Legislator Case Law & Legislation
V CSK 727/14 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on easement compensation, citing lack of serious legal interpretation issues under Civil Procedure Code.

Case Number V CSK 727/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland rejected the cassation appeal filed by B. sp. j. and others against the establishment of a transmission easement. The appellants argued that acquiring land with existing transmission equipment should lower compensation, citing a need for legal interpretation under Article 3989 § 1(2) of the Civil Procedure Code. The court found no serious legal doubts or precedential conflicts, noting that the Supreme Court had already clarified these criteria in a 2013 decision regarding new versus existing infrastructure.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court may accept a cassation appeal only if a serious legal issue exists or if there are significant interpretative doubts or divergences in case law, which were not demonstrated in this instance.

Keywords

AI generated
cassation appeal transmission easement compensation amount serious legal issue Civil Procedure Code precedent interpretation property acquisition

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Analiza wywodów zawartych skardze kasacyjnej prowadzi do wniosku, że skarżący nie przytoczyli przekonujących argumentów, świadczących o występowaniu w niniejszej sprawie przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 2 ani w art.
Art. 3983 § 1 k.p.c.
Art. 3052 § 2 k.c.
Sąd Najwyższy niejednokrotnie objaśniał kryteria ustalenia wysokości wynagrodzenia przewidzianego w art. 3052 k.c.
Art. 3052 k.c.
Sąd Najwyższy niejednokrotnie objaśniał kryteria ustalenia wysokości wynagrodzenia przewidzianego w art. 3052 k.c. Skarżący nie wskazali nowych, poważnych wątpliwości, które wymagałyby ponownie zajęcia stanowiska w tej kwestii (zob.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
art. 3989 § 1 k.p.c
Analiza wywodów zawartych skardze kasacyjnej prowadzi do wniosku, że skarżący nie przytoczyli przekonujących argumentów, świadczących o występowaniu w niniejszej sprawie przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 2 ani w art.
art. 3983 § 1 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
W art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 3052 § 2 k.c
Sąd Najwyższy niejednokrotnie objaśniał kryteria ustalenia wysokości wynagrodzenia przewidzianego w art. 3052 k.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
3989 § 1 pkt 2 ani w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 727/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Myszka w sprawie z wniosku B. sp. j. w L., A. G., T. G. i R. G.‎przy uczestnictwie T. S.A. Oddział w L. ‎o ustanowienie służebności przesyłu,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 czerwca 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w Legnicy‎z dnia 28 maja 2014 r., sygn. akt II Ca 121/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: 1.w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,2.istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,3.zachodzi nieważność postępowania lub 4.skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Przytoczony przepis pozwala Sądowi Najwyższemu na wstępną, merytoryczną ocenę wniesionej skargi kasacyjnej i zbadanie, czy za jej rozpoznaniem przemawia interes społeczny, skarga kasacyjna bowiem jest środkiem prawnym funkcjonującym przede wszystkim w interesie publicznym, który z kolei przemawia za skoncentrowaniem się Sądu Najwyższego na sprawach najpoważniejszych i precedensowych.Wnioskodawcy, B. sp. j. w L., A.

G., T. G. i R. G., złożyli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 28 maja 2014 r., oddalającego ich apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w Lubinie z dnia 6 grudnia 2013 r., którym ustanowiono służebność przesyłu na rzecz uczestnika postępowania T. S.A. w K., Oddział w Legnicy. Powołując się na obie podstawy przewidziane w art. 3983 § 1 k.p.c., skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania, ewentualnie orzeczenie co do istoty sprawy w sposób określony w petitum skargi.Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołali się na przesłankę wskazaną w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Twierdzili, że w sprawie istnieje potrzeba wykładni art. 3052 § 2 k.c., co znajduje odzwierciedlenie w zagadnieniu prawnym ujętym w pytaniu: czy okoliczność nabycia nieruchomości z posadowionymi urządzeniami przesyłowymi może zostać uwzględniona, a przez to wynagrodzenie obniżone, przy orzekaniu przez Sąd o wysokości odpowiedniego wynagrodzenia w sprawie o ustanowienie służebności przesyłu.

Podkreślili, że Sąd Najwyższy w swoich orzeczeniach rozważał kryteria określenia wysokości wynagrodzenia za ustanowienie służebności przesyłu, lecz – jak dotąd – nie wyjaśnił, czy za dodatkowe kryterium można uznać nabycie przez wnioskodawców własności nieruchomości z posadowionymi urządzeniami przesyłowymi, co zdaniem Sądu Okręgowego przemawiało za obniżeniem wysokości wynagrodzenia. Analiza wywodów zawartych skardze kasacyjnej prowadzi do wniosku, że skarżący nie przytoczyli przekonujących argumentów, świadczących o występowaniu w niniejszej sprawie przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 2 ani w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. W art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. chodzi o potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie, w związku z czym strona powołująca się na tę przesłankę powinna wykazać, że przepisy potrzebne do rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej wywołują poważne wątpliwości interpretacyjne, wyjaśnić na czym one polegają i przytoczyć argumenty prowadzące do rozbieżnych ocen albo wykazać, że przepisy te wywołują rozbieżności w orzecznictwie sądów.

W art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. chodzi natomiast o zagadnienie obejmujące poważną wątpliwość prawną i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie sądowym, którego wyjaśnienie ma znaczenie dla praktyki sądowej oraz dla rozstrzygnięcia złożonej skargi. Skarżący, wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, powinien sformułować to zagadnienie, wskazać na wyłaniające się poważne wątpliwości interpretacyjne i wykazać, że wyjaśnienie przedstawionego zagadnienia będzie miało znaczenie zarówno dla praktyki sądowej, jak i dla rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej.

W obu powołanych przepisach chodzi przy tym wyłącznie o poważne wątpliwości, wykraczające poza poziom zwykłych wątpliwości prawnych, które powstają niemal w każdym procesie decyzyjnym. Sąd Najwyższy niejednokrotnie objaśniał kryteria ustalenia wysokości wynagrodzenia przewidzianego w art. 3052 k.c. Skarżący nie wskazali nowych, poważnych wątpliwości, które wymagałyby ponownie zajęcia stanowiska w tej kwestii (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 kwietnia 2012 r., II CSK 401/11, nie publ., z dnia 27 lutego 2013 r., IV CSK 440/12, nie publ., z dnia 8 lutego 2013 r., IV CSK 317/12, nie publ. i z dnia 9 października 2013 r., V CSK 471/12, nie publ.).

W postanowieniu z dnia 9 października 2013 r., V CSK 471/12, Sąd Najwyższy rozstrzygnął przy tym wątpliwości ujęte w sformułowanym przez skarżących zagadnieniu prawnym, wyjaśniając, że przy określaniu wynagrodzenia za ustanowienie służebności przesyłu należy odmiennie ocenić uciążliwości powstające dla właściciela nieruchomości obciążonej w sytuacji, w której dopiero ma zostać zainstalowana linia przesyłowa z budowlami towarzyszącymi (np. słupy, stacje transformatorowe itp.), a odmiennie w sytuacji, w której linia ta istnieje od wielu lat i w tym stanie została nabyta przez właściciela nieruchomości obciążonej.

Konkludując trzeba stwierdzić, że w sprawie nie zachodzi wskazana przez skarżących przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ani brana pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.