Supreme Court dismisses appeal due to failure to pay court fees despite client's claim of payment via stamps.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject the cassation complaint. The appellant argued that court fees were paid using stamps attached to the complaint, while the opposing party contended the stamps were missing or improperly affixed. The court found no evidence of payment in the case files and noted a prior administrative order explicitly stating the absence of fees and the complainant's signature.
Legislator headnote
AI generatedArt. 100 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; art. 1302 § 3 k.p.c.: A party fully exempted from court costs must pay the basic fee simultaneously with the filing of the cassation complaint, and failure to produce proof of such payment renders the appeal inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 40/07
POSTANOWIENIE
Dnia 24 maja 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący)
SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)
SSN Hubert Wrzeszcz
w sprawie z powództwa A.S.
przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Rejonowemu w W.
i H.L.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 24 maja 2007 r.,
zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […].
z dnia 21 lutego 2007 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 21 lutego 2007 r. odrzucił skargę
kasacyjną powoda, wniesioną od wyroku tego Sądu z dnia 31 października 2006 r.
w związku z tym, że nie uiszczona została opłata podstawowa (art. 100 ust. 2
ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, Dz. U.
Nr 167, poz. 1398 ze zm.). Strona zwolniona od kosztów sądowych w całości jest
zobowiązana uiścić opłatę podstawową od skargi kasacyjnej przy wniesieniu tego
środka zaskarżenia (art. 100 ust. 2 ustawy z 28 lipca 2005 r. i art. 1302 § 3 k.p.c.).
W zażaleniu powoda na to postanowienie powód wnosił o jego uchylenie.
Wyjaśnił, że „opłata podstawowa od skargi zostało uiszczone w znaczkach opłaty
sądowej, dołączonych do skargi kasacyjnej”. Postanowienie o odrzuceniu skargi
wydano zatem na podstawie błędnych ustaleń. Pełnomocnik skarżącego stwierdził
ponadto, że jeszcze w dniu 22 lutego 2007 r. znaki opłaty skarbowej (2 znaki po 20
zł każdy) znajdowały się w aktach sprawy, lecz nie były przyklejone, co stwierdził
w toku przeglądania akt.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W aktach sprawy brak znaków opłaty skarbowej, o których skarżący
wspominał w uzasadnieniu zażalenia. Co więcej, w zarządzeniu na k. 186 akt
sprawy, wydanym na pewno jeszcze przed wydaniem zaskarżonego postanowienia
z dnia 21 lutego 2007 r., stwierdzono m.in. brak opłaty sądowej (pkt 4 e) i podpisu
pod oryginałem skargi kasacyjnej (pkt 8). W związku z tym wyjaśnienia zawarte w
zażaleniu nie mogą być uznane za dostatecznie wystarczające.
Zgodnie z art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych
w sprawach cywilnych, strona całkowicie zwolniona od kosztów sądowych ma
obowiązek uiścić opłatę podstawową, przewidzianą w art. 14 tej ustawy. Opłata ta
powinna być wniesiona równocześnie ze złożonym środkiem zaskarżenia (skargą
kasacyjną; art. 1302 § 3 k.p.c.), jeżeli środek taki złożył profesjonalny pełnomocnik
strony.
W tej sytuacji należało uznać zażalenie powoda za bezpodstawne (art. 3941
§ 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).