Supreme Court dismisses appeal due to failure to pay court fees by professional counsel within statutory deadline.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a decision to dismiss the proceedings, ruling that the fee payment deadline had expired. Although the appellant was partially exempt from costs, they remained liable for the full appeal fee, which their professional counsel failed to pay before the deadline. The court held that the new Civil Procedure Code applied to the appeal stage, making the late payment invalid and the appeal inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 1302 § 3, 4 k.p.c.; Art. 10 u.k.s.c.; The appeal is inadmissible if the professional representative fails to pay the required court fee within the statutory period, even if the party is partially exempt from costs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 12/07
POSTANOWIENIE
Dnia 23 marca 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Krzysztof Pietrzykowski
SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian
w sprawie z powództwa Ł. Fabryki Maszyn "C."
Spółki Akcyjnej w Ł.
przeciwko "E.-P." Spółce Akcyjnej w K.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 23 marca 2007 r.,
zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego
w […]
z dnia 16 listopada 2006 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2006 r. Sąd Okręgowy w K. umorzył
postępowanie w sprawie.
Obie strony złożyły zażalenia, które Sąd Apelacyjny odrzucił, ponieważ nie
zostały opłacone przez profesjonalnych pełnomocników (art. 1302 § 3 i 4 k.p.c.).
W zażaleniu powód wniósł o uchylenie tego postanowienia w części jego
dotyczącej, zarzucając naruszenie art. 113 § 2 k.p.c., art. 130 2 § 3 i 4 k.p.c. i art.
149 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest bezzasadne.
Sąd Apelacyjny trafnie wskazał, że stara ustawa o kosztach sądowych
w sprawach cywilnych miała zastosowanie tylko do zakończenia sprawy
w instancji, postanowieniem umarzającym postępowanie z dnia 22 sierpnia
2006 r., a od tej daty stosuje się nową ustawę z dnia 28 lipca 2005 r. (Dz.U. Nr 167,
poz. 1398, dalej „uksc”) oraz znowelizowane przepisy Kodeksu postępowania
cywilnego. Oznacza to, że powód, działający przez profesjonalnego pełnomocnika,
miał obowiązek uiścić bez wezwania należną opłatę od zażalenia, także wówczas,
gdyby był już zwolniony od kosztów sądowych przez sąd (wtedy musiałby uiścić
opłatę podstawową w kwocie 30 zł na podstawie art. 14 ust. 2 u.k.s.c.). Powód
został zwolniony tylko od wpisu w wysokości 8461,60 zł (vide: postanowienie Sądu
Okręgowego z dnia 3 marca 2003 r. – k. 54), przeto nie był zwolniony od kosztów w
dalszym postępowaniu i obowiązany był uiścić pełną opłatę od złożonego środka
odwoławczego.
Przepis art. 10 u.k.s.c. wykładany jest w judykaturze w ten sposób, że opłatę
uiszczaną „z góry” można złożyć w terminie otwartym do wniesienia środka
odwoławczego (zob. m.in. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 2006 r.,
V CZ 99/06, niepubl.). Dla powoda tak obliczony termin minął dnia 25 września
2006 r. (k. 628). Zasadnie więc Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie na podstawie art.
1302 § 3 i 4 k.p.c.
Powód złożył wprawdzie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, ale
nastąpiło to w dniu 6 października 2006 r. (k. 642–644), po upływie terminu do
uiszczenia opłaty, dlatego wniosek ten był bezskuteczny. Nie było również
skuteczne procesowo omyłkowe wezwanie powoda do opłacenia zażalenia, sąd nie
może bowiem zamieniać ustawowych zasad fiskalnych.
Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 39814 k.p.c. w związku z art.
3941 § 3 k.p.c.).
jz