Supreme Court allows appeal against dismissal of request to restore deadline for reasoned judgment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court overturned the lower court's dismissal of the defendant's appeal regarding the restoration of a deadline. The defendant argued that a lawyer's illness prevented timely action, while the opposing party contended the request was procedurally improper and lacked sufficient proof of fault. The court ruled that the lower court erred in applying strict formalism to the medical certificate and failed to properly assess the lawyer's inability to perform duties due to illness.
Legislator headnote
AI generatedArt. 387 § 1 zd. 2 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 16 k.p.c.; Art. 168 § 1 k.p.c.; Art. 169 § 2 k.p.c.; Art. 233 § 1 k.p.c. - A party may request restoration of a procedural deadline if they can plausibly demonstrate that a specific impediment, such as a lawyer's illness, prevented timely action, without requiring a specific form of medical documentation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 29/06
POSTANOWIENIE
Dnia 12 maja 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Zbigniew Strus (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Mirosław Bączyk
SSN Hubert Wrzeszcz
w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Inwestycyjno-Leasingowego "T." S.A. w
C. przeciwko A. Z. i in. ,
o zapłatę,
po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 12 maja 2006 r.,
zażalenia pozwanego S. M.
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 27 września 2005 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z 27 września 2005 r. oddalił wniosek
pozwanego S. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie
wyroku Sądu Apelacyjnego z 13 lipca 2005 r. oddalającego apelację tego
pozwanego. Tym samym postanowieniem z 27 września 2005 r. Sąd Apelacyjny
odrzucił – jako spóźniony -
wniosek pozwanego S. M. o uzasadnienie
wymienionego wyżej wyroku.
Pozwany zaskarżył w całości postanowienie wskazane wyżej. Zażalenie
zostało odrzucone postanowieniem Sądu Apelacyjnego z 25 stycznia 2006 r.
w części dotyczącej oddalenia wniosku o przywrócenie terminu a w pozostałej
części przedstawione Sądowi Najwyższemu, który po jego rozpoznaniu zważył,
co następuje:
1) Autor zażalenia – radca prawny pozostaje w błędnym przekonaniu, że
postanowienie z 27 września 2005 r. zaskarża „w imieniu pozwanych”.
Sąd Apelacyjny w postanowieniu z 1 marca 2006 r. odrzucił zażalenie
współuczestników procesu – pozwanych T. P. i M. P. na postanowienie Sądu
Apelacyjnego z 25 stycznia 2006 r. ponieważ wyrok Sądu Okręgowego
uprawomocnił się w stosunku do nich, wobec czego nie mogli zaskarżyć wyroku
Sądu Apelacyjnego rozstrzygającego sprawę na skutek apelacji S. M. Skoro
sprawa w postępowaniu apelacyjnym rozstrzygana była między powodową Spółką
a pozwanym S. M., to tylko ten pozwany mógł żądać doręczenia jej wyroku z
uzasadnieniem (art. 387 § 1 zdanie drugie k.p.c.), domagać się przywrócenia
terminu i zaskarżyć postanowienie odrzucające jego wniosek o doręczenie wyroku
z uzasadnieniem.
2. Trafne
niedopuszczalności
jest
stanowisko
zażalenia
na
Sądu
Apelacyjnego
postanowienie
w
przedmiocie
oddalające
wniosek
o przywrócenie terminu oraz w przedmiocie dopuszczalności zażalenia na
postanowienie odrzucające wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem,
ponieważ postanowienie takie kończy postępowanie w sprawie (art. 3941 § 2
k.p.c.). Odrzucenie zażalenia co do przywrócenia terminu nie stanowi jednak
przeszkody do rozpoznania – na wniosek strony – postanowienia w przedmiocie
przywrócenia terminu, determinującego zaskarżone rozstrzygniecie o doręczeniu
stronie wyroku z uzasadnieniem (art. 380 k.p.c.).
3. Nie można odmówić trafności zarzutów zażalenia. Brak winy jako
przesłanka przywrócenia terminu (art. 168 § 1 k.p.c.) nie może być oceniany
w oderwaniu od ustawowego wymagania odnośnie do treści wniosku (art. 169 § 2
k.p.c.) wymagającego tylko uprawdopodobnienia”, tj. przytoczenia twierdzeń
i wskazania
okoliczności
uzasadniających,
z
których
wynika
przekonanie
o prawdziwości tych twierdzeń strony. Uprawdopodobnienie oznacza również
złagodzenie rygorów dowodowych odnośnie do okoliczności usprawiedliwiających
niedopełnienie czynności procesowej w terminie.
Jeżeli przyczyną uchybienia w rozpoznawanej sprawie była choroba
pełnomocnika uniemożliwiająca w ocenie lekarza wykonywanie obowiązków
zawodowych to dokonanie przez Sąd orzekający oceny odmiennej wymagałoby
istnienia dowodu pochodzącego od osoby posiadającej wiedzę specjalną albo
wykazania fałszu dokumentu – co do treści lub formy, wraz z konsekwencjami
wykrycia czynu karalnego.
Nieusprawiedliwione – i dowolne w znaczeniu jakie wiąże się z art. 233 § 1
k.p.c. – jest żądanie zaświadczenia lekarskiego na innym druku, wymaganym dla
uzyskania zasiłku chorobowego. Ustawa nie określa w postępowaniu cywilnym
formy usprawiedliwienia uchybienia terminu, a zarówno druk zaświadczenia
wykorzystany przez lekarza i złożony do akt jak i oczekiwany przez sąd służą innym
celom niż postępowanie o przywróceniu terminu czynności procesowej.
Nie można zgodzić się również i z wynikiem egzegezy tekstu zaświadczenia
lekarskiego dokonanej przez Sąd orzekający. Sformułowanie „pacjent leczony”
w połączeniu z dalszą częścią orzeczenia lekarskiego nie oznacza antydatowania
zaświadczenia.
Uznając, iż zażalenie jest uzasadnione Sąd Najwyższy na podstawie art.
394 § 3 w zw. z art. 39816 k.p.c. uchylił zaskarżone postanowienie.