Supreme Court dismisses appeal on costs, upholding appellate court's discretionary ruling under Art. 102 CPC.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the allocation of litigation costs, upholding the appellate court's decision. The appellant argued that the lower court failed to consider the claim's initial validity and the defendant's actions that extinguished the debt, citing procedural errors. The court ruled that the appellate court's discretion under Article 102 of the Civil Procedure Code was not grossly unfair, thus rejecting the claim for a new cost assessment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 102 k.p.c.; Art. 394 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.: The appellate court's discretion in awarding costs under Article 102 of the Civil Procedure Code is subject to review only if the decision is grossly unfair.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 44/12
POSTANOWIENIE
Dnia 19 października 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)
SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)
SSN Irena Gromska-Szuster
w sprawie z powództwa Spółki Restrukturyzacji Kopalń Spółki Akcyjnej
przeciwko "INSTAL-G." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością
o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 19 października 2012 r.,
zażalenia strony pozwanej na orzeczenie o kosztach, zawarte w wyroku Sądu
Apelacyjnego
z dnia 10 stycznia 2012 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 10 stycznia 2012 r. zmienił wyrok Sądu
Rejonowego z dnia 26 stycznia 2011 r. i oddalił powództwo oraz nie obciążył
powódki kosztami postępowania za obie instancje. Apelację wniosła strona
pozwana. Sąd Apelacyjny rozstrzygnięcie o kosztach uzasadnił powołaniem się na
art. 102 k.p.c.
W zażaleniu na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego
strona pozwana wnosiła o jego zmianę przez zasądzenie na jej rzecz kosztów
zastępstwa procesowego. Strona skarżąca starała się wykazać bezzasadność
zastosowania w rozpoznawanej sprawie art. 102 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Uzasadniając rozstrzygnięcie o kosztach, Sąd Apelacyjny wyjaśnił, że mimo
przegranej sprawy, w momencie wniesienia pozwu roszczenie powódki było
uzasadnione, a podstawa tego roszczenia odpadłą dopiero na skutek działania
strony pozwanej. Ponadto uwzględnienie wniosków apelacyjnych nastąpiło
w wyniku naruszenia przez Sąd pierwszej instancji zasady orzekania określonej w
art. 316 § 1 k.p.c., nie uwzgledniającego wyegzekwowania roszczenia objętego
tytułem wykonawczym
W orzecznictwie Sądu Najwyższego eksponuje się istotnie wyjątkowy
charakter art. 102 k.p.c. Ocena Sądu meriti w tym zakresie ma jednak charakter
dyskrecjonalny, oparty na swobodnym własnym przekonaniu oraz ocenie
okoliczności rozpatrywanej sprawy, w związku z czym w zasadzie nie podlega
kontroli instancyjnej i może być podważona przez sąd wyższej instancji tylko wtedy,
gdy jest
rażąco
niesprawiedliwa
(zob.
ostatnio np.
postanowienie
Sądu
Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r. III CZ 10/12, OSNC 2012, z. 7-8, art. 98).
Sąd Apelacyjny podał zasadniczą argumentację, która ległą u podstaw
zastosowania art. 102 k.p.c. W ocenie Sądu Najwyższego, argumentacja ta nie
czyni rozstrzygnięcia Sądu Apelacyjnego rażąco niesprawiedliwym. W tej sytuacji
należało uznać zażalenie strony pozwanej za nieuzasadnione (art. 394 1 § 1 k.p.c.
w zw. z art. 39814 k.p.c.).
db