Supreme Court dismisses appeal for lack of legal interpretation argument and failure to cite specific precedents.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against a lower court ruling in a healthcare reimbursement dispute. The appellant argued that specific health insurance statutes required judicial interpretation due to perceived inconsistencies in case law but failed to identify the exact provisions or cite conflicting precedents. Consequently, the court rejected the appeal because the statutory requirements for a valid cassation petition regarding legal interpretation were not met.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: A cassation petition based on the need for legal interpretation is inadmissible if the appellant fails to specify the disputed provision and demonstrate concrete inconsistencies in judicial precedent.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 70/05
POSTANOWIENIE
Dnia 9 listopada 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie z powództwa Szpitala Specjalistycznego im. […]
przeciwko Narodowemu Funduszowi Zdrowia
Oddziałowi Wojewódzkiemu [...]
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 listopada 2005 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej
od wyroku Sądu Apelacyjnego […]
z dnia 20 kwietnia 2005 r.,
1.) odrzuca skargę kasacyjną;
2.) zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 3600, zł
(trzy tysiące sześćset) tytułem zwrotu kosztów postępowania
kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2005 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację strony
powodowej, złożoną od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 23 listopada 2004
r. w sprawie o zapłatę.
Strona powodowa w skardze kasacyjnej zarzuciła naruszenie prawa
materialnego przez niewłaściwe zastosowanie i błędną wykładnię art. 3, 31 i 53
ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym oraz art. 37 ustawy
o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia. Skarżąca
wniosła o uchylenie zaskarżonego w całości wyroku, a także uchylenie w całości
poprzedzającego go wyroku Sądu Okręgowego i przekazanie sprawy do
ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonych wyroków zgodnie
z wnioskiem i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez zasądzenie na rzecz powoda
wskazanej kwoty.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W sprawie mają zastosowanie przepisy dotyczące skargi kasacyjnej w wersji
redakcyjnej i numeracji obowiązującej po dniu 6 lutego 2005 r. (art. 3 ustawy z dnia
22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy
- Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz.U. z 2005 r., Nr 13, poz. 98).
W art. 3984 § 1 k.p.c. zostały określone wymagania wobec treści skargi
kasacyjnej. W przypadku wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
i jego uzasadnienia (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.), w praktyce chodzi o wykazanie
okoliczności, które podlegają badaniu w tzw. przedsądzie, czyli występowanie
w sprawie
istotnego
zagadnienia
prawnego,
potrzeby
wykładni
przepisów
budzących poważne wątpliwości i rozbieżności w orzecznictwie, nieważności
postępowania oraz oczywistej zasadność skargi (art. 398 9 § 1 k.p.c.). Brak zatem
w skardze kasacyjnej wniosku o rozpoznanie skargi i jego uzasadnienia powoduje
odrzucenie skargi, bez wzywania do uzupełnienia tego braku (aktualne pozostaje
w tym zakresie orzecznictwo Sądu Najwyższego, np. z dnia 9 listopada 2000 r.,
II CKN 1385/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 51).
Strona skarżąca wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ”na
podstawie art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., wobec istnienia potrzeby wykładni przepisów
ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym i powszechnym ubezpieczeniu
w Narodowym Funduszu Zdrowia, budzących poważne wątpliwości i wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów”.
Odnosząc się do powyższego fragmentu, należy stwierdzić, że skarżąca nie
uzasadniła sformułowanej przez siebie tezy i nie wskazała na rozbieżności
występujące w orzecznictwie. Odwołanie się do przesłanki istnienia potrzeby
wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wskazania, że określony przepis
prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni bądź
niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w powołanym przez skarżącego
orzecznictwie sądów. Tylko wtedy wykazany zostanie publicznoprawny charakter
skargi kasacyjnej, której celem podstawowym jest ochrona interesu publicznego
przez zapewnienie jednolitości wykładni (por. postanowienie Sądu Najwyższego
z dnia 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 147).
Strona skarżąca w skardze kasacyjnej nie wskazała nawet na konkretny
przepis, który - jej zdaniem - budzi poważne wątpliwości, nie wskazała, jakiego
rodzaju wywołuje on rozbieżności w orzecznictwie sądów, ani nie powołała się na
takie orzecznictwo. W związku z powyższym nie zostały spełnione wymagania
w zakresie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Należy podkreślić, że nie mogą być uzupełnione braki treści skargi
kasacyjnej, czyli elementy określone w art. 3984 § 1 k.p.c. Braki te skutkują
odrzuceniem skargi kasacyjnej (art. 3986 § 3 k.p.c.).
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 § 1
k.p.c. i art. 108 § 1 k.p.c.
jc