Supreme Court dismisses appeal in co-ownership termination case where appeal value falls below statutory threshold.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by J. S. regarding the termination of co-ownership of a property. J. S. argued that the lower court's division deprived him of adequate housing and violated constitutional rights, while the opposing parties maintained the division was lawful. The court rejected the appeal because the claimed value of the entire property exceeded the statutory limit for cassation, which is based solely on the appellant's specific share of 83,798.75 zł.
Legislator headnote
AI generatedArt. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.: In co-ownership termination cases, the value of the subject of cassation is limited to the appellant's share, rendering appeals exceeding the statutory monetary threshold inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 723/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z wniosku B. N. i A. P. przy uczestnictwie E. S., J. S., B. G. , H. K. i Skarbu Państwa - Naczelnika Urzędu Skarbowego w Sosnowcuo zniesienie współwłasności nieruchomości,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 czerwca 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania J. S. od postanowienia Sądu Okręgowego w Katowicachz dnia 30 grudnia 2013 r., sygn. akt III Ca 224/13, 1) odrzuca skargę kasacyjną;
2) zasądza od J. S. na rzecz A. P. kwotę 1800 zł (jeden tysiąc osiemset) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2012 r. Sąd Rejonowy w Sosnowcu zniósł współwłasność opisanej w postanowieniu zabudowanej nieruchomości o wartości 335 195zł., której współwłaścicielami byli: A. P. w 2/4 częściach, E. S. w ¼ części oraz J. S. w ¼ części. Zniesienie współwłasności nastąpiło przez ustanowienie odrębnej własności trzech lokali mieszkalnych i przyznanie na własność dwóch z nich A. P. i jednego E. S. z zasądzeniem na rzecz J. S. spłaty jego udziału w wysokości 83 798,75 zł. od A. P. i E. S. w odpowiednich częściach.
Poza tym Sąd rozstrzygnął wnioski A. P. i E. S. o rozliczenie nakładów poniesionych przez nich na wspólną nieruchomość oraz orzekł o obowiązku wydania określonych lokali. Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Katowicach oddalił apelacje E. S. i J. S. od powyższego postanowienia. Skargę kasacyjną wniósł J. S. stwierdzając, że zaskarża postanowienie (w skardze kasacyjnej błędnie nazwane wyrokiem) Sądu drugiej instancji w całości i wskazując, jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę 335 195 zł. Zarzucił naruszenie art. 227, art. 217 i art. 232 k.p.c. przez niedopuszczenie z urzędu opisanych dowodów mających wykazać, czy budynek, w którym mieszka, nadaje się do zapewnienia jemu i jego rodzinie właściwych warunków mieszkaniowych, naruszenie art. 385 k.p.c. przez bezpodstawne oddalenie jego apelacji oraz art. 211 k.c. i art. 623 k.p.c. w związku z art. 5 k.c. i art. 21 ust. 1, art. 32 ust. 1 i art. 64 Konstytucji RP przez dokonanie podziału nieruchomości w sposób pozbawiający go jego udziału we współwłasności nieruchomości oraz niezapewniający jemu i jego rodzinie zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych.
W oparciu o te zarzuty uczestnik wnosił między innymi o uchylenie zaskarżonego postanowienia ( w skardze kasacyjnej błędnie nazwanego wyrokiem) w całości i jego zmianę przez przyznanie mu na wyłączną własność określonego lokalu mieszkalnego i zasądzenie od niego na rzecz A. P. kwoty 3 401,25 zł tytułem spłaty.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. skarga kasacyjna nie przysługuje w sprawach dotyczących zniesienia współwłasności i działu spadku, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt złotych. Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy, wartość przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego w sprawach o zniesienie współwłasności i w sprawach działowych określa nie wartość całego dzielonego majątku, ani nawet nie wartość udziału skarżącego w tym majątku, lecz wartość konkretnego interesu skarżącego i roszczenia, które chce on zrealizować przy pomocy skargi kasacyjnej.
Wartość przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego w sprawach działowych z zasady nie może być wyższa, niż wartość udziału skarżącego w dzielonym majątku. Wyjątkowo tylko może być wyższa, gdy przedmiotem zaskarżenia są również roszczenia z tytułu posiadania, nakładów i pożytków z rzeczy wspólnej albo gdy uczestnik w ogóle sprzeciwia się zniesieniu współwłasności lub kwestionuje jej istnienie (porównaj między innymi postanowienia z dnia 6 listopada 2002 r. III CZ 98/02, OSNC 2004/1/11, z dnia 21 stycznia 2003 r. III CZ 153/02, OSNC 2004/4/60, z dnia 24 lipca 2008 r.
IV CZ 53/08 i z dnia 16 listopada 2011 r. IV CSK 280/11, niepubl.). W rozpoznawanej sprawie uczestnik wskazał jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę 335 195 zł, która odpowiada wartości nieruchomości wspólnej, będącej przedmiotem zniesienia współwłasności. Z zarzutów i wniosków kasacyjnych wynika, że przedmiotem zaskarżenia jest nie przyznanie mu na wyłączną własność jednego z lokali. W takiej sytuacji, wartość przedmiotu zaskarżenia nie może być i nie jest wyższa niż wartość udziału uczestnika w dzielonej nieruchomości, a wartość tego udziału wynosi 83 798,75 zł.
Jest to kwota niższa niż wskazana w art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. jako próg dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach o zniesienie współwłasności i dział spadku. Z tych przyczyn skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 i 3 w zw. z art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.