Supreme Court vacates appeal dismissal because lawyer's fee waiver does not cover cassation proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court vacated the appellate court's decision dismissing the appellant's cassation complaint due to unpaid fees. The appellant argued that a prior fee waiver should extend to the cassation stage, but the court held that such waivers do not cover cassation proceedings. Consequently, the appellate court must now summon the lawyer to pay the required fee.
Legislator headnote
AI generatedArt. 1302 § 3 k.p.c.; zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu przed sądem powszechnym nie obejmuje postępowania kasacyjnego.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 80/10
POSTANOWIENIE
Dnia 3 listopada 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący)
SSN Barbara Myszka
SSA Anna Kozłowska (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa P. S.
przeciwko J. Z.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 listopada 2010 r.,
zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 16 lipca 2010 r., sygn.
akt I ACa (…),
uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 lipca 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę
kasacyjną powoda od wyroku tego Sądu z dnia 23 lutego 2010 r. wskazując w
motywach rozstrzygnięcia, że przyczyną odrzucenia było nieopłacenie skargi wniesionej
przez profesjonalnego pełnomocnika. Obowiązkiem pełnomocnika było albo uiszczenie
należnej opłaty najpóźniej w terminie do jej wniesienia albo złożenie wraz ze skargą
wniosku o zwolnienie powoda od uiszczenia opłaty, zwolnienie od kosztów sądowych
udzielone powodowi w postępowaniu przed Sądem I instancji nie obejmuje bowiem
postępowania kasacyjnego. Uwzględniając zaś, że sprawa została wszczęta przed
dniem 1 lipca 2009 r., zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie
ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 234,
poz. 1571) zastosowanie ma nadal art. 1302 § 3 k.p.c. nakładający na sąd obowiązek
odrzucenia skargi bez wzywania o uiszczenie opłaty jeżeli skarga została wniesiona
przez adwokata, radcę prawnego a opłata należna jest w wysokości stałej lub
stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia.
Zażalenie na to postanowienie złożył powód. Zarzucił naruszenie art. 96 ust. 1 pkt
10 i art. 100 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach
cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) oraz art. 3986 §2. k.p.c. i domagał się
uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W związku z zarzutami zażalenia stwierdzić należy, że Sąd Najwyższy w składzie
jak niniejszy podziela stanowisko wyrażone w uchwale z dnia 5 czerwca 2008 r., III CZP
142/07 (OSNC z.11/2008 r., poz. 122), iż zwolnienie udzielone stronie od kosztów
sądowych w postępowaniu przed sądem powszechnym nie obejmuje postępowania
kasacyjnego. Po zmianach wprowadzonych ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. o zmianie
ustawy – kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 172,
poz. 1804) postępowanie kasacyjne utraciło charakter postępowania w trzeciej instancji,
a skarga kasacyjna stała się instrumentem kontroli zgodności z prawem prawomocnych
orzeczeń a tym samym legalności działania sądów powszechnych. Jak słusznie jednak
dostrzegł skarżący w zażaleniu, ten szczególny charakter postępowania kasacyjnego
winien był prowadzić do wniosku, że złożenie skargi kasacyjnej po dniu 1 lipca 2009 r.
czyli po wejściu w życie ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks
postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 234, poz. 1571)
oznacza, że do postępowania wywołanego tą skargą mają zastosowanie przepisy
kodeksu postępowania cywilnego w brzmieniu nadanym tą ustawą. Takie też
stanowisko zostało wyrażone w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. postanowienia z
dnia 8 stycznia 2010 r. IV CZ 107/09, z dnia 3 lutego 2010 r. II CZ 91/09, z dnia 3 lutego
2010 r. II CZ 79/09). Jego konsekwencją była potrzeba rozważenia skutków uchylenia
art.1302 §3 k.p.c. skoro przepis ten nie znajdował zastosowania do skargi kasacyjnej
wniesionej po dniu 1 lipca 2009 r. Zagadnienie to stało się przedmiotem uchwały składu
siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 15 czerwca 2010 r. II UZP 4/10, której Sąd
Najwyższy postanowił nadać moc zasady prawnej. W myśl tej uchwały wiążącej –
zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 23 listopada 200 2r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. Nr
240/2002 r., poz. 2052 ze zm.) – wszystkie składy Sądu Najwyższego, „nieopłacona
skarga kasacyjna złożona przez adwokata lub radcę prawnego po wejściu z życie
ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego
oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 234, poz. 1571) podlega odrzuceniu w razie
niewykonania zarządzenia wzywającego do opłacenia skargi (art. 3986 § 2 w związku z
art. 130 § 1 k.p.c.)”.
W świetle powyższego zaskarżone postanowienie nie mogło się ostać. Rzeczą
Sądu Apelacyjnego będzie zatem wezwanie pełnomocnika powoda do uiszczenia opłaty
należnej od wniesionej skargi kasacyjnej.
Z tych też przyczyn na podstawie art. 3941 § 2 k.p.c. w związku z art. 39815 § 1
k.p.c. orzeczono jak w sentencji.