Supreme Court allows cassation appeal by extending deadline start date to when lawyer knew of the error.

Sygn. akt V CZ 79/10

POSTANOWIENIE

Dnia 3 listopada 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Barbara Myszka

SSA Anna Kozłowska

w sprawie z powództwa małoletniej A. Z. zastępowanej przez ojca W. Z.

przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Szpitalowi Klinicznemu im. Prof. S.(…)

Uniwersytetu Medycznego w K. z siedzibą w Z.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 listopada 2010 r.,

zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 14 czerwca 2010 r.,

sygn. akt V ACa (…),

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił wniosek

pełnomocnika powódki o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej (pkt 1

postanowienia) i odrzucił skargę kasacyjną tejże powódki (pkt 2 postanowienia). Sąd ten

stwierdził, że naruszony został termin złożenia wniosku o przywrócenie terminu do

złożenia skargi kasacyjnej, przewidziany w art. 169 § 1 k.p.c.

W zażaleniu pełnomocnika powódki prezentowano w tej mierze odmienne

stanowisko i domagano się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Według skarżącej,

należało odmiennie niż Sąd Apelacyjny liczyć początek biegu terminu przewidzianego w

art. 167 § 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Nie ma wątpliwości co do tego, że skarga kasacyjna złożona została po terminie,

tj. w dniu 12 kwietnia 2010 r. W dniu 13 maja 2010 r. doręczono pełnomocnikowi

powódki postanowienie zawierające odrzucenie skargi kasacyjnej, a w dniu 20 maja

2010 r. zgłosił on wniosek o przywrócenie terminu do złożenia tej skargi. Powstaje

kwestia, jak w świetle ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd Apelacyjny należy

liczyć początek biegu określonego w art. 169 § 1 k.p.c. (verba legis: „w ciągu tygodnia

od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu”).

Sąd Apelacyjny trafnie przyjął, że omawiany termin może rozpocząc swój bieg,

jeżeli pełnomocnik strony miał stosowną wiedzę o takim uchybieniu (dowiedział się o

uchybieniu terminu do dokonania zindywidualizowanej czynności procesowej) i w ogóle

mógł dokonać takiej czynności procesowej w określonej sytuacji faktycznej. Chodzi tu

zatem o subiektywny i obiektywny aspekt określenia początku biegu terminu

przewidzianego w art. 169 § 1 k.p.c.

Jeżeli wystąpiły okoliczności przedstawione we wniosku pełnomocnika powódki z

dnia 20 maja 2010 r., a skarga kasacyjna opatrzona została (na wstępie datą - 10

kwietnia 2010 r.), to nie można podzielić stanowiska Sądu Apelacyjnego, że niemożność

do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika powódki ustała już w dniu 12

kwietnia 2010 r., bowiem w tym dniu „miał (on) rzeczywistą możliwość wniesienia skargi

kasacyjnej do Sądu” [s. (…) uzasadnienia zaskarżonego postanowienia]. Tymczasem

miarodajną informacją o odrzuceniu skargi (naruszenia terminu do jej wniesienia)

pełnomocnik powódki uzyskał właśnie w wyniku doręczenia mu postanowienia o

odrzuceniu tej skargi jako spóźnionej (13 maja 2010 r.) i w tym czasie pojawiła się

możliwość złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Skoro pełnomocnik

złożył taki wniosek w dniu 20 maja 2010 r., to nie było podstaw do stwierdzenia

naruszenia terminu do złożenia wniosku określonego w art. 169 § 1 k.p.c.

W tej sytuacji należało uwzględnić zażalenie powódki i uchylić zaskarżone

postanowienie (art. 3941 § 1 pkt 3 k.p.c. w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c.).