Supreme Court dismisses appeal for late appeal due to failure to justify delay and perform procedural acts.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellants' appeal against the appellate court's decision to reject their appeal for being filed late. The appellants argued that the appellate court should have accepted the appeal after the court-appointed lawyer completed the required procedural act within the set deadline. The court held that the initial request to extend the deadline was untimely because it lacked justification and the necessary procedural act at the time of filing, making the subsequent completion of the act irrelevant to curing the delay.
Legislator headnote
AI generatedart. 169 § 1-3 k.p.c.; art. 3941 § 3 k.p.c.; art. 39814 k.p.c.: A request to restore a missed deadline must be filed within one week of the cause for delay ceasing, accompanied by justification and the performance of the required procedural act; failure to meet these requirements renders the request untimely, and subsequent performance of the act does not cure the initial delay.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 29/07
POSTANOWIENIE
Dnia 18 kwietnia 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Gerard Bieniek (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Hubert Wrzeszcz
SSA Marta Romańska
w sprawie z powództwa S. P., R. S. i "M." Spółki
z o.o. w G.
przeciwko Gminie C.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 kwietnia
2007 r.,
zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 11 stycznia 2007 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 11.01.2007 r. odrzucił wniosek
powodów o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia albowiem przekroczony
został termin określony w art. 169 § 1 k.p.c. i w następstwie tego odrzucił zażalenie
powodów z dnia 11.12.2006 r.
Powodowie wnieśli zażalenie na to postanowienie, zarzucili naruszenie art.
171 k.p.c. i domagali się jego uchylenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 8.06.2006 r. odrzucił skargę
powodów o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym
wyrokiem. Odpis postanowienia doręczono powodom. Pismem z 26.06.2006 r.
powodowie zwrócili się o ustanowienie adwokata z urzędu i Sąd Apelacyjny
postanowieniem z dnia 13.07.2006 r. wniosek ten uwzględnił. Okręgowa Rada
Adwokacka wskazała jako pełnomocnika z urzędu adw. P. K., o czym Sąd
Apelacyjny pismem z dnia 5.09.2006 r. powiadomił powodów. Powodowie pismem
z 6.11.2006 r. wnieśli o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia do Sądu
Najwyższego na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania.
W piśmie tym nie wskazali jednak przyczyn uzasadniających przywrócenia terminu,
w związku z czym Sąd wezwał pismem z dnia 13.11.2006 r. o wskazanie tych
przyczyn ustanowionego w sprawie pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnik ten
poinformował Sąd, że wobec braku kontaktu ze stroną nie może podać tych
przyczyn. Następnie Sąd Apelacyjny pismem z dnia 30.11.2006 r. wezwał
pełnomocnika z urzędu do dokonania czynności procesowej, której dotyczy
wniosek o przywrócenie terminu, czyli złożenia zażalenia. Ta czynność została
dokonana
w
terminie
zakreślonym
przez
Sąd,
który
kwestionowanym
postanowieniem odrzucił jako spóźniony wniosek o przywrócenie terminu
i w konsekwencji odrzucił zażalenie powodów.
Kwestionując to postanowienie powodowie zarzucają, iż skoro Sąd
Apelacyjny wezwał w dniu 30.11.2006 r. do uzupełnienia braków formalnych przez
złożenie zażalenia i ten brak uzupełniono w terminie, to nie mógł odrzucić wniosku
o przywrócenie terminu jako spóźnionego.
Poglądu tego nie można podzielić. Zgodnie z art. 169 § 1 – 3 k.p.c. wniosek
o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w ciągu tygodnia od czasu ustania
przyczyny uchybienia terminu z tym, że w piśmie należy uprawdopodobnić
okoliczności uzasadniające wniosek oraz dokonać czynności procesowej. Jeśli
powodowie zostali pismem z dnia 5.09.2006 r. powiadomieni o ustanowieniu
adwokata z urzędu, to ich obowiązkiem było niezwłocznie nawiązać kontakt z tym
pełnomocnikiem. Tego nie uczynili i dopiero pismem z 6.11.2006 r. złożyli wniosek
o przywrócenie terminu, który nie zawierał ani podania przyczyn uzasadniających
przywrócenie, ani nie dokonano wymaganej czynności procesowej (złożenia
zażalenia). Sąd Apelacyjny podjął w prawdzie działania zmierzające do usunięcia
tych braków, jednak przyczyn opóźnienia nie wskazano. Zasadnie więc przyjęto, iż
wniosek o przywrócenie terminu jest spóźniony w tych okolicznościach sprawy i tej
oceny nie może zmienić fakt, że na wezwanie Sądu dokonano czynności
procesowej w postaci wniesienia zażalenia. Przecież w okolicznościach sprawy
wniosek o przywrócenie terminu był spóźniony, a jeśli tak, to należało go odrzucić.
Odrzucenie zażalenia było tylko prostą konsekwencją tej czynności. Nie sposób
więc utrzymywać, że odrzucenie zażalenia nie było uzasadnione. Z tych względów,
na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39814 k.p.c., zażalenie należało
oddalić.