Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because land registry disputes are property rights cases with value limits.

Sygn. akt V CZ 149/07

POSTANOWIENIE

Dnia 5 marca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący)

SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)

SSA Michał Kłos

w sprawie z powództwa R. Ł. i Z. Ł.

przeciwko T. S., W. Ł., W. B., E. B. i Gminie L.

o uzgodnienie rzeczywistego stanu prawnego nieruchomości,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 marca 2008 r.,

zażalenia powodów na postanowienie Sądu Okręgowego w L.

z dnia 9 listopada 2007 r., sygn. akt II Ca (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w L. odrzucił skargę kasacyjną

powodów. Zdaniem Sądu sprawa o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym

staniem prawnym należy do kategorii spraw o prawa majątkowe. Zatem wniesiona w

takiej sprawie skarga kasacyjna, w której wartość przedmiotu zaskarżania wynosi

5 784 zł, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna ze względu na wartość przedmiotu

zaskarżenia (art. 3986 § 2 w związku z art. 3982 § 1 k.p.c.).

W

zażaleniu

pełnomocnik

powodów

wniósł

o

uchylenie

zaskarżonego

postanowienia. Jego zdaniem ocena dopuszczalności wniesienia skargi kasacyjnej jest

niezależna od wartości przedmiotu zaskarżenia, ponieważ sprawa, w której skarga

została wniesiona, nie należy do kategorii spraw o prawa majątkowe.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przepis art. 3982 § 1 k.p.c. posługuje się określeniem „sprawy o prawa

majątkowe”, które nawiązuje do utrwalonego współcześnie podziału spraw na sprawy o

prawa majątkowe i o prawa niemajątkowe. Prawem majątkowym jest prawo pozostające

w bezpośrednim lub przynajmniej pośrednim związku ze sferą ekonomiczną

uprawnionego. Do tej kategorii praw zalicza się w szczególności prawa rzeczowe,

wierzytelności opiewające na świadczenia majątkowe, małżeńskie prawa majątkowe,

większość praw należących do tzw. własności intelektualnej (prawa autorskie,

wynalazcze). Ogólnie można przyjąć, że żądanie, a tym samym sprawa, w której jest

ono rozpoznawane, ma charakter majątkowy, jeżeli zmierza do realizacji prawa lub

uprawnienia mającego wpływ na stosunki majątkowe strony.

Tak rozumiane pojęcie sprawy o prawa majątkowe obejmuje – jak trafnie uznał

Sąd Okręgowy – sprawy o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem

prawnym. Za taką kwalifikacją tych spraw przemawia także treść art. 17 pkt 4 k.p.c.

Wskazując w tym przepisie sprawy o prawa majątkowe, które należą do właściwości

rzeczowej sądu okręgowego, ustawodawca wśród spraw tej kategorii wyłączonych spod

właściwości rzeczowej sądu okręgowego, wymienił m.in. sprawy o uzgodnienie treści

księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym.

Zaskarżonego postanowienia nie podważają przytoczone w zażaleniu orzeczenia

Sądu Najwyższego. Wyrażony w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 10

października 1997 r., II CZ 120/97 (niepubl.) pogląd, że w sprawach o uzgodnienie treści

księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym kasacja nie jest zależna od wartości

przedmiotu zaskarżenia, ponieważ nie jest sprawą o świadczenia w rozumieniu art. 393

pkt 1 k.p.c., zdezaktualizował się na skutek zmiany stanu prawnego. Zastępując

określenie „sprawy o świadczenie” pojęciem „sprawy o prawa majątkowe”, ustawodawca

powrócił do określenia „sprawy o prawa majątkowe” w wyżej przedstawionym

znaczeniu. Zaskarżonego postanowienia nie podważa także odwołanie się skarżących

do orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 23 października 1991 r. III CZP 102/91 (OSNC

1992, nr 4, poz. 62) rozstrzygającego kwestię, czy w sprawie o naruszenie posiadania

właściwość rzeczowa sądu zależy od wartości przedmiotu sporu. Przedstawiona w tym

postanowieniu argumentacja jest związana z interpretacją wówczas obowiązującej

wersji art. 17 pkt 4 k.p.c. i zdezaktualizowała się na skutek nowelizacji tego przepisu.

Z

przedstawionych

powodów

Sąd

Najwyższy

postanowienia (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

orzekł,

jak

w

sentencji