Supreme Court voids appeal dismissal for missing appeal petition requirements due to unconstitutional statute.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court voided the appellate court's dismissal of the plaintiff's appeal because the appeal petition lacked required elements under a now-invalidated statute. The appellate court had rejected the appeal for failing to cite the challenged decision, request a ruling, or provide reasoning as mandated by the specific provision. The Supreme Court declared this provision unconstitutional, thereby restoring the general procedural rules that allow appeals to be accepted even with formal defects.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3701 § 1 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 45 ust. 1 Konstytucji; Art. 78 Konstytucji: The Supreme Court declared the specific provision requiring an appeal petition to cite the challenged decision, request a ruling, and provide reasoning unconstitutional, thereby returning to the general rule that such formal defects do not automatically result in dismissal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 38/08
POSTANOWIENIE
Dnia 19 czerwca 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Krzysztof Strzelczyk
SSN Kazimierz Zawada
w sprawie z powództwa A. W.
przeciwko (…) Tygodnikowi Regionalnemu Spółce z o.o. w Z.
o zapłatę i ustalenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 czerwca 2008 r.,
zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 3 kwietnia 2008 r., sygn.
akt I ACa (…),
uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2008 r. odrzucił zażalenie na
postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, sporządzone i wniesione przez
pełnomocnika zawodowego powódki, stwierdzając, że zażalenie nie zawiera wniosku o
zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia (art. 370 1 w zw. z art. 397 § 2 i art.
394 § 3 k.p.c.).
Rozpoznając zażalenie zawierające zarzut naruszenia art. 394 1 § 3 k.p.c. przez
jego niezastosowanie oraz art. 3701 § 1 k.p.c. przez jego zastosowanie oraz wniosek o
uchylenie zaskarżonego postanowienia, Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W
orzecznictwie
Sądu
Najwyższego
kwestia
odpowiedniego
stosowania
w postępowaniu zażaleniowym przepisu art. 3701 k.p.c., nie jest jednolicie rozstrzygana.
W postanowieniu z dnia 10 listopada 2005 r., III CZ 86/05 (niepubl.) Sąd Najwyższy
stwierdził, że skoro odesłanie z art. 397 § 2 k.p.c. o odpowiednim stosowaniu przepisów
dotyczących postępowania apelacyjnego odnosi się do „postępowania zażaleniowego”,
nie można rozciągać go na wymagania formalne dotyczące konstrukcji samego
zażalenia ani na skutki uchybienia tym wymaganiom, natomiast w uchwale z dnia 22
lutego 2006 r., III CZP 6/06 (OSNC 2007, nr 1, poz. 5), do której zgłoszone zostały
zastrzeżenia (glosa opubl. w Palestrze 2007, nr 3-4, s. 312) Sąd Najwyższy uznał, że
zażalenie sporządzone przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego,
niezawierające wskazania zaskarżonego postanowienia, wniosku o jego zmianę lub
uchylenie albo uzasadnienia (art. 394 § 3 k.p.c.), podlega odrzuceniu bez wezwania do
usunięcia tych braków (art. 3701 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.).
Rozważanie, który z poglądów zaprezentowanych w powołanych orzeczeniach
oraz wypowiedzi w doktrynie zasługuje na akceptację, stało się bezprzedmiotowe po
ogłoszeniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 maja 2008 r., P 18/07,
stwierdzającego, że art. 3701 k.p.c. jest niezgodny z art. 45 ust. 1 oraz art. 78
Konstytucji. Wyeliminowanie z systemu obowiązującego prawa normy szczególnej,
wyrażonej w art. 3701 k.p.c. powoduje powrót do uregulowania o charakterze ogólnym,
zawartym w art. 130 § 1 k.p.c.
Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 39815 w zw. z art.
3941 § 3 k.p.c.).