Supreme Court allows retrial request where facts existed during proceedings but were unknown to parties.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland overturned the appellate court's dismissal of a retrial request filed by A. W. and Z. W. against T. B. The appellants argued that a fraudulent endorsement (indos) occurred during the original proceedings but remained unknown to them at the time. The court ruled that while the specific evidence to prove fraud could be introduced, the core basis for the retrial under Article 403 § 2 of the Civil Procedure Code was the existence of facts that arose during the trial rather than being newly discovered after its conclusion.
Legislator headnote
AI generatedArt. 403 § 2 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: A request for retrial based on facts and evidence that existed during the proceedings but were unknown to the parties constitutes a valid ground for reopening the case, even if the specific proof of those facts is presented later.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 71/08
POSTANOWIENIE
Dnia 14 listopada 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Iwona Koper (przewodniczący)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)
w sprawie ze skargi A. W. i Z. W.
o
wznowienie
postępowania
zakończonego
prawomocnym
wyrokiem
Sądu
Apelacyjnego z dnia 6 grudnia 2006 r., sygn. akt I ACa (…)
w sprawie z powództwa T. B.
przeciwko A. W. i Z. W.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 listopada 2008 r.,
zażalenia A. W. i Z. W. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 19 czerwca 2008 r.,
sygn. akt I ACa (…),
uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 19 czerwca 2008 r. odrzucił skargę o
wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 16 grudnia 2006 r.
[wydanym w sprawie I A Ca (…)], wniesioną przez A. W. i Z. W. Uznał, że skarga ta nie
opiera się o ustawową podstawę wznowienia powołaną przez skarżących (art. 403 § 2
k.p.c.).
W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucili naruszenie art. 410 § 1 w zw.
z art. 403 § 2 k.p.c. przez ich błędną wykładnię i wnieśli o jego uchylenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Apelacyjny stwierdził, że skarga o wznowienie postępowania nie opiera się o
ustawową podstawę wznowienia, gdyż rzeczywistą podstawę wznowienia stanowią fakty
i dowody powstałe po zakończeniu postępowania, którego dotyczy skarga o wznowienie
postępowania. Z tego względu nie mają one cech faktów i dowodów „wykrytych" w
rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Gdyby istotnie podstawę skargi o wznowienie
postępowania stanowiły fakty i dowody powstałe po wydaniu przez Sąd Apelacyjny we
Wrocławiu wyroku z dnia 16 grudnia 2006 r. ocena ta byłaby usprawiedliwiona.
Utrwalony jest bowiem pogląd, że podstawę wznowienia z art. 403 § 2 k.p.c. mogą
stanowić tego rodzaju fakty i dowody, które istniały w toku postępowania ale nie były
stronom znane i zostały wykryte dopiero po zakończeniu postępowania. W
rzeczywistości jednak, co wynika z treści skargi o wznowienie postępowania, podstawą
skargi o wznowienie było twierdzenie, że po zakończeniu postępowania w sprawie I ACa
(…) skarżący uzyskali wiedzę, że czynność przeniesienia praw z weksla (indos), który
stanowił podstawę uwzględnienia powództwa, była pozorna. Skarżący podkreślili
wyraźnie, że w ich ocenie pozorność czynności należy oceniać w płaszczyźnie
okoliczności faktycznych. Indos został dokonany w dniu 5 września 2005 r. Nie może
budzić zatem wątpliwości, że skarżący jako podstawę wznowienia powołali fakt, który
miał miejsce w toku postępowania w sprawie i według ich twierdzeń nie był im znany w
toku postępowania. Odrębnym zagadnieniem jest natomiast, że skarżący powołali
również inne okoliczności faktyczne i dowody dla wykazania, że indos był czynnością
pozorną. W tym zakresie ograniczenia wynikające z art. 403 § 2 nie mają zastosowania,
gdyż odnoszą się jedynie do podstawy wznowienia, a nie faktów i dowodów mających
służyć wykazaniu, że podstawa wznowienia rzeczywiście zachodzi.
Z przyczyn wyżej wskazanych zażalenie podlegało uwzględnieniu na podstawie
art. 3941 § 3 i 39815 § 1 k.p.c.