art. 13 § 2, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. ajaw