Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CZ 44/06 AI generated

Supreme Court allows appeal by granting retroactive effect of new civil procedure law to a late filing.

Case Number V CZ 44/06
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Allowed / Granted
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court granted the appellant's appeal, overturning the appellate court's dismissal of the case. The appellant had filed a remedy incorrectly labeled as a 'cassation' rather than a 'cassation complaint' under the new civil procedure code effective February 2005. The court ruled that this minor terminological error did not invalidate the filing and applied the new law retroactively to cure the defect. Consequently, the appeal was accepted and the lower court's decision to dismiss it was revoked.

Legislator headnote

AI generated

Art. 370 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c.; Art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c.: Where a party files a procedural remedy with a minor terminological error under the new code, the court may grant it effect by applying the new provisions retroactively to cure the defect.

Keywords

AI generated
retroactive application of law procedural remedy defect terminological error cure of defect civil procedure code appellate review supreme court decision

Cited Legislation

AI generated
Art. 370 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c.
Art. 130 § 1 zd. 2 k.p.c.
rozwiązać po myśli art. 130 § 1 zd.
Art. 39816 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
Należało w konsekwencji uwzględnić zażalenie (art. 39816 k.p.c.
art. 370 k.p.c
art. 39821 k.p.c
w związku z art. 39821 k.p.c.).
art. 39816 k.p.c
Należało w konsekwencji uwzględnić zażalenie (art. 39816 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
V CZ 28/00
Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2000 r., V CZ 28/00 (nie publ.) – podobnie jak
I CZ 19/04
z dnia 6 kwietnia 2004 r., I CZ 19/04, nie publ., z dnia
IV CZ 36/04
15 kwietnia 2004 r., IV CZ 36/04, nie publ.
V CZ 121/04
V CZ 25/06
Supreme Court allows appeal dismissed for formal defect due to clear clerical error regarding scope of appeal.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 44/06

POSTANOWIENIE

Dnia 30 czerwca 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Maria Grzelka

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z powództwa "P." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

przeciwko "K." Spółce Akcyjnej

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 30 czerwca 2006 r.,

zażalenia strony powodowej

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 11 stycznia 2006 r., sygn. akt [...],

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny odrzucił – jako niedopuszczalną – kasację powoda,

wniesioną od wyroku tego Sądu z dnia 14 października 2 005 r., ponieważ przepisy

procesowe od dnia 6 lutego 2005 r. nie znają takiego środka odwoławczego (art.

370 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c.).

Rozpoznając zażalenie powoda Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Nie istnieje kontrowersja co do tego, iż środek odwoławczy powoda

wywiedziony od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 października 2005 r.,

powinien być – po nowelizacji kodeksu postępowania cywilnego – nazwany „skargą

kasacyjną”, a nie „kasacją”. Sąd Apelacyjny trafnie dostrzegł to uchybienie

skarżącego, ale zastosował rygor procesowy nieadekwatny do stopnia tej

wadliwości. Powołane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia orzeczenie

Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2000 r., V CZ 28/00 (nie publ.) – podobnie jak

inne orzeczenia (m.in. z dnia 6 kwietnia 2004 r., I CZ 19/04, nie publ., z dnia

15 kwietnia 2004 r., IV CZ 36/04, nie publ. oraz z dnia 24 listopada 2004 r., V CZ

121/04, nie publ.) – dotyczą odmiennej sytuacji, w której profesjonalny pełnomocnik

dokonywał innej rodzajowo czynności procesowej (zażalenia zamiast kasacji lub

odwrotnie). W rozpoznawanej sprawie mamy natomiast do czynienia z zamiennym

nazwaniem jednorodzajowej w istocie czynności procesowej, a należy zauważyć, iż

w stanie prawnym przed nowelizacją sądy dość powszechnie posługiwały się

(głównie w uzasadnieniach orzeczeń) zamiennie nazwami „kasacja” i „skarga

kasacyjna”. Nie ma jednak wątpliwości, że zamiarem powoda było złożenie

właściwego

(właściwie

nazwanego)

środka

odwoławczego.

W

sytuacji

ponowelizacyjnej mogło więc dojść do oczywistej niekładności, którą można

rozwiązać po myśli art. 130 § 1 zd. drugie k.p.c., czyli nadać bieg „kasacji” jako

skardze kasacyjnej. Tego rodzaju sanacja nie stanowi dużego złagodzenia rygorów

związanych z wnoszeniem środków odwoławczych, bo uchybienie powoda było

niewielkie i nie stwarzało żadnych komplikacji przy odtwarzaniu zamiaru

skarżącego. Podobne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia

28 kwietnia 2006 r., V CZ 25/06 (nie publ.).

Należało w konsekwencji uwzględnić zażalenie (art. 39816 k.p.c. w związku

z art. 3941 § 3 k.p.c.).