Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove serious legal doubts or conflicting case law regarding burden of proof.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal without a full trial, ruling that the appellant failed to meet the strict requirements for admissibility. The appellant argued that Article 6 of the Civil Code, in conjunction with the Negotiable Instruments Act, creates serious legal doubts and conflicting judicial interpretations regarding the burden of proof for drafters and guarantors. The court rejected this claim because the prevailing judicial consensus contradicts the appellant's assertion of conflicting case law, and the appellant provided no specific precedents to substantiate the alleged divergence.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1, 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the appellant fails to demonstrate that a legal provision raises serious doubts or creates conflicting judicial interpretations, as mere disagreement with the lower court's reasoning is insufficient.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 96/21 POSTANOWIENIE Dnia 28 lipca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa S. S.A. w W. przeciwko D. S. (S.)o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lipca 2021 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 6 sierpnia 2020 r., sygn. akt III Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia. Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym.
Powołanie we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wskazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć (zob. m. in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.).Skarżący wnosi we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do przyjęcia powołując, że poważne wątpliwości i rozbieżności w orzecznictwie wywołuje wykładnia art. 6 k.c. w zw. z art. 10 i 32 prawa wekslowego w zakresie obciążenia ciężarem dowodu wystawcy weksla lub poręczyciela w razie podniesienia zarzutu wypełnienia weksla niezgodnie z porozumieniem.Odnosząc się do przesłanki potrzeby wykładni wskazać należy, że przytoczony przepis musi budzić poważne wątpliwości, a zatem nie wątpliwości zwykłe, które mogą być rozstrzygnięte przez sąd powszechny w toku rozpoznawania sprawy, a wątpliwości kwalifikowane, wynikające z rozbieżnej jego wykładni przez judykaturę i orzecznictwo.
Ta rozbieżność musi być ugruntowana, a zatem muszą się wykształcić odmienne stanowiska prawne. Nie stanowi natomiast o rozbieżności zajęcie przez Sąd orzekający stanowiska odmiennego od prezentowanego przez skarżącego, a tylko taki argument zawarł w uzasadnieniu wniosku.Skarżący poza wskazaniem na istnienie jego zdaniem dwóch stanowisk, nie poparł tego argumentu wskazaniem na jakiekolwiek orzeczenia judykatury lub doktryny i nie przeprowadził rzeczowego wywodu prawnego. Nie można podzielić stanowiska, że wskazany problem budzi poważne wątpliwości, bo w orzecznictwie przeważa jeden dominujący pogląd, że podniesienie przez wystawcę i poręczyciela wekslowego zarzutu wypełnienia weksla niezgodnie z porozumieniem wekslowym, w zakresie rozmiaru zadłużenia, powoduje spoczywanie ciężaru dowodu na wystawcy weksla lub poręczycielu (wyroki Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2008 r., III CSK 193/07, Pr.
Bankowe 2008 r., nr 5, poz. 17, z dnia 23 października 2008 r., V CSK 71/08, nie publ., z dnia 27 marca 2014 r., III CSK 100/13, nie publ., z dnia 9 stycznia 2019 r., I CSK 732/17, OSNC-ZD 2020 r., nr 1, poz. 11).Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw