Supreme Court dismisses appeal, ruling appeal fees multiply for each shareholder resolution challenged separately.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court decision rejecting their cassation complaint. The appellant argued that a fixed appeal fee should apply regardless of the number of shareholder resolutions challenged, contending that fees relate to the single case rather than individual acts. The court rejected this, holding that the statutory fee must be multiplied by the number of resolutions because the law allows for separate challenges to each one.
Legislator headnote
AI generatedArt. 29 ust. 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach w sprawach cywilnych; Art. 18 ust. 2 tej ustawy: The fixed appeal fee is multiplied by the number of shareholder resolutions individually challenged in the cassation complaint.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 142/07
POSTANOWIENIE
Dnia 22 lutego 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
SSN Dariusz Zawistowski
w sprawie z powództwa D. R.
przeciwko Przedsiębiorstwu „R.(...)” Sp. z o.o. w S.
o uchylenie i unieważnienie uchwał,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 lutego 2008 r.,
zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 7 sierpnia 2007
r., sygn. akt I ACa (…),
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę
kasacyjną strony pozwanej w części dotyczącej uchwały nr 5 podjętej na zgromadzeniu
wspólników Przedsiębiorstwa „R.(...)” Spółki z o.o., odbytym w dniu 23 czerwca 2005 r. i
zatwierdzającej sprawozdanie finansowe spółki. Rozstrzygnięcie to nastąpiło w
konsekwencji niewniesienia przez stronę skarżącą opłaty wyższej niż 2.000 zł. Według
Sądu Apelacyjnego, opłatę w takiej wysokości należy uiścić w razie zaskarżenia w
skardze
kasacyjnej
wyroku
Sądu
drugiej
instancji
w
odniesieniu
do
każdej
kwestionowanej uchwały. Ze względu bowiem na rodzaj zarzutów podnoszonych przez
pozwanego ważność i zgodność z prawem każdej z kwestionowanych uchwał może być
rozpatrywania oddzielnie.
W zażaleniu pozwany zarzucił naruszenie art. 130 2 § 3 k.p.c. w zw. z art. 29
ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167,
poz. 1398 ze zm.) i domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Bronił
stanowiska, że opłaty przewidziane w art. 29 ustawy z 2005 r. są stałe i dotyczą jednej
sprawy, toteż wykluczone jest pobieranie od pozwanej wielokrotnej opłaty stałej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Powód domagał się uchylenia m. in. uchwał nr 4 i 5, podjętych przez
zgromadzenie wspólników pozwanej spółki w dniu 23 czerwca 2005 r. i podawał
podobną motywację swojego żądania [formalna wadliwość podjęcia uchwał, k. (…) akt
sprawy]. Sąd Apelacyjny w wyroku z dnia 22 marca 2007 r. zmienił pkt II wyroku Sądu
Okręgowego z dnia 14 lutego 2005 r. w ten sposób, że uchylił wspomniane uchwały.
Wyrok Sądu Apelacyjnego w tym zakresie został zaskarżony przez pozwanego.
Skarżący wniósł opłatę w wysokości 2.000 zł i utrzymywał stanowisko, że nie ma on
obowiązku uiszczenia opłaty ponad tę kwotę bez względu na ilość uchwał zgromadzenia
wspólników objętych skargą kasacyjną.
Stanowisko takie nie zasługuje na aprobatę.
Zgodnie z art. 29 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w
sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398), zmienionej ustawą z dnia 14 grudnia
2006 r. (Dz. U. 2007 r. Nr 21, poz. 123 ze zm.), opłatę stałą w kwocie 2.000 zł pobiera
się od pozwu m.in. w sprawie o uchylenie uchwały wspólników. Przepis ten stosuje się
także do opłaty od skargi kasacyjnej (art. 18 ust. 2 ustawy z 2005 r.). W orzecznictwie
Sądu Najwyższego dokonano interpretacji art. 29 pkt 3 (w poprzednio obowiązującym
brzemieniu) w ten sposób, że powstanie obowiązku opłaty w wysokości 2.000 zł łączono
z kwestionowaniem w skardze kasacyjnej rozstrzygnięcia odnoszącego się do każdej
uchwały z osobna (por. np. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 3
sierpnia 2006 r., IV CZ 64/06, nieopubl.). Należy podzielić tę trafną interpretację art. 29
ust. 3 ustawy z 2005 r. Przemawia za nim przede wszystkim literalna treść
analizowanego przepisu (verba legis: „uchylenia uchwały”, a nie uchwał objętych
żądaniem pozwu). W podobny zresztą sposób interpretowano § 7 ust. 1 pkt 4
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie określenia
wysokości wpisów w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 154, poz. 753 ze zm.) w odniesieniu
do
wpisu
stałego
w
sprawie
o
uchylenie
uchwał
wspólnoty
mieszkaniowej
(zwielokrotnienie wpisu stałego w zależności od ilości uchwał objętych pozwem; por.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 listopada 2004 r., IV CK 407/07, nieopubl.).
W związku z tym nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, że wymieniona w
art. 29 pkt 3 opłata stała „dotyczy sprawy (m. in. skargi kasacyjnej) a nie każdej uchwały
z osobna”. Należałoby bowiem eksponować wskazaną w uzasadnieniu zaskarżonego
postanowienia możliwość dochodzenia uchylenia każdej uchwały z osobna w odrębnym
pozwie i postępowaniu. Należy zatem stwierdzić, że w razie zaskarżenia wyroku
obejmującego rozstrzygnięcie w zakresie żądania uchylenia kilku uchwał zgromadzenia
wspólników pobiera się przewidzianą w art. 29 ustawy z 2005 r. opłatę zwielokrotnioną
w zależności od ilości uchwał objętych skargą kasacyjną.
Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w
zw. z art. 39814 k.p.c. oddalił zażalenie jako nieuzasadnione.