Supreme Court allows cassation appeal by capitalizing interest to meet the admissibility threshold under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court overturned the Regional Court's dismissal of a cassation appeal, ruling that the appeal was inadmissible only if interest was not capitalized. The appellant argued the Regional Court incorrectly fixed the dispute value at 500 zł, ignoring capitalized interest exceeding 153,000 zł. The Court held that once interest is capitalized, it ceases to be an accessory claim and must be included in the dispute value for admissibility purposes.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 20 k.p.c.: When interest is capitalized, it is no longer an accessory claim and must be included in the value of the subject matter of the dispute for the purpose of determining the admissibility of a cassation appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 72/15 POSTANOWIENIE Dnia 19 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Mirosław BączykSSN Jan Górowski w sprawie z powództwa J. W.przeciwko D. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w B.o zapłatę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 listopada 2015 r.,zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w K.z dnia 7 sierpnia 2015 r., uchyla zaskarżone postanowienie, pozostawiając wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu do rozstrzygnięcia w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2015 r. w sprawie z powództwa J. W. przeciwko D. sp. z o.o. z siedzibą w B. odrzucił skargę kasacyjną powódki od wyroku tego Sądu z dnia 15 stycznia 2015 r.Sąd ten uznał, że wartość przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej została określona wadliwie. Wartość przedmiotu sporu określono w pozwie na kwotę 500 zł, wartość ta nie została sprawdzona z urzędu przez Sąd pierwszej instancji i tak też określono ją w apelacji. Tym samym, w sprawie doszło do utrwalenia wartości przedmiotu sporu i brak jest, zdaniem Sądu Okręgowego, podstaw do odmiennego określenia wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej.
Wskazanie kwoty wielokrotnie przekraczającej wartość przedmiotu sporu Sąd Okręgowy uznał za uczynione wyłącznie w celu osiągnięcia progu kwotowego stanowiącego o dopuszczalności skargi kasacyjnej. Powódka zaskarżyła powyższe postanowienie zażaleniem, zarzucając naruszenie prawa procesowego, w szczególności naruszenie przepisu art. 3982 § 1 k.p.c. poprzez uznanie skargi kasacyjnej za niedopuszczalną wskutek przyjęcia błędnej wartości przedmiotu sporu w toczącym się postępowaniu.W konkluzji wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i rozpoznanie skargi kasacyjnej przez Sąd Najwyższy, a ponadto o zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce w postępowaniu zażaleniowym z urzędu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3982 § 1 zdanie pierwsze k.p.c., skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, a w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych – niższa niż dziesięć tysięcy złotych.
Według art. 20 k.p.c., do wartości przedmiotu sporu nie wlicza się odsetek, pożytków i kosztów, żądanych obok roszczenia głównego. Powódka kierując się tym przepisem w pozwie właściwie określiła wartość przedmiotu sporu kwotą 500 zł. W pozwie wskazała jednak, kwestionując ważność umowy, że jej roszczenie obejmuje kwotę 500 zł z odsetkami w wysokości 9% dziennie od dnia 11 maja 2005 r. O tak skonstruowanym roszczeniu orzekł Sąd Rejonowy wyrokiem z dnia 20 sierpnia 2014 r., który w całości został zaskarżony apelacją pozwanej, uwzględnioną przez Sąd Okręgowy w K.
Nie ulega zatem wątpliwości, że w toku dwuinstancyjnego postępowania przedmiotem sporu była nieważność umowy, obejmującej kwotę główną pożyczki oraz odsetki, które ze względu na powołany art. 20 k.p.c. nie zostały jeszcze skapitalizowane i wliczone do wartości przedmiotu sporu oraz, konsekwentnie, do wartości przedmiotu zaskarżenia. Odsetki zostały skapitalizowane dopiero w skardze kasacyjnej powódki. Przepis art. 20 k.p.c., wbrew odmiennej ocenie Sądu Okręgowego, nie ma zastosowania w sytuacji, w której do wartości przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną zaliczone zostały skapitalizowane odsetki w znaczeniu prawnym.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśnione zostało, że stan objęty hipotezą art. 20 k.p.c. istnieje tylko do chwili prawomocności wyroku rozstrzygającego o świadczeniu głównym (zob. postanowienie SN z dnia 7 marca 2014 r., IV CZ 134/13, niepubl.). Trafnie wskazała skarżąca w zażaleniu, że w sytuacji, w której kwota pożyczki określona w umowie, której stwierdzenia nieważności się domaga, wynosi 500 zł, a skapitalizowane odsetki na dzień wniesienia skargi wynoszą ponad 153 000 zł, nie stanowią one w dalszym ciągu należności ubocznej.
Skoro zatem doszło do kapitalizacji odsetek, a ich wartość przekracza wymagany próg dopuszczalności, odrzucenie skargi kasacyjnej było wadliwe. Wobec powyższego, na podstawie art. 39815 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji, pozostawiając rozstrzygnięcie wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powódce w postępowaniu zażaleniowym orzeczeniu kończącemu sprawę. eb