Legislator Case Law & Legislation
V CZ 147/07 AI generated

Supreme Court quashes lower court order rejecting appeal due to formal defects in summons delivery.

Case Number V CZ 147/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court quashed the District Court's decision rejecting the appellant's appeal on procedural grounds. The lower court had dismissed the appeal because the lawyer failed to correct formal defects after a summons, arguing the appeal was procedurally flawed. The Supreme Court held that the summons was invalidly delivered to the lawyer's address without the appellant's full name, rendering the defect correction ineffective and the rejection improper.

Legislator headnote

AI generated

Art. 133 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 1, 394 § 3 k.p.c.: A summons to correct formal defects in an appeal is ineffective if delivered to the lawyer's address without the party's full name, as the party is not properly notified.

Keywords

AI generated
procedural defects summons delivery formal requirements legal representative appeal rejection service of process supreme court review

Cited Legislation

AI generated
Art. 133 § 3 k.p.c.
orzeczenie zapadło. Jednakże zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 133
Art. 398 § 1 k.p.c.
postanowienie podlegało uchyleniu na podstawie art. 39815 § 1 i 3941 § 3 k.p.c.
Art. 394 § 3 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 147/07

POSTANOWIENIE

Dnia 22 lutego 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący)

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi K. Z.

przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń (...) S.A. w W.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 lutego 2008 r.,

zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Okręgowego w O.

z dnia 26 października 2007 r., sygn. akt II Ca (…) [WSC (…)],

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 października 2007 r. Sąd Okręgowy w

O. odrzucił skargę powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 9 lutego 2006 r. W uzasadnieniu sąd wskazał, iż

profesjonalny pełnomocnik skarżącego, pomimo wezwania, nie usunął braków

formalnych wniesionej skargi.

Od tego postanowienia skarżący wniósł zażalenie, stwierdzając, iż wniesiona

skarga nie była dotknięta jakimikolwiek uchybieniami formalnymi i wobec tego nie było

potrzeby wzywania o jej uzupełnienie. Podniósł również, iż wezwanie nie zostało

prawidłowo doręczone ani awizowane, gdyż zostało zaadresowane na adres

skarżącego, bez wymienienia jego nazwiska i imienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Uzasadnione

było

wezwanie

pełnomocnika

skarżącego

do

złożenia

pełnomocnictwa w postępowaniu skargowym, skoro złożył on pełnomocnictwo

zawierające umocowanie do działania „przed Sądami w Polsce”, w sprawie o zapłatę.

Zasadnie skarżący został wezwany również do wskazania adresu strony przeciwnej,

gdyż skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

sądowego nie jest kontynuacją dotychczasowego postępowania, w którym takie

orzeczenie zapadło. Jednakże zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 133

§ 3 zdanie pierwsze k.p.c., jeżeli ustanowiono pełnomocnika procesowego lub osobę

upoważnioną do odbioru pism sądowych, doręczenia należy dokonać tym osobom.

Wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało wadliwie zaadresowane (skierowane

na adres skarżącego, jednakże bez wymienienia jego imienia i nazwiska). Nie można

zatem uznać, iż doręczenie wezwania do usunięcia braków formalnych było skuteczne.

Wezwanie to nie wywołało zatem skutków określonych przez Sąd (rygor odrzucenia

skargi).

Z tych względów zażalenie zasługiwało na uwzględnienie i zaskarżone

postanowienie podlegało uchyleniu na podstawie art. 39815 § 1 i 3941 § 3 k.p.c.