Supreme Court dismisses appeal for lack of reasoning on admissibility request under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject her cassation complaint. The appellant argued that the lower court incorrectly deemed the complaint's reasoning section insufficient for the admissibility request, claiming it addressed only the cassation grounds. The court held that the reasoning must specifically reference the circumstances listed in Article 3989 of the Civil Procedure Code to justify admissibility, which the appellant failed to do.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.; The cassation complaint must contain reasoning linking the admissibility request to specific circumstances enumerated in Article 3989 of the Civil Procedure Code.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 129/07
POSTANOWIENIE
Dnia 23 stycznia 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Sychowicz (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Grzegorz Misiurek
SSN Krzysztof Strzelczyk
w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości „R.(...)” Sp. z o.o. w M.
przeciwko M. P.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 stycznia 2008 r.,
zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 20 lipca 2007 r., sygn. akt I ACa (…),
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 lipca 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę
kasacyjną pozwanej M. P. od wyroku tego Sądu z dnia 5 kwietnia 2007 r., wobec tego,
że zawarty w niej wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania nie zawiera uzasadnienia.
W zażaleniu na wymienione postanowienie pozwana zarzuciła „błędną ocenę
całości złożonej skargi kasacyjnej w części dotyczącej uzasadnienia zarówno podstaw
kasacji jak i wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania” i wniosła o „zmianę
zaskarżonego postanowienia i skierowanie złożonej skargi kasacyjnej pozwanej do
rozpoznania poprzez nadanie jej biegu”. Skarżąca zarzuciła, że Sąd Apelacyjny błędnie
przyjął, iż przedstawione w skardze kasacyjnej uzasadnienie odnosi się wyłącznie do
podstawy kasacyjnej, nie stanowi zaś uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do
rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wbrew temu, co utrzymuje skarżąca w zażaleniu, w części wniesionej przez nią
skargi kasacyjnej nazwanej „uzasadnienie” zawarte zostało wyłącznie uzasadnienie
podstawy kasacyjnej (którą stanowi naruszenie art. 381 k.p.c.), brak jest zaś tam
uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca nie ma
na uwadze, że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (art.
3984 § 1 pkt 3 k.p.c.) powinno nawiązywać do okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1
k.p.c. i konkretyzować przynajmniej jedną z tych okoliczności. W tym ostatnim przepisie
wymienione bowiem są okoliczności uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania.
Skarżąca wprawdzie powołała we wniesionej przez nią skardze kasacyjnej
przepis art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., według którego Sąd Najwyższy przyjmuje skargę
kasacyjną do rozpoznania, jeżeli istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych
budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,
ale przepis ten, oczywiście błędnie uczyniła podstawą przytoczenia podstawy kasacyjnej
(art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.). Nie wskazała przy tym żadnych okoliczności występujących w
sprawie, które wskazywałyby na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących
poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów. Taka
konkretyzacja wymienionej w ustawie okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi
kasacyjnej do rozpoznania jest zaś niezbędnym warunkiem uznania, że skarga zawiera
uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania.
Wobec powyższego należało uznać, że Sąd Apelacyjny trafnie przyjął,
że wniesiona przez pozwaną skarga kasacyjna nie zawiera uzasadnienia wniosku
o przyjęcie jej do rozpoznania, co stosownie do art. 398 6 § 2 w związku z art. 3984 § 1
pkt 3 k.p.c. uzasadniało odrzucenie skargi. Zażalenie jest zatem niezasadne i na
podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 1 k.p.c. podlega oddaleniu.