Legislator Case Law & Legislation
V CZ 76/17 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on civil procedure grounds regarding separate calculation of appeal subject value for co-plaintiffs.

Case Number V CZ 76/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the municipality's appeal against the appellate court's decision to reject the plaintiffs' claim due to insufficient appeal subject value. The plaintiffs, as heirs, sought compensation based on a single factual basis, while the municipality argued for joint participation and a higher combined value. The court ruled that for non-uniform joint participation, the appeal value must be calculated separately for each co-plaintiff, not jointly.

Legislator headnote

AI generated

Art. 72 § 1 pkt 1, 2 k.p.c.; Art. 73 § 2 k.p.c.: In cases of joint participation that are neither uniform nor necessary, the value of the subject matter of the appeal must be determined separately for each co-plaintiff.

Keywords

AI generated
joint participation material co-litigation appeal subject value heirs compensation civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
art. 398 § 1 k.p.c.
zaskarżyła postanowienie Sądu Apelacyjnego w całości, zarzucając w zażaleniu obrazę:- art. 398 § 1 k.p.c. poprzez jego błędne zastosowanie wynikające z przyjęcia nieprawidłowej wartości przedmiotu zaskarżenia, która powinna wynosić 96 008 zł;-art.
art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c. jeżeli przedmiot sporu stanowią roszczenia lub zobowiązania jednego rodzaju, oparte na jednakowej podstawie faktycznej i prawnej, a właściwość sądu uzasadniona jest dla każdego z roszczeń oddzielnie, wówczas występuje współuczestnictwo formalne.
art. 72 § 1 pkt 1 k.p.c.
poprzez jego błędne zastosowanie wynikające z przyjęcia nieprawidłowej wartości przedmiotu zaskarżenia, która powinna wynosić 96 008 zł;-art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 73 § 2 k.p.c.
ani w art. 73 § 2 k.p.c. Zgodnie zaś z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego przy współuczestnictwie, które nie ma charakteru jednolitego bądź koniecznego, wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną określa się odrębnie w odniesieniu do każdego ze współuczestników (por.
art. 394 § 3 k.p.c.
art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono zaś na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz na podstawie § 2 pkt 5 i § 10 ust.
§ 2 pkt 5 i § 10 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
oraz na podstawie § 2 pkt 5 i § 10 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., w brzmieniu wprowadzonym rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r.
art. 398 § 1 k.p.c
zaskarżyła postanowienie Sądu Apelacyjnego w całości, zarzucając w zażaleniu obrazę:- art. 398 § 1 k.p.c.
art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c
poprzez jego błędne zastosowanie wynikające z przyjęcia nieprawidłowej wartości przedmiotu zaskarżenia, która powinna wynosić 96 008 zł;-art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 72 § 1 pkt 1 k.p.c
poprzez jego błędne zastosowanie wynikające z przyjęcia nieprawidłowej wartości przedmiotu zaskarżenia, która powinna wynosić 96 008 zł;-art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2015 r., III CSK 256/14
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2015 r., III CSK 256/14, niepubl.).
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2015 r., I CZ 117/14
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 kwietnia 2014 r., I CSK 396/13
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 2011 r., V CSK 54/11
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2001 r., IV CKN 1934/00
III CSK 256/14
Supreme Court dismisses appeal; property restitution claim allowed despite procedural defects in original decision.
I CSK 396/13
Cassation appeal dismissed as inadmissible due to property value under 50,000 PLN per co-plaintiff.
V CSK 54/11
Supreme Court dismissed cassation appeal as inadmissible due to value threshold not met per individual plaintiff.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 76/17 POSTANOWIENIE Dnia 16 listopada 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący)‎SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)‎SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie z powództwa F.G. i D.M.‎przeciwko Gminie W.‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 listopada 2017 r.,‎zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego we […]‎z dnia 20 lipca 2017 r., sygn. akt I ACa […], oddala zażalenie i zasądza od strony pozwanej na rzecz każdego z powodów kwotę 2400 zł (słownie: dwa tysiące czterysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

F.G. i D.M. - spadkobiercy po Z.G., w ½ części każdy - wnieśli o zasądzenie na ich rzecz od Gminy W. odszkodowania za niezgodne z prawem działanie przy wykonywaniu władzy publicznej. Wyrokiem z dnia 30 marca 2017 r. Sąd Apelacyjny we […] zmienił wyrok Sądu Okręgowego we W. z dnia 27 września 2016 r., oddalając powództwo w części przewyższającej kwotę 48 004 zł na rzecz każdego z powodów. Od wyroku Sądu Apelacyjnego strona pozwana wywiodła skargę kasacyjną, odrzuconą postanowieniem tegoż Sądu z dnia 20 lipca 2017 r.

