Legislator Case Law & Legislation
V CZ 2/04 AI generated

Polish Supreme Court dismisses retrial request for evidence created after judgment finality.

Case Number V CZ 2/04
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Polish Supreme Court rejected a retrial application filed by W. K. against a final judgment involving M. L. and J. F. The applicant argued that expert opinions created three years after the judgment constituted new evidence under Article 403 § 2 of the Civil Procedure Code. The court held that retrial grounds require facts or evidence existing prior to the judgment's finality but unknown to the party, which these post-judgment opinions did not satisfy.

Legislator headnote

AI generated

Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 393 § 18, 393 § 19 in conjunction with Art. 385 k.p.c.: A request for retrial is inadmissible when the alleged new evidence was created after the judgment became final and does not reflect facts existing prior to that date.

Keywords

AI generated
retrial request new evidence final judgment expert opinion Civil Procedure Code post-judgment facts procedural bar

Cited Legislation

AI generated
Art. 403 § 2 k.p.c.
W zażaleniu powód zarzucał naruszenie art. 403 § 2 k.p.c. przez przyjęcie,
Art. 393 § 18 k.p.c.
Wobec powyższego, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 393 18
Art. 393 § 19 k.p.c.
Wobec powyższego, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 393 18
Art. 385 k.p.c.
art. 403 § 2 k.p.c
W zażaleniu powód zarzucał naruszenie art. 403 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
I CO 1/68, OSNC 1969, nr 2, poz. 36

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 2/04

POSTANOWIENIE

Dnia 18 lutego 2004 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca)

SSN Maria Grzelka

w sprawie ze skargi W. K.

o wznowienie postępowania

w sprawie z powództwa W. K.

przeciwko M. L. i J. F. – wspólnikom Spółki Cywilnej Przedsiębiorstwa HandlowoUsługowego "F." w N.

o zapłatę,

zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego

z dnia 26 lipca 2001 r.,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 18 lutego 2004 r.,

zażalenia skarżącego W. K.

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 2 października 2003 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił wniesioną przez

powoda W. K. skargę o wznowienie postępowania, zakończonego prawomocnym

wyrokiem tego Sądu z dnia 26 lipca 2001 r. W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że

skarga nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, pomimo powołania art.

403 § 2 k.p.c. W skardze powód powołał się bowiem na dowody z opinii

rzeczoznawców, sporządzone po uprawomocnieniu się wyroku. Podstawą skargi

nie są zatem nowe fakty czy dowody, a przez jej złożenie powód podjął jedynie

spóźnioną próbę podważenia prawidłowości wyroku.

W zażaleniu powód zarzucał naruszenie art. 403 § 2 k.p.c. przez przyjęcie,

że nie zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania i wywodził, że nie mógł

wcześniej skorzystać z powołanych w skardze dowodów, ponieważ dowody z opinii

biegłych sądowych przeprowadzone w toku postępowania nie doprowadziły do

wykrycia wady już wówczas istniejącej. Nowe dowody potwierdzają zatem jedynie

fakt istniejący, ale nie wykryty w dacie orzekania, a oznacza to zdaniem

skarżącego, że skarga jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Jak wynika z art. 403 § 2 k.p.c., można żądać wznowienia postępowania

w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków

dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie

mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Podstawę wznowienia mogą zatem

stanowić tylko takie fakty, które istniały przed uprawomocnieniem się wyroku, ale

nie były znane stronie, oraz takie dowody, które istniały w trakcie zakończonego

postępowania, ale nie były objęte materiałem sprawy, ponieważ strona nie wiedząc

o nich nie mogła z nich skorzystać (por. orzeczenie SN z dnia 15 maja 1968 r., I CO

1/68, OSNC 1969, nr 2, poz. 36). Tymczasem skarżący powołuje się na nowy

dowód, w postaci opinii rzeczoznawców sporządzonej po trzech latach od

uprawomocnienia się wyroku. Nie jest to zatem dowód, o jakim mowa

w przytoczonym przepisie, skoro nie istniał przed uprawomocnieniem się wyroku.

Dowód ten ponadto dotyczy wady w postaci utrudnionego która była przedmiotem

postępowania, nie jest to więc nowa okoliczność faktyczna. Okolicznością nową,

wynikającą z tego dowodu ma być fakt wad nadwozia, powstałych w wyniku

eksploatacji pojazdu przez pozwanego bez wiedzy powoda. Niezależnie od tego, że

okoliczność tę stwierdza dowód powstały

po uprawomocnieniu się wyroku,

w art. 403 § 2 k.p.c. nie chodzi o taką okoliczność, która zmienia podstawę

faktyczną powództwa.

Trafnie zatem uznał Sąd Apelacyjny, że skarga o wznowienie postępowania,

która pomimo powołania się na nowe fakty i dowody w istocie nie opiera się na

ustawowej podstawie wznowienia określonej w art. 403 § 2 k.p.c., podlega

odrzuceniu.

Wobec powyższego, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 393 18

i 39319 w związku z 385 k.p.c.