CPC appeal dismissed; cassation appeal against deposit order is inadmissible except for liquidation cases.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a party against a lower court's order denying permission to deposit funds. The appellant argued that cassation appeals are inadmissible only regarding the liquidation of deposits, not the initial permission to deposit. The court ruled that such orders do not constitute final judgments ending the proceedings and thus fall outside the scope of cassation review under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 398 § 1 k.p.c.; Art. 519 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is generally inadmissible against a court order granting permission to deposit funds, as such an order does not constitute a final judgment ending the proceedings, except in cases specifically involving the liquidation of the deposit.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 141/07
POSTANOWIENIE
Dnia 7 lutego 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)
SSN Marian Kocon
SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (sprawozdawca)
w sprawie z wniosku Banku (...) S.A. w K. Oddziału Regionalnego w B.
przy uczestnictwie W. N. O. i G. L.
o zezwolenie na złożenie świadczenia do depozytu sądowego,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lutego 2008 r.,
zażalenia uczestniczki postępowania G. L. na postanowienie Sądu Okręgowego w B.
z dnia 2 października 2007 r., sygn. akt II Ca (…),
oddala zażalenie i zasądza na rzecz wnioskodawcy od uczestniczki postępowania
G. L. kwotę 1.800, - (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów
postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 października 2007 r. Sąd Okręgowy w B. odrzucił
skargą kasacyjną uczestniczki postępowania G. L. od postanowienia tego Sądu
oddalającego jej apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia 5 stycznia
2005 r. zapadłego w przedmiocie złożenia przedmiotu świadczenia do depozytu
sądowego. Sąd wskazał, że w sprawach o zezwolenie na złożenie przedmiotu
świadczenia do depozytu sądowego skarga kasacyjna jest niedopuszczalna.
W zażaleniu na to postanowienie uczestniczka postępowania podniosła, że
skarga kasacyjna jest niedopuszczalna jedynie w sprawach dotyczących likwidacji
niedpodjętego depozytu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest niezasadne. Uszło uwagi uczestniczki postępowania, że skarga
kasacyjna, poza wyjątkami przewidzianymi w ustawie, przysługuje od prawomocnego
wyroku lub postanowienia kończących postępowanie w sprawie (art. 398 1 § 1 k.p.c. oraz
art. 5191 § 1 k.p.c.). Orzeczenie kończy postępowanie w sprawie, gdy zawiera, co do
zasady, merytoryczne rozstrzygnięcie istniejącego sporu. Postanowienie o złożeniu
przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego nie stanowi tak pojmowanego
orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Trafnie wskazał przy tym Sąd
Okręgowy, że dodanie pkt 5 do art. 5191 § 4 k.p.c. nie uzasadnia wnioskowania a
contrario i przyjęcia, iż pozostałe rozstrzygnięcia zapadłe w odniesieniu do złożenia
przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego mogą zostać zaskarżone skargą
kasacyjną.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 394 1 w związku z art.
385 k.p.c.). O kosztach orzeczono zgodnie z art. 98 § 1 i 108 § 1 k.p.c.