Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to failure to request reasoned ruling within statutory time limits.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the District Court's rejection of a cassation complaint. The appellant argued that a valid request for a reasoned ruling was made, but the court found only one request met the procedural requirements while the other was rejected for lack of proper identification. The court ruled that the two-month deadline for filing a cassation complaint only begins after the party successfully requests a reasoned ruling, which the appellant failed to do in time.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3985 § 1 k.p.c.; Art. 387 § 3 k.p.c.: The two-month period for filing a cassation complaint commences only upon the service of a reasoned ruling requested pursuant to Art. 387 § 3 k.p.c.; failure to make such a request within the prescribed time renders the cassation complaint inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 85/15 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący)SSN Barbara Myszka (sprawozdawca)SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie z wniosku Banku […]przy uczestnictwie […] o stwierdzenie nabycia spadku po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 stycznia 2016 r.,zażalenia uczestnika postępowania M. C. na postanowienie Sądu Okręgowego w K.z dnia 9 września 2015 r., oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 9 września 2015 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną uczestnika M. C. od postanowienia tego Sądu z dnia 22 maja 2015 r., stwierdzając, że skargę kasacyjną wnosi się w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej oraz że uczestnik nie złożył wniosku o doręczenie mu postanowienia z dnia 22 maja 2015 r. z uzasadnieniem. Regulację zawartą w art. 3985 § 1 k.p.c. należy natomiast rozumieć w ten sposób, że tylko wtedy, gdy w terminie tygodniowym od ogłoszenia sentencji strona zażądała doręczenia jej orzeczenia z uzasadnieniem, można przyjąć, że zostało spełnione wstępne wymaganie dla powstania możliwości wniesienia skargi kasacyjnej.
W konsekwencji, zgodnie z art. 3985 § 2 k.p.c., skarga kasacyjna wniesiona przez uczestnika M. C. ulega odrzuceniu jako niedopuszczalna.W niniejszej sprawie – stwierdził dalej Sąd Okręgowy – wpłynęły dwa wnioski o sporządzenie uzasadnienia postanowienia z dnia 22 maja 2015 r. i doręczenie go na wskazany adres, opatrzone datą 28 maja 2015 r. i danymi osobowymi uczestnika F. T., z których jeden został uznany za złożony skutecznie, a drugi opatrzony notabene odręcznym podpisem „C.” został odrzucony postanowieniem z dnia 3 czerwca 2015 r.
Żądanie sporządzenia uzasadnienia i doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem zgłoszone przez innego uczestnika nie otwiera natomiast terminu do wniesienia skargi kasacyjnej dla uczestnika, który nie złożył takiego wniosku. W zażaleniu na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną uczestnik M. C. zarzucił Sądowi Okręgowemu naruszenie art. 387 § 3 k.p.c. przez uznanie, że nie złożył wniosku o doręczenie mu postanowienia z dnia 22 maja 2015 r. z uzasadnieniem, pomimo że drugi z wniosków został przez niego podpisany i umożliwiał jego identyfikację, a brak adresu był jedynie brakiem formalnym, podlegającym uzupełnieniu.
W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3985 § 1 k.p.c., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej. Z przepisu tego wynika, że dwumiesięczny termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczyna bieg dopiero od dnia doręczenia stronie skarżącej, na skutek wniosku złożonego przez nią w trybie art. 387 § 3 k.p.c., orzeczenia z uzasadnieniem.
Zgłoszenie żądania doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem w trybie art. 387 § 3 k.p.c. jest zatem warunkiem umożliwiającym wniesienie skargi kasacyjnej (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 11 grudnia 1996 r., I PKN 45/96, OSNP 1997, nr 14, poz. 254, z dnia 20 marca 2003 r., III CZ 19/03, nie publ., z dnia 29 kwietnia 2003 r., III CK 7/03, nie publ., z dnia 14 września 2004 r., III CZ 74/04, nie publ., z dnia 22 kwietnia 2005 r., II CZ 39/05, nie publ. i z dnia 28 marca 2007 r., III CSK 66/07, nie publ.).Skarżący nie kwestionuje tego stanowiska, zmierza natomiast do wykazania, że Sąd Okręgowy błędnie uznał, iż nie zgłosił on żądania doręczenia postanowienia z dnia 22 maja 2005 r. z uzasadnieniem w trybie art. 387 § 3 k.p.c., a co za tym idzie, że bezpodstawnie odrzucił złożony przez niego wniosek zamiast potraktować brak adresu jako brak formalny.Uszło uwagi skarżącego, że postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 3 czerwca 2015 r. o odrzuceniu drugiego z wniosków o sporządzenie uzasadnienia postanowienia z dnia 22 maja 2015 r. nie zostało w przepisanym terminie zaskarżone i uprawomocniło się (k. 239).
Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 3 czerwca 2015 r. został natomiast przez Sąd Okręgowy odrzucony postanowieniem z dnia 2 listopada 2015 r. (k. 322). Postanowieniem tym Sąd odrzucił również zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 3 czerwca 2015 r.W zażaleniu na postanowienie z dnia 9 września 2015 r. odrzucające skargę kasacyjną skarżący zwalcza w istocie postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 3 czerwca 2015 r., które jest prawomocne i nie może być objęte kontrolą Sądu Najwyższego.
Zgodnie bowiem z art. 380 w związku z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c., rozpoznaniu – na wniosek strony – mogą podlegać jedynie te postanowienia sądu drugiej instancji, które nie podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia. Postanowienie sądu drugiej instancji o odrzuceniu wniosku o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem w trybie art. 387 § 3 k.p.c. jest natomiast postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 3941 § 2 k.p.c., na które w sprawach określonych w tym przepisie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie, jako pozbawione uzasadnionych podstaw. kc