Cassation appeal dismissed; no legal issue found as statute of limitations starts from damage, not discovery.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal, ruling that the lower court's decision was legally sound and consistent. The appellant argued for a specific interpretation of the statute of limitations regarding fraudulent concealment, but the court found no serious legal doubts requiring cassation review. Consequently, the appeal was rejected because it failed to meet the statutory threshold for admitting cassation proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The cassation appeal is inadmissible if it does not raise a significant legal issue or serious doubts on the interpretation of legal provisions, as the statute of limitations generally begins from the occurrence of damage rather than the discovery thereof in contractual liability.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 684/16 POSTANOWIENIE Dnia 8 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa A. M.przeciwko P. […] S.A. w W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 czerwca 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 20 września 2016 r., sygn. akt V ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powód wniósł skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na oczywistą zasadność skargi oraz na występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego.
Skarga nie jest oczywiście uzasadniona - wywód Sądu II instancji jest konsekwentny i spójny logicznie: choć można prezentować merytorycznie stanowisko odmienne od niego, to jednak nie można uznać stanowiska Sądu za oczywiście nieprawidłowe; na pewno jest ono jedną z dopuszczalnych interpretacji obowiązującego prawa, która zresztą wydaje się trafna. Istotne zagadnienie prawne powstające na tle tej sprawy ma dotyczyć tego, czy jeśli dłużnik celowo wprowadza wierzyciela w błąd, zapewniając go, że prawidłowo wykonuje zobowiązanie, to bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się z chwilą powstania szkody, czy też dopiero z chwilą rzeczywistego dowiedzenia się o niej przez wierzyciela.
Kwestia ta jednak nie budzi wątpliwości. Jak trafnie wskazał w tej sprawie Sąd odwoławczy, w odniesieniu do reżimu odpowiedzialności ex contractu nie ma odpowiednika art. 4421 k.c., zatem nie ma miejsca na systemowe uwzględnianie chwili dowiedzenia się przez wierzyciela o szkodzie. Oczywiście w szczególnych przypadkach funkcję taką może pełnić art. 5 k.c. - jeśli bowiem działanie dłużnika jest celowe, a następnie próbuje on zasłonić się zarzutem przedawnienia, to jest miejsce na uznanie, że podniesienie takiego zarzutu stanowi przejaw nadużycia prawa.
Powinno to jednak być zawsze dokonywane indywidualnie, w kontekście całokształtu okoliczności danej sytuacji, a nie systemowo.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.awjw