Appeal dismissed; appeal for retrial based solely on new expert opinion lacks statutory grounds under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's order rejecting a request for retrial. The appellant argued that the lower court incorrectly evaluated the grounds for retrial, claiming the request included new factual circumstances discovered before the proceedings ended, not just a new expert opinion. The court held that the appeal document explicitly cited only the new expert opinion as the sole basis, and since this evidence was created after the proceedings concluded, it did not meet the statutory requirements for a retrial under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 403 § 2 k.p.c.; Art. 409 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.: An appeal for retrial must be based exclusively on the grounds explicitly stated in the application; if the application cites only a new expert opinion prepared after the proceedings ended, the court cannot consider undisclosed factual circumstances as grounds for retrial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 14/07
POSTANOWIENIE
Dnia 9 marca 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Antoni Górski (przewodniczący)
SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian
SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)
w sprawie ze skargi F. Spółki. z o.o.
przeciwko Syndykowi Masy Upadłości "E." S.A.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 9 marca 2007 r.,
zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 15 września 2006 r., sygn. akt[...],
oddala zażalenie i zasądza od F. Spółki z o.o. na rzecz Syndyka
Masy Upadłości "E." S.A. 3600 zł tytułem zwrotu kosztów
postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 15 września 2006 r. odrzucił skargę
strony powodowej o wznowienie postępowania uznając, że nie opiera się ona o
ustawową podstawę wznowienia. W zażaleniu na to postanowienie strona
powodowa zarzuciła naruszenie art. 403 § 2 k.p.c. oraz art. 410 § 1 k.p.c. i wniosła
o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarżący w uzasadnieniu zażalenia podniósł, że naruszenie powołanych
w nim przepisów było wynikiem wadliwej oceny treści skargi o wznowienie
postępowania. W jego ocenie Sąd pominął, że podstawą skargi było nie tylko
wykrycie nowego środka dowodowego, który istotnie powstał po zakończeniu
postępowania, ale również nowych okoliczności faktycznych, które niewątpliwie
zaszły przed zakończeniem tego postępowania. Dla oceny stanowiska skarżącego
należy odnieść się zatem do treści skargi o wznowienie postępowania. Wskazuje
ona jednoznacznie, że autor skargi odwołując się do treści art. 403 § 2 k.p.c. podał,
jako wyłączną podstawę skargi o wznowienie postępowania, wykrycie nowego
dowodu w postaci opinii biegłego, sporządzonej w ramach postępowania karnego.
Bezspornym jest jednocześnie, że opinia ta została sporządzona już po
zakończeniu postępowania, którego dotyczyła skarga o wznowienie. Trafna była
w związku z tym ocena Sądu Apelacyjnego, że skarga nie opiera się o ustawową
podstawę wznowienia. Oceny tej nie może zmieniać fakt, że art. 403 § 2 k.p.c.
dopuszcza jako podstawę wznowienia również wykrycie nowych okoliczności
faktycznych. O podstawie wznowienia postępowania nie rozstrzyga bowiem
powołanie przepisu określającego podstawy skargi o wznowienie postępowania.
Art. 409 k.p.c. wskazuje wyraźnie, że skarga powinna zawierać oznaczenie
podstawy wznowienia i jej uzasadnienie. Skarga jako jej podstawy nie wskazywała
zaś
wykrycia
nowych
okoliczności
faktycznych.
Twierdzenie
skarżącego,
że późniejsze - po złożeniu przez pozwanego odpowiedzi na skargę - powoływanie
innej
podstawy
wznowienia
(wykrycie
nowych
okoliczności
faktycznych),
przy zawartym w skardze odwołaniu się do treści art. 403 § 2 k.p.c. wskazuje,
iż podstawa skargi była szersza niż przyjął to Sąd Apelacyjny, nie znajduje
uzasadnienia.
Z tych względów zażalenie było pozbawione uzasadnionych podstaw
i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 i 39814 k.p.c.