Legislator Case Law & Legislation
V CZ 29/08 AI generated

Cassation appeal dismissed because claim value under 150,000 zł makes it inadmissible under Civil Procedure Code.

Case Number V CZ 29/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal against a lower court's decision to reject the claim due to insufficient value. The appellant argued the court incorrectly assessed the claim value at 104,000 zł instead of the disputed debt amount. The court ruled that the value of the subject matter for cassation purposes is the value of the specific interest contested, which in this case did not exceed the statutory threshold.

Legislator headnote

AI generated

Art. 5191 § 2 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.: In joint property division cases, a cassation appeal is inadmissible if the value of the subject matter is below 150,000 zł, as the value is determined by the specific interest contested rather than the total disputed amount.

Keywords

AI generated
cassation appeal inadmissibility joint property division value of subject matter Civil Procedure Code marital property split

Cited Legislation

AI generated
Art. 5191 § 2 k.p.c.
przewidziana w art. 5191 § 2 k.p.c. Zgodnie zaś z tym przepisem w sprawach o podział
Art. 398 § 14 k.p.c.
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w związku z art.
art. 5191 § 2 k.p.c
przewidziana w art. 5191 § 2 k.p.c.
art. 3941 k.p.c

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 29/08

POSTANOWIENIE

Dnia 11 czerwca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Jan Górowski

w sprawie z wniosku O. S.

przy uczestnictwie M. S.

o podział majątku dorobkowego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 czerwca 2008 r.,

zażalenia uczestnika na postanowienie Sądu Okręgowego w J. z dnia 14 marca 2008 r.,

sygn. akt II Ca (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 14 marca 2008 r. odrzucił skargę kasacyjną

uczestnika postępowania na postanowienie tego Sądu z dnia 20 grudnia 2007 r., a to z

tej przyczyny, że podana wartość zaskarżenia kasacyjnego na 104000 zł jest niższa niż

przewidziana w art. 5191 § 2 k.p.c. Zgodnie zaś z tym przepisem w sprawach o podział

majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami skarga

kasacyjna jest niedopuszczalna, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż

sto pięćdziesiąt tysięcy złotych.

W zażaleniu na to postanowienie uczestnik postępowania zarzucił Sądowi

Okręgowemu "wadliwe przyjęcie omyłkowo podanej wartości przedmiotu zaskarżenia".

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W tzw. sprawach działowych wartością przedmiotu zaskarżenia jest wartość

konkretnego interesu, np. rzeczy lub praw, których objęcie lub nieobjęcie podziałem

skarżący kwestionuje (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2002 r.,

III CZ 98/02). Z reguły wartość ta nie przekracza - nawet gdy orzeczenie

zakwestionowano w całości - wartości udziału skarżącego uczestnika. Tylko wyjątkowo

jest inaczej, na przykład wtedy, gdy uczestnik podważa zasadę podziału (por.

postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 5 kwietnia 2002 r., II CZ 25/02, LEX nr 54494,

oraz z dnia 21 stycznia 2003 r., III CZ 153/02, OSNC 2004, nr 4, poz. 60).

Z twierdzeń żalącego wynika, że jego przegrana w postępowaniu apelacyjnym

polegała na nieuwzględnieniu jego stanowiska kwestionującego zaliczenie do majątku

wspólnego wierzytelności pieniężnej w kwocie 217655,66 zł, co pociągnęło za sobą

zasądzenie od niego na rzecz wnioskodawczyni dopłaty w kwocie137424 zł. Kwota

podana w skardze kasacyjnej jako wartość przedmiotu zaskarżenia w sposób zbliżony

do prawidłowego oddaje więc wartość przegranej żalącego przed sądem odwoławczym,

co - wbrew twierdzeniom podnoszonym w zażaleniu - nie pozwala kwestionować

prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w związku z art.

3941 k.p.c.).