Supreme Court allows appeal against dismissal of appeal fee waiver due to insufficient court investigation.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court overturned the District Court's dismissal of the defendant's appeal fee waiver request. The defendant argued that the lower court failed to properly investigate her financial situation despite submitting documents like bank statements and tax declarations. The court held that the lower court erred by not conducting the necessary inquiry mandated by law when documents raised doubts about solvency.
Legislator headnote
AI generatedArt. 103 ust. 1 u.k.s.c.; Art. 109 u.k.s.c.: A court cannot dismiss a request for fee waiver solely based on insufficient documentation if it fails to conduct a further investigation when the documents raise reasonable doubts about the party's financial status.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 65/16 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Katarzyna Tyczka-RoteSSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa U. Sp. z o.o. w P.przeciwko V. Sp. z o.o. w P.o zapłatę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2016 r.,zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w K.z dnia 30 czerwca 2016 r. oraz postanowienie z dnia 13 maja 2016 r., sygn. akt XIX Ga …/15, uchyla zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 30 czerwca 2016 r. odrzucił, jako nieopłaconą, skargę kasacyjną pozwanej od wyroku z dnia 19 stycznia 2016 r. Sąd ten nie uwzględnił wniosku pozwanej o zwolnienie od opłaty od skargi i skargę tę odrzucił wobec tego, że w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych opłata nie została uiszczona. Pozwana wniosła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W zażaleniu tym powołała się na art. 380 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i wniosła o zmianę postanowienia z dnia 13 maja 2016 r. poprzez uwzględnienie wniosku o zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych.
W konkluzji wnosiła o uchylenie postanowienia z dnia 30 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przepis art. 103 u.k.s.c. nie określa, w jaki sposób osoba prawna ubiegająca się o zwolnienie od kosztów sądowych powinna wykazać, że nie ma dostatecznych środków na ich uiszczenie. Z orzecznictwa natomiast wynika, że może tego dokonać przedstawiając jakiekolwiek dokumenty, które pozwalają określić jej sytuację majątkową, np. bilans roczny, sprawozdanie finansowe, wyciągi z kont bankowych, raporty kasowe, deklaracje podatkowe, umowy kredytowe i pisma banku oceniające zdolność kredytową, dokumenty stwierdzające obciążenie hipoteką lub zastawem, dokumenty stwierdzające wysokość zobowiązań itp. (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 października 2015 r., II CZ 70/15, z dnia 2 kwietnia 2015 r., I CZ 31/15, z dnia 28 listopada 2007 r., V CZ 106/07, niepubl., dostępne na stronie internetowej Sądu Najwyższego).
Zamiarem skarżącej było udowodnienie, że nie posiada środków na uiszczenie kosztów sądowych za pomocą przedłożonych przez nią licznych dokumentów załączonych do wniosku z dnia 27 kwietnia 2016 r. Przedstawione dokumenty co prawda nie dawały pełnego obrazu sytuacji majątkowej pozwanej, jednak nie można zgodzić się z twierdzeniem, że Sąd w ogóle został pozbawiony możliwości wszechstronnego zbadania tej przesłanki. Dokumenty te bowiem co najmniej potwierdzają wątpliwości co do rzeczywistego stanu majątkowego skarżącej, co uzasadniało potrzebę przeprowadzenia dochodzenia stosownie do art. 109 u.k.s.c., a czego Sąd Okręgowy zaniechał.
W tej sytuacji zaskarżone postanowienie, jako przedwczesne, nie może się ostać.Wobec powyższego, na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. kc db