Supreme Court allows appeal against dismissal of municipal appeal fee due to lack of strict commercial activity link.

Sygn. akt V CZ 85/05

POSTANOWIENIE

Dnia 28 lipca 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Maria Grzelka

SSN Tadeusz Żyznowski

w sprawie z powództwa J. F. i U. K.

przeciwko Gminie T. i "Ś.(…)" Spółce z o.o. w T.

o ustalenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lipca 2005 r.,

zażalenia strony pozwanej Gminy T. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 4

maja 2005 r., sygn. akt I ACa (…),

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Sąd drugiej instancji odrzucił kasację pozwanej Gminy T. na podstawie art. 16

ust. 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, bowiem pomimo wezwania

nie została uiszczona należna opłata od kasacji. Sąd uznał za zasadne zarządzenie

Przewodniczącego w przedmiocie obowiązku uiszczenia przez pozwaną Gminę wpisu

od kasacji, bowiem sprawa dotyczy prowadzonej przez Gminę T. działalności

gospodarczej

skoro

przedmiotem

żądania

jest

ustalenie

nieważności

umowy

przeniesienia własności nieruchomości wniesionej przez pozwaną w postaci aportu do

utworzonej przez siebie spółki z o.o. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, wniesienie

nieruchomości jako aportu do spółki kapitałowej ma ścisły związek z prowadzoną przez

pozwaną Gminę T. działalnością gospodarczą.

W zażaleniu na to postanowienie pozwana Gmina wywodzi, że wniesienie aportu

do spółki nie jest sprawą z zakresu działalności gospodarczej, bo aport dokonany został

w celu dalszego rozwoju gminy miejskiej T., a sprawa niniejsza nie jest sprawą

gospodarczą w rozumieniu art. 4791 § 1 k.p.c., bo spór wynikł na tle realizacji

wynikających z ustawy zadań własnych pozwanej Gminy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie, bowiem nie sposób zgodzić się

z kategorycznym poglądem wyrażonym w zaskarżonym orzeczeniu, że wniesienie przez

pozwaną Gminę tytułem aportu nieruchomości do spółki z o.o. ma ścisły związek z

prowadzoną przez tę pozwaną działalnością gospodarczą.

Wniesienie przez wspólnika wkładu, także w postaci aportu, jest jednym

z elementów procesu powstawania spółki z o.o., a to zgodnie z art. 163 pkt 2 k.s.h.

Sprawa

w

przedmiocie

ustalenia

ważności

umowy

przeniesienia

własności

nieruchomości na tym zwłaszcza etapie tworzenia spółki z o.o. nie jest więc sprawą

dotyczącą prowadzonej przez gminę działalności gospodarczej.

Ponadto, zgodnie z art. 151 § 1 ksh, spółka z o.o. może być utworzona w każdym

celu prawnie dopuszczalnym, a więc nie tylko w celu prowadzenia w przyszłości

działalności gospodarczej. To strony umowy spółki z o.o. określają w umowie przedmiot

jej działalności (art. 157 § 1 pkt 2 ksh), którym nie musi być wcale prowadzenie

działalności gospodarczej, bowiem określenie przedmiotu działalności spółki z o.o.

wyznacza cel jej zawiązania, a tym może być każdy cel prawnie dopuszczalny, chyba

że ustawa stanowi inaczej (art. 151 § 1 k.s.h.).

W tym stanie rzeczy zażalenie okazało się uzasadnione bowiem Sąd Apelacyjny

co najmniej przedwcześnie przesądził o istnieniu przesłanki, która w świetle art. 8 ust. 2

uksc. nie zwalnia wymienionych w nim podmiotów od obowiązku uiszczenia opłat

sądowych.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji działając na podstawie

art. 39815 § 1 zd. 1 k.p.c., znajdującym zastosowanie w postępowaniu zażaleniowym

przed Sądem Najwyższym na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c.