Przyczyną odrzucenia była zbyt niska wartość przedmiotu zaskarżenia, nieosiągająca kwoty 50 000 zł wobec każdego z powodów.Gmina W. zaskarżyła postanowienie Sądu Apelacyjnego w całości, zarzucając w zażaleniu obrazę:- art. 398 § 1 k.p.c. poprzez jego błędne zastosowanie wynikające z przyjęcia nieprawidłowej wartości przedmiotu zaskarżenia, która powinna wynosić 96 008 zł;-art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c. poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że po stronie powodów występowało współuczestnictwo formalne, podczas gdy do przyjęcia takiego współuczestnictwa niezbędne jest, by właściwość sądu była uzasadniona dla każdego z roszczeń z osobna oraz dla wszystkich roszczeń wspólnie, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie.W uzasadnieniu zażalenia stwierdzono m.in., że w sprawie zachodzi współuczestnictwo materialne o charakterze jednolitym, podnosząc że powodowie dochodzili łącznie jednego odszkodowania, przysługującego ich zmarłej matce, nigdy nie odnosząc go do wielkości swoich udziałów w spadku.Powodowie w odpowiedziach na zażalenie wnieśli o oddalenie zażalenia w całości i o zasądzenie na ich rzecz od pozwanej kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W polskim prawie wyróżnia się kilka rodzajów współuczestnictwa procesowego. Zgodnie z art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c. jeżeli przedmiot sporu stanowią roszczenia lub zobowiązania jednego rodzaju, oparte na jednakowej podstawie faktycznej i prawnej, a właściwość sądu uzasadniona jest dla każdego z roszczeń oddzielnie, wówczas występuje współuczestnictwo formalne. Jeżeli jednak roszczenia lub zobowiązania oparte są na tej samej podstawie faktycznej i prawnej, zachodzi współuczestnictwo materialne (art. 72 § 1 pkt 1 k.p.c.).Sąd Najwyższy dostrzega i podziela trafne argumenty żalącej, zgodnie z którymi współuczestnictwo powodów w niniejszej sprawie ma charakter materialny.

Żądania spadkobierców wynikają bowiem z tej samej podstawy faktycznej i prawnej (por. m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2015 r., III CSK 256/14, niepubl.). Niemniej na sposób określania wartości przedmiotu zaskarżenia wpływ mają szczególne postacie materialnego współuczestnictwa procesowego. Zgodnie bowiem ze stanowiskiem wyrażonym przez Sąd Najwyższy w powyżej wskazanym wyroku „wartość przedmiotu zaskarżenia określa się odrębnie w stosunku do każdego ze współuczestników, zarówno w przypadku współuczestnictwa formalnego, jak i materialnego.

Zasada ta obowiązuje również, kiedy roszczenie stanowi składnik masy spadkowej i jest dochodzone przez spadkobierców stosownie do ich udziałów w spadku", jak ma to miejsce w niniejszej sprawie.Stanowisko to wynika z okoliczności, iż na etapie skargi kasacyjnej każdy ze współuczestników ma własny interes {gravamen) w zaskarżeniu prawomocnego wyroku, a odstępstwo od tego faktu stanowią jedynie przypadki współuczestnictwa jednolitego (art. 73 § 2 k.p.c.) lub współuczestnictwa koniecznego (art. 72 § 2 k.p.c.). Odszkodowanie dochodzone przez powodów w wysokości proporcjonalnej do ich udziałów w masie spadkowej nie dotyczy niepodzielnie wszystkich spadkobierców, ponieważ zasądzenie odszkodowania w wysokości przysługującej jednemu z nich nie wykluczałoby możliwości późniejszego rozpoznania sprawy o odszkodowanie na rzecz drugiego z nich.

Podniesiony w uzasadnieniu zażalenia argument w postaci subiektywnego zamiaru powodów dochodzenia jednej wspólnej kwoty nie uzasadnia zatem, w świetle prawa procesowego, przyjęcia współuczestnictwa jednolitego. W konsekwencji, sprawy każdego z powodów mogłyby również toczyć się oddzielnie. Z kolei do współuczestnictwa koniecznego po stronie czynnej mogłoby dojść bowiem tylko w sytuacji, w której niewystąpienie z powództwem przez jednego z uprawnionych prowadziłoby do braku czynnej legitymacji całej strony w procesie.Argumenty te stoją na przeszkodzie uznaniu, że sytuacja procesowa dwojga powodów w niniejszej sprawie odpowiada przesłankom wskazanym w art. 72 § 2 k.p.c. ani w art. 73 § 2 k.p.c. Zgodnie zaś z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego przy współuczestnictwie, które nie ma charakteru jednolitego bądź koniecznego, wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną określa się odrębnie w odniesieniu do każdego ze współuczestników (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2015 r., I CZ 117/14; z dnia 4 kwietnia 2014 r., I CSK 396/13; z dnia 9 listopada 2011 r., V CSK 54/11; z dnia 8 lutego 2001 r., IV CKN 1934/00 - niepubl.).Z powyższych przyczyn zażalenie podlegało oddaleniu, a Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono zaś na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz na podstawie § 2 pkt 5 i § 10 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., w brzmieniu wprowadzonym rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. (Dz.

U. 2016, poz. 1668). jw