Supreme Court dismisses appeal due to insufficient court fee payment under Civil Procedure Code provisions.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's order rejecting a request for registration. The appellant failed to pay the required 30 zł court fee, submitting only 8 zł instead. The court ruled that parties cannot unilaterally claim an appeal is 'obviously justified' to avoid fees, as this determination rests solely with the judge.
Legislator headnote
AI generatedArt. 1302 § 3 k.p.c.; Art. 99 u.k.s.c.: A party cannot unilaterally claim an appeal is obviously justified to avoid court fees; the decision on obvious justification belongs exclusively to the court, and failure to pay the full fee results in the dismissal of the appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 85/08
POSTANOWIENIE
Dnia 3 grudnia 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
SSN Jan Górowski
w sprawie z wniosku Spółdzielni Mieszkaniowej w C.
o wpis do rejestru,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 grudnia 2008 r.,
zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego Sądu Gospodarczego w
C. z dnia 13 października 2008 r., sygn. akt V Ga (…),
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w C. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni, jako
niedopuszczalną. Wnioskodawczyni złożyła zażalenie, które zostało odrzucone
postanowieniem tego Sądu z dnia 13 października 2008 r., z racji niewłaściwego
opłacenia tego środka odwoławczego (art. 1302 § 3 k.p.c.). Należna opłata wynosiła
bowiem 30 zł (art. 19 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 20 ust. 1 uk.s.c.), a uiszczono jedynie
kwotę 8 zł.
W zażaleniu wnioskodawczyni domagała się uchylenia tego postanowienia,
powołując się na naruszenie art. 99 u.k.s.c., twierdziła bowiem, iż nie miała obowiązku
uiszczenia opłaty sądowej od zażalenia, które uważała za „oczywiście uzasadnione”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Art. 99 u.k.s.c. stanowi, że nie pobiera się opłaty, a uiszczoną opłatę zwraca się
jeżeli zażalenie na postanowienie sądu o odrzuceniu środka odwoławczego sąd uzna za
oczywiście uzasadnione. Decyzja w tym przedmiocie należy jednak wyłącznie do sądu,
co oznacza, że strona nigdy nie nabywa uprawnienia do „samozwolnienia” od należnej
opłaty, lecz zawsze obowiązana jest ją uiścić i może tylko liczyć na późniejszy jej zwrot
(zob. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2006 r., V CZ 70/06, niepubl.
oraz z dnia 11 stycznia 2007 r., II CZ 114/06, niepubl.). Przedstawione przez skarżącą
stanowisko jest zatem błędne.
Skoro opłata od zwolnienia nie została uiszczona przez profesjonalnego
pełnomocnika we wskazanej ustawą wysokości (30 zł), Sąd Okręgowy zasadnie
zastosował rygor przewidziany w art. 1302 § 3 k.p.c. Należało w konsekwencji oddalić
zażalenie (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).