Supreme Court dismisses appeal for late cassation complaint due to missed statutory deadline. Appeal rejected as filing occurred after the legally prescribed time limit expired. Court held that the new procedural rule did not retroactively extend the deadline for a complaint filed after the change took effect.

Sygn. akt V CZ 71/10

POSTANOWIENIE

Dnia 27 października 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Antoni Górski (przewodniczący)

SSN Dariusz Dończyk

SSA Jan Kremer (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa K. G.

przeciwko M. F.

o unieważnienie aktu notarialnego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2010

r.,

zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 31 maja 2010 r.,

sygn. akt V ACa (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną

pozwanego K. G., uzasadniając to wniesieniem skargi po upływie terminu. Sąd

Apelacyjny ustalił, że doręczenie stronie wyroku z uzasadnieniem nastąpiło w dniu 12

marca 2010 r., a skargę kasacyjną wniesiono w dniu 14 maja 2010 r. Wniesienie skargi

w tym terminie nastąpiło z uchybieniem terminu z art. 398 5 § 1 k.p.c. Uzasadnienie

postanowienia zostało sprostowane postanowieniem z dnia 23 czerwca 2010 r. w

zakresie wskazania zastosowanych przepisów postępowania.

Postanowienie to zaskarżył zażaleniem pozwany, wnosząc o jego uchylenie

i orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego.

Skarżący zarzucił naruszenie art. 328 § 2 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c.

poprzez skonstruowanie uzasadnienia w sposób uniemożliwiający kontrolę instancyjną z

uwagi na nie zrozumiałe wskazanie podstaw rozstrzygnięcia.

Naruszenie art. 124 § 3 k.p.c. zdaniem skarżącego nastąpiło poprzez jego nie

zastosowanie i polegało ono na nie doręczeniu po dniu 19 kwietnia 2010 r., dacie

zmiany przepisu, pełnomocnikowi powoda z urzędu wyroku Sądu Apelacyjnego wraz z

uzasadnieniem.

Pełnomocnik powoda wyeksponował treść art. 124 § 3 k.p.c. obowiązującą od

dnia 19 kwietnia 2010 r. wskazując, że sąd zobowiązany był do doręczenia wyroku z

uzasadnieniem po tej dacie pełnomocnikowi z urzędu. Doręczenie powodowałoby, że

bieg dwumiesięcznego terminu rozpoczynałby się od daty doręczenia. Wynika to z treści

art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania

cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 7, poz. 45). Ustawodawca nie

ograniczył stosowania tego przepisu do spraw, w których wyznaczenie pełnomocnika z

urzędu nastąpiło po dniu 19 kwietnia 2010 r., a więc znajduje zastosowanie i w sytuacji

gdy pełnomocnika wyznaczono przed tą datą, a termin do wniesienia skargi kasacyjnej

w tej dacie jeszcze nie upłynął.

Pełnomocnik wniósł także o zawieszenie postępowania zażaleniowego do czasu

rozstrzygnięcia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, pismo

to zostało zwrócone pozwanemu zarządzeniem z dnia 29 czerwca 2010 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Uzasadnienie

zaskarżonego

postanowienia

wprawdzie

pierwotnie

nie

odpowiadało wymogom określonym w art. 328 § 2 k.p.c., jednak wskutek jego

sprostowania zarzut naruszenia tego przepisu stał się bezprzedmiotowy, a orzeczenie

poddaje się kontroli instancyjnej.

Ustawa z dnia 17 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania

cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2010 r. Nr 7, poz. 45), weszła w życie w

dniu 19 kwietnia 2010 r. Przepis art. 4 ust. 2 tej ustawy stanowi o bezzwłocznym

stosowaniu dodanego § 3 art. 124 k.p.c.

Przed tą datą strona złożyła wniosek o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem i

następnie o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wnioski te zostały uwzględnione, a

pełnomocnik z urzędu „zgłosił się do sprawy". W dacie wejścia w życie ustawy, termin

do wniesienia skargi kasacyjnej przez powoda pozostawał otwarty.

Powołany przepis art. 4 ust. 2 ustawy zmieniającej k.p.c. nie nakłada obowiązku

ponownego doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, po dniu 19 kwietnia 2010 r., w

szczególności wówczas, gdy także pełnomocnik z urzędu ustanowiony został przed tym

terminem. Powtórne doręczenie powodowałoby ponowne otwarcie terminu do

wniesienia skargi kasacyjnej. Z treści tego przepisu wynika, że ma on zastosowanie do

kolejnych czynności procesowych podejmowanych przez sąd po jego wejściu w życie,

ale nie powoduje ponowienia już dokonanych. Zmiana stanu prawnego nie uzasadniała

ponownego doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem w sytuacji gdy dokonano go

prawidłowo, zgodnie ze stanem prawnym obowiązującym w dacie doręczenia, a nadto

także wyznaczono pełnomocnika z urzędu przed datą rozpoczęcia obowiązywania

nowej regulacji.

Zażalenie nie mogło odnieść skutku i z tego względu, że skarżący, gdyby

podzielić jego nietrafne stanowisko, nie dostrzegł w przedstawionej argumentacji luki

polegającej na tym, że w judykaturze już wyjaśniono, że wniesienie skargi kasacyjnej

przed doręczeniem wyroku z uzasadnieniem nie może być skuteczne

(por.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 marca 2007 r., III CSK 66/07, nie publ.).

Z tych względów zażalenie uległo oddaleniu na podstawie art. (art. 3941 § 1 pkt. 1

i § 3 k.p.c. w związku z art. 398 14 k.p.c.).