Legislator Case Law & Legislation
V CZ 22/06 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against order refusing legal aid in proceedings to declare a judgment unlawful.

Case Number V CZ 22/06
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a regional court order refusing to grant legal aid and waive court costs. The appellant had filed a complaint to declare a final judgment unlawful, requesting financial assistance and a lawyer during the proceedings. The court ruled that an appeal is not admissible against such procedural decisions and that the mandatory requirement for legal representation was violated as the appeal was drafted personally by the appellant.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3941 § 1 k.p.c.; Art. 871 § 1 k.p.c. An appeal is inadmissible against a decision refusing legal aid in proceedings to declare a judgment unlawful, and such appeals must be drafted by a lawyer.

Keywords

AI generated
proceedings unlawful judgment legal aid refusal mandatory legal representation inadmissible appeal court costs waiver

Cited Legislation

AI generated
Art. 4245 § 2 k.p.c.
ten bada zachowanie warunków formalnych skargi określonych w art. 4245 § 2
Art. 4246 § 2 i 3 k.p.c.
Art. 3941 § 1 k.p.c.
odrzucające skargę (art. 3941 § 1 k.p.c.).
Art. 871 § 1 k.p.c.
do art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje
Art. 3941 § 3 k.p.c.
odrzucające skargę (art. 3941 § 1 k.p.c.).
Art. 39821 k.p.c.
z art. 39821 i art. 373 k.p.c., postanowił jak w sentencji.
Art. 373 k.p.c.
39821 i art. 373 k.p.c., postanowił jak w sentencji.
art. 4245 § 2 k.p.c
ten bada zachowanie warunków formalnych skargi określonych w art. 4245 § 2
art. 3941 § 1 k.p.c
odrzucające skargę (art. 3941 § 1 k.p.c.).
art. 871 § 1 k.p.c
do art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 22/06

POSTANOWIENIE

Dnia 28 kwietnia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marian Kocon (przewodniczący)

SSN Marek Sychowicz (sprawozdawca)

SSA Krzysztof Strzelczyk

w sprawie z powództwa Z. K.

przeciwko S. D.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 28 kwietnia 2006 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w B.

z dnia 23 stycznia 2006 r.,

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Z. K. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem zarządzenia

Przewodniczącego w Sądzie Rejonowym w B. z dnia 23 grudnia 2003 r. o zwrocie

pozwu. Po wezwaniu go do uiszczenia wpisu od skargi skarżący wniósł o

zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie dla niego adwokata.

Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2006 r. Sąd Rejonowy w B. wniosek oddalił. Na

postanowienie to skarżący wniósł zażalenie, które przedstawione zostało Sądowi

Najwyższemu do rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

jest środkiem prawnym, którego rozpoznanie należy do Sądu Najwyższego. Sąd,

który wydał zaskarżone orzeczenie jest sądem, do którego wnosi się skargę i sąd

ten bada zachowanie warunków formalnych skargi określonych w art. 4245 § 2

k.p.c. oraz odrzuca ją w razie nieuzupełnienia tych braków w terminie (art. 424 6 § 2

i 3 k.p.c.). Na postanowienia tego sądu wydane w związku z wniesieniem skargi,

obojętne czy skargą zaskarżone zostało orzeczenie sądu pierwszej czy drugiej

instancji, zażalenie – jeżeli przysługuje – może być wniesione do Sądu

Najwyższego. Na postanowienie odmawiające zwolnienia od kosztów sądowych

i ustanowienia adwokata wydane w toku postępowania o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia zażalenie jednakże nie przysługuje.

W postępowaniu o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje bowiem jedynie na postanowienie

odrzucające skargę (art. 3941 § 1 k.p.c.).

Niezależnie

od

tego

co

powiedziano

wyżej,

zażalenie

wniesione

przez skarżącego jest niedopuszczalne także z innego powodu. Stosownie

do art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje

przymus adwokacko-radcowski, tymczasem zażalenie wniesione przez skarżącego

sporządzone zostało osobiście przez niego, a nie przez adwokata lub radcę

prawnego.

Wobec powyższego, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 w związku

z art. 39821 i art. 373 k.p.c., postanowił jak w sentencji.

jc