Supreme Court dismisses appeal for lack of mandatory lawyer representation in civil proceedings.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's appeal against a lower court's dismissal of her direct appeal regarding inheritance disputes. The appellant personally submitted the appeal without a lawyer, violating the mandatory representation rule for Supreme Court proceedings. The court held that this procedural defect rendered the appeal inadmissible under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 871 § 1 k.p.c.; Art. 424 § 1 k.p.c.; Art. 370 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 21 k.p.c.: The mandatory requirement for lawyer representation in Supreme Court proceedings extends to direct appeals and subsequent appeals against their dismissal, rendering such appeals inadmissible if filed personally.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 5/10
POSTANOWIENIE
Dnia 25 lutego 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Kazimierz Zawada
SSN Dariusz Dończyk
w sprawie ze skargi S. L.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
postanowienia Sądu Rejonowego w B.
z dnia 17 grudnia 1982 r., sygn. akt II Ns (…)
w sprawie z wniosku M. K.
o stwierdzenie nabycia spadku,
oraz prawomocnego postanowienia w/w Sądu
z dnia 16 kwietnia 1993 r., sygn. akt II Ns (…)
w sprawie z wniosku T. K.
przy uczestnictwie S. L.
o dział spadku,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 25 lutego 2010 r.,
zażalenia S. L. na postanowienie Sądu Rejonowego w B. z dnia 25 września 2009 r.,
sygn. akt II Ns (…),
odrzuca zażalenie.
Uzasadnienie
Uczestniczka postępowania o dział spadku złożyła skargę o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnych postanowień – Sądu Rejonowego z dnia
17 grudnia 1982 r. o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłym w dniu 2 lipca 1980 r. W.
K. [sygn. akt II Ns (…)] i Sądu Rejonowego z dnia 16 kwietnia 1993 r. o dziale spadku
po W. K. i po M. K. [sygn. akt II Ns (…)].
Postanowieniem z dnia 25 września 2009 r. Sąd Rejonowy w B. odrzucił tę
skargę z tego powodu, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje
zasada zastępstwa stron przez adwokatów lub radców prawnych (art. 871 § 1 k.p.c.).
Zastępstwo takie odnosi się także do czynności procesowych związanych z
postępowaniem przed Sądem Najwyższym, ale podejmowanych jeszcze przed sądem
niższej instancji. Osobiste zatem wniesienie skargi przewidzianej w art. 424 1 § 1 k.p.c.
(niepodpisanej przez profesjonalnego pełnomocnika) powoduje jej odrzucenie (art. 424 6
§ 3 k.p.c.).
S. L. złożyła zażalenie na to postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 25 września
2009 r. i wnosiła o jego uchylenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Z przepisu art. 871 § 1 k.p.c wynika zasada, że w postępowaniu przed Sądem
Najwyższym obowiązuje wymóg zastępowania stron przez adwokatów i radców
prawnych, a zastępstwo takie odnosi się także do czynności procesowych związanych z
postępowaniem przed tym Sądem, podejmowanych już przed sądem niższej instancji.
Oznacza to istnienie tzw. przymusu adwokackiego m.in. w postępowaniu zainicjowanym
wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
(art. 4241 k.p.c.).
Wspomniany w art. 871 k.p.c. przymus adwokacko – radcowski obejmuje także
wniesienie zażalenia na postanowienie Sądu Rejonowego odrzucającej skargę o
stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia takiego sądu. W
związku z tym, że złożone przez skarżącą się zażalenie z dnia 4 października 2009 r.
nie zostało podpisane przez profesjonalnego pełnomocnika (a jedynie przez samą
skarżącą ) istniały podstawy do odrzucenia tego środka odwoławczego (art. 370 k.p.c. w
zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. i w zw. art. 39821 k.p.c.).