Legislator Case Law & Legislation
V CZ 73/07 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on costs ruling as procedural order not subject to cassation under Polish Civil Procedure Code.

Case Number V CZ 73/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland rejected the defendant's appeal against a second-instance court order regarding litigation costs. The defendant argued that special circumstances warranted cost allocation under Article 102 of the Civil Procedure Code, but the Court held that such orders are procedural and do not conclude the proceedings. Consequently, the Court ruled that no cassation appeal exists for this specific order, rendering the appeal inadmissible under the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3941 § 1 k.p.c.; Art. 373 k.p.c.: A procedural order issued by the court of second instance concluding the proceedings is not subject to cassation appeal, and a constitutional ruling on one provision does not alter the admissibility of appeals under similar provisions.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility litigation costs allocation procedural order finality second instance court ruling Polish Civil Procedure Code

Cited Legislation

AI generated
Art. 3941 § 1 k.p.c.
Art. 3941 § 1 k.p.c. stanowi, iż w sprawach w których przysługuje skarga
Art. 373 k.p.c.
i podlega odrzuceniu (art. 373 k.p.c. w związku z art.
Art. 3982 k.p.c.
Art. 397 § 2 k.p.c.
Art. 102 k.p.c.
nieobciążenie powoda kosztami postępowania apelacyjnego na podstawie art. 102
art. 102 k.p.c
nieobciążenie powoda kosztami postępowania apelacyjnego na podstawie art. 102
Art. 3941 § 1 k.p.c
Art. 3941 § 1 k.p.c. stanowi, iż w sprawach w których przysługuje skarga
art. 3981 k.p.c
o których mowa w art. 3981 k.p.c., a także postanowień wydanych w wyniku
art. 373 k.p.c
i podlega odrzuceniu (art. 373 k.p.c.
art. 39318 § 2 k.p.c
że art. 39318 § 2 k.p.c., w brzmieniu obowiązującym do czasu jego uchylenia,

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 73/07

POSTANOWIENIE

Dnia 12 grudnia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Marian Kocon

w sprawie z powództwa Syndyka Masy Upadłości Konsorcjum "C." Spółki z o.o.

przeciwko K.N.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 12 grudnia 2007 r.,

zażalenia pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 22 marca 2007 r., sygn. akt [...],

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 22 marca 2007 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda,

oddalając ponadto wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów procesu za instancję

odwoławczą.

Pozwany w zażaleniu zakwestionował orzeczenie o kosztach procesu, stojąc

na

stanowisku,

że

nie

zaistniały

szczególne

okoliczności

uzasadniające

nieobciążenie powoda kosztami postępowania apelacyjnego na podstawie art. 102

k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Art. 3941 § 1 k.p.c. stanowi, iż w sprawach w których przysługuje skarga

kasacyjna, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także na postanowienie

sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień,

o których mowa w art. 3981 k.p.c., a także postanowień wydanych w wyniku

rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.

Z powyższego przepisu wynika, że postanowienie sądu drugiej instancji

o charakterze procesowym podlega zaskarżeniu do Sądu Najwyższego w formie

zażalenia tylko w sytuacjach ustawowo określonych. Postanowienie o kosztach

procesu, zamieszczone także w wyroku sądu odwoławczego, nie jest orzeczeniem

kończącym postępowanie w sprawie, dlatego nie przysługuje od niego środek

odwoławczy. Zażalenie pozwanego de lege lata jest więc niedopuszczalne

i podlega odrzuceniu (art. 373 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3, 39821 i 397 § 2

k.p.c.).

Wyrokiem z dnia 27 marca 2007 r., SK 3/05, Trybunał Konstytucyjny orzekł,

że art. 39318 § 2 k.p.c., w brzmieniu obowiązującym do czasu jego uchylenia,

w zakresie, w jakim uniemożliwia zaskarżenie postanowienia w przedmiocie

kosztów procesu zasądzonych po raz pierwszy przez sąd drugiej instancji, jest

niezgodny z art. 78 w związku z art. 176 ust. 1 Konstytucji (Dz.U. 2007 r., Nr 61,

poz. 418). Art. 39318 § 2 k.p.c. został uchylony i nie stanowi podstawy prawnej

rozstrzygnięcia w rozpoznawanej sprawie. Należy jednak rozstrzygnąć, czy wyrok

Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 marca 2007 r. (SK 3/05) może mieć

procesowy wpływ na art. 3941 § 2 k.p.c., mający brzmienie podobne do

zakwestionowanej części art. 39318 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy wypowiedział się już

w tej kwestii, m.in. w orzeczeniach z dnia 12 października 2007 r., IV CZ 28/07,

IV CZ 44/07, IV CZ 56/07 i IV CZ 91/07 (niepubl.) stwierdzając, że na

postanowienie sądu drugiej instancji o kosztach procesu nie przysługuje zażalenie

do Sądu Najwyższego. Należy podzielić przedstawioną tam argumentację,

w szczególności, że merytoryczne rozstrzygnięcie przez Trybunał Konstytucyjny

problemu zgodności z Konstytucją zaskarżonej treści normatywnej jest zawsze

orzeczeniem o zgodności z Konstytucją tego konkretnego przepisu, nie odnosi się

natomiast i nie wywiera skutku w stosunku do innych przepisów, nawet zbieżnych

lub tożsamych z normą objętą sentencją wyroku (por. też uzasadnienia wyroków

Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 października 1998 r., SK 3/98, OTK 1998, nr

5, poz. 98 i z dnia 9 listopada 2005 r., P 11/05, OTK – A 2005, nr 10, poz. 113).

Z przedstawionych przyczyn należało odrzucić zażalenie pozwanego, jako

niedopuszczalne.