Legislator Case Law & Legislation
V CZ 29/06 AI generated

Supreme Court allows appeal against dismissal of request to restore deadline for reasoned judgment.

Case Number V CZ 29/06
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court overturned the lower court's dismissal of the defendant's appeal regarding the restoration of a deadline. The defendant argued that a lawyer's illness prevented timely action, while the opposing party contended the request was procedurally improper and lacked sufficient proof of fault. The court ruled that the lower court erred in applying strict formalism to the medical certificate and failed to properly assess the lawyer's inability to perform duties due to illness.

Legislator headnote

AI generated

Art. 387 § 1 zd. 2 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 16 k.p.c.; Art. 168 § 1 k.p.c.; Art. 169 § 2 k.p.c.; Art. 233 § 1 k.p.c. - A party may request restoration of a procedural deadline if they can plausibly demonstrate that a specific impediment, such as a lawyer's illness, prevented timely action, without requiring a specific form of medical documentation.

Keywords

AI generated
procedural deadline restoration medical certificate validity lawyer incapacity plausible demonstration standard civil procedure law fault assessment formal requirements

Cited Legislation

AI generated
Art. 387 § 1 zdanie drugie k.p.c.
uzasadnieniem (art. 387 § 1 zdanie drugie k.p.c.), domagać się przywrócenia
Art. 394 § 2 k.p.c.
ponieważ postanowienie takie kończy postępowanie w sprawie (art. 3941 § 2
Art. 380 k.p.c.
stronie wyroku z uzasadnieniem (art. 380 k.p.c.).
Art. 168 § 1 k.p.c.
przesłanka przywrócenia terminu (art. 168 § 1 k.p.c.) nie może być oceniany
Art. 169 § 2 k.p.c.
w oderwaniu od ustawowego wymagania odnośnie do treści wniosku (art. 169 § 2
Art. 233 § 1 k.p.c.
Nieusprawiedliwione – i dowolne w znaczeniu jakie wiąże się z art. 233 § 1
Art. 394 § 3 k.p.c.
ponieważ postanowienie takie kończy postępowanie w sprawie (art. 3941 § 2
Art. 398 § 16 k.p.c.
394 § 3 w zw. z art. 39816 k.p.c. uchylił zaskarżone postanowienie.
art. 3941 § 2 k.p.c
ponieważ postanowienie takie kończy postępowanie w sprawie (art. 3941 § 2
art. 380 k.p.c
stronie wyroku z uzasadnieniem (art. 380 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 29/06

POSTANOWIENIE

Dnia 12 maja 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Strus (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Inwestycyjno-Leasingowego "T." S.A. w

C. przeciwko A. Z. i in. ,

o zapłatę,

po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 12 maja 2006 r.,

zażalenia pozwanego S. M.

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 27 września 2005 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z 27 września 2005 r. oddalił wniosek

pozwanego S. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie

wyroku Sądu Apelacyjnego z 13 lipca 2005 r. oddalającego apelację tego

pozwanego. Tym samym postanowieniem z 27 września 2005 r. Sąd Apelacyjny

odrzucił – jako spóźniony -

wniosek pozwanego S. M. o uzasadnienie

wymienionego wyżej wyroku.

Pozwany zaskarżył w całości postanowienie wskazane wyżej. Zażalenie

zostało odrzucone postanowieniem Sądu Apelacyjnego z 25 stycznia 2006 r.

w części dotyczącej oddalenia wniosku o przywrócenie terminu a w pozostałej

części przedstawione Sądowi Najwyższemu, który po jego rozpoznaniu zważył,

co następuje:

1) Autor zażalenia – radca prawny pozostaje w błędnym przekonaniu, że

postanowienie z 27 września 2005 r. zaskarża „w imieniu pozwanych”.

Sąd Apelacyjny w postanowieniu z 1 marca 2006 r. odrzucił zażalenie

współuczestników procesu – pozwanych T. P. i M. P. na postanowienie Sądu

Apelacyjnego z 25 stycznia 2006 r. ponieważ wyrok Sądu Okręgowego

uprawomocnił się w stosunku do nich, wobec czego nie mogli zaskarżyć wyroku

Sądu Apelacyjnego rozstrzygającego sprawę na skutek apelacji S. M. Skoro

sprawa w postępowaniu apelacyjnym rozstrzygana była między powodową Spółką

a pozwanym S. M., to tylko ten pozwany mógł żądać doręczenia jej wyroku z

uzasadnieniem (art. 387 § 1 zdanie drugie k.p.c.), domagać się przywrócenia

terminu i zaskarżyć postanowienie odrzucające jego wniosek o doręczenie wyroku

z uzasadnieniem.

2. Trafne

niedopuszczalności

jest

stanowisko

zażalenia

na

Sądu

Apelacyjnego

postanowienie

w

przedmiocie

oddalające

wniosek

o przywrócenie terminu oraz w przedmiocie dopuszczalności zażalenia na

postanowienie odrzucające wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem,

ponieważ postanowienie takie kończy postępowanie w sprawie (art. 3941 § 2

k.p.c.). Odrzucenie zażalenia co do przywrócenia terminu nie stanowi jednak

przeszkody do rozpoznania – na wniosek strony – postanowienia w przedmiocie

przywrócenia terminu, determinującego zaskarżone rozstrzygniecie o doręczeniu

stronie wyroku z uzasadnieniem (art. 380 k.p.c.).

3. Nie można odmówić trafności zarzutów zażalenia. Brak winy jako

przesłanka przywrócenia terminu (art. 168 § 1 k.p.c.) nie może być oceniany

w oderwaniu od ustawowego wymagania odnośnie do treści wniosku (art. 169 § 2

k.p.c.) wymagającego tylko uprawdopodobnienia”, tj. przytoczenia twierdzeń

i wskazania

okoliczności

uzasadniających,

z

których

wynika

przekonanie

o prawdziwości tych twierdzeń strony. Uprawdopodobnienie oznacza również

złagodzenie rygorów dowodowych odnośnie do okoliczności usprawiedliwiających

niedopełnienie czynności procesowej w terminie.

Jeżeli przyczyną uchybienia w rozpoznawanej sprawie była choroba

pełnomocnika uniemożliwiająca w ocenie lekarza wykonywanie obowiązków

zawodowych to dokonanie przez Sąd orzekający oceny odmiennej wymagałoby

istnienia dowodu pochodzącego od osoby posiadającej wiedzę specjalną albo

wykazania fałszu dokumentu – co do treści lub formy, wraz z konsekwencjami

wykrycia czynu karalnego.

Nieusprawiedliwione – i dowolne w znaczeniu jakie wiąże się z art. 233 § 1

k.p.c. – jest żądanie zaświadczenia lekarskiego na innym druku, wymaganym dla

uzyskania zasiłku chorobowego. Ustawa nie określa w postępowaniu cywilnym

formy usprawiedliwienia uchybienia terminu, a zarówno druk zaświadczenia

wykorzystany przez lekarza i złożony do akt jak i oczekiwany przez sąd służą innym

celom niż postępowanie o przywróceniu terminu czynności procesowej.

Nie można zgodzić się również i z wynikiem egzegezy tekstu zaświadczenia

lekarskiego dokonanej przez Sąd orzekający. Sformułowanie „pacjent leczony”

w połączeniu z dalszą częścią orzeczenia lekarskiego nie oznacza antydatowania

zaświadczenia.

Uznając, iż zażalenie jest uzasadnione Sąd Najwyższy na podstawie art.

394 § 3 w zw. z art. 39816 k.p.c. uchylił zaskarżone postanowienie.