Legislator Case Law & Legislation
V CZ 26/07 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with separate power of attorney requirement for legal representative in legality challenge.

Case Number V CZ 26/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal lodged by the plaintiff against the District Court's decision to reject their complaint. The lower court ruled that a separate power of attorney was mandatory for the lawyer filing the complaint regarding the legality of a final judgment. The Supreme Court agreed, noting that such a complaint is a distinct legal proceeding separate from the original case, requiring specific authorization that cannot be derived from a general mandate in the prior matter.

Legislator headnote

AI generated

Art. 91 ust. 1 k.p.c.; Art. 130 k.p.c.; Art. 4246 k.p.c.: A separate power of attorney authorizing a lawyer to file a complaint for the unconstitutionality of a final judgment is strictly required, as such a complaint constitutes an independent legal proceeding distinct from the original case.

Keywords

AI generated
complaint legality final judgment separate power of attorney distinct legal proceeding mandatory authorization requirement independent legal action

Cited Legislation

AI generated
Art. 91 ust. 1 k.p.c.
naruszenie art. 91pkt 1, art.
Art. 130 k.p.c.
naruszenie art. 91pkt 1, art. 130 i art. 4246 k.p.c. i wnieśli o jego uchylenie.
Art. 4246 k.p.c.
130 i art. 4246 k.p.c. i wnieśli o jego uchylenie.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art.
Art. 39814 k.p.c.
w związku z art. 39814 k.p.c., orzeczono jak
art. 4246 k.p.c
naruszenie art. 91pkt 1, art. 130 i art. 4246 k.p.c. i wnieśli o jego uchylenie.
art. 91 k.p.c
naruszenie art. 91pkt 1, art.
art. 4171 § 1 k.c
orzeczniczą sądu (art. 4171 § 1 k.c.).
art. 3941 § 3 k.p.c
na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
w związku z art. 39814 k.p.c., orzeczono jak

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 26/07

POSTANOWIENIE

Dnia 18 kwietnia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Gerard Bieniek (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Hubert Wrzeszcz

SSA Marta Romańska

w sprawie z wniosku Gminy W.

przy uczestnictwie D. Z. i in. , o ustanowienie zarządcy przymusowego

oraz sprawy z wniosku wzajemnego D. Z. […],przy uczestnictwie Gminy W.

o upoważnienie do dokonania czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu

nieruchomością wspólną

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 kwietnia

2007 r.,

zażalenia uczestników postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w W.

z dnia 4 października 2006 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 4.10.2006 r. odrzucił skargę

uczestników postępowania o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnym

postanowienia tego Sądu z dnia 18.04.2006 r. albowiem do skargi nie zostało

załączone odrębne pełnomocnictwo dla adwokata wnoszącego tę skargę.

Uczestnicy postępowania zaskarżyli to postanowienie zażaleniem zarzucając

naruszenie art. 91pkt 1, art. 130 i art. 4246 k.p.c. i wnieśli o jego uchylenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawie jest poza sporem, że uczestnicy postępowania wnosząc w dniu

23.06.2006 r. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia sądowego, nie załączyli pełnomocnictwa dla adwokata z którego

wynikałoby uprawnienie do wniesienia skargi. Na wezwanie sądu o uzupełnienie

tego braku pełnomocnik skarżącego złożył pismo procesowe, w którym kwestionuje

obowiązek złożenia odrębnego pełnomocnictwa oraz załączył pełnomocnictwo „do

prowadzenia we wszystkich instancjach sprawy w granicach określonych w art. 91

k.p.c. sygn. akt II Ca …/06”. U podstaw odrzucenia skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądowego legło założenie, iż do

wniesienia takiej skargi niezbędne jest odrębne pełnomocnictwo upoważniające do

dokonania tej czynności procesowej. Takie stanowisko Sądu Okręgowego jest

uzasadnione.

Jest bezsporne,

że

postępowanie

ze

skargi

o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji,

a wyjątkowo pierwszej instancji, nie stanowi kontynuacji dotychczasowego

postępowania w tej sprawie. Skarga ta nie jest nawet nadzwyczajnym środkiem

zaskarżenia, jak skarga kasacyjna i skarga o wznowienie postępowania, gdyż nie

zmierza do zmiany lub uchylenia kwestionowanego orzeczenia. Jest to bowiem

nadzwyczajny

środek

umożliwiający

skuteczne

dochodzenie

roszczenia

odszkodowawczego od Skarbu Państwa za niezgodną z prawem działalność

orzeczniczą sądu (art. 4171 § 1 k.c.). Jest to więc sprawa odrębna od sprawy

zakończonej prawomocnym orzeczeniem, którego zgodność z prawem jest

kwestionowana. W konsekwencji umocowanie adwokata lub radcy prawnego do

reprezentowania strony skarżącej w sprawie o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia, nie może wynikać z treści pełnomocnictwa udzielonego

temu

pełnomocnikowi

kwestionowanym

w

w

sprawie

skardze.

Taki

zakończonej

prawomocnie

pogląd

już

wyraził

Sąd

orzeczeniem

Najwyższy

w postanowieniu z dnia 14.06.2005 r. V CZ 61/05 (niepublik.) i skład orzekający

w niniejszej

sprawie

pogląd

ten

podziela.

Złożenie

więc

odrębnego

pełnomocnictwa, z którego wynikałoby upoważnienie adwokata do złożenia skargi

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądowego, było

niezbędne. Pełnomocnictwo złożone w niniejszej sprawie na wezwanie sądu, nie

odpowiada tym wymaganiom, co uzasadniało odrzucenie skargi. Z tych względów,

na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39814 k.p.c., orzeczono jak

w sentencji.

jz