Legislator Case Law & Legislation
V CSK 663/14 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal issue requires resolution in payment dispute.

Case Number V CSK 663/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the defendant's cassation appeal against a lower court ruling in a payment dispute. The defendant argued that rules on intent declarations in Article 65 of the Civil Code should apply to procedural statements, claiming a need for abstract legal clarification. The court rejected this, noting that the appellate court already correctly resolved the specific issue regarding the nature of the defendant's expenditures without needing a general ruling on intent interpretation.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 1, 2 k.p.c.; The Supreme Court may refuse to admit a cassation appeal for consideration if the case does not involve the resolution of an important legal issue requiring a general ruling, as the lower courts have already addressed the specific legal question in the concrete circumstances.

Keywords

AI generated
cassation appeal dismissal important legal issue procedural statements intent declaration interpretation payment dispute civil code provisions lower court review

Cited Legislation

AI generated
Art. 65 § 1 k.c.
Art. 233 k.p.c.
Problem ten może być rozstrzygany in concreto w zależności od charakteru podejmowanej czynności procesowej i toku postępowania rozpoznawczego.W rozpoznawanej sprawie Sąd Apelacyjny przekonywająco wyjaśnił, dlaczego nie podzielił apelacyjnego zarzutu naruszenia art. 233 k.p.c. i art.
Art. 232 k.p.c.
i art. 232 k.p.c. przez Sąd Okręgowy, który oddalił wnioski dowodowe pozwanej zmierzające do wykazania zakresu nakładów dokonanych przez nią na przedmiot najmu (najęty budynek).
Art. 676 k.c.
Trafnie zauważył Sąd Apelacyjny, że do Sądu meriti należy ocena charakteru takich nakładów, w tym także tego, czy mają one postać ulepszeń w rozumieniu art. 676 k.c.W tej sytuacji należało odmówić przyjęcia skargi do rozpoznania (art.
Art. 3989 § 1 pkt 1, 2 k.p.c.
676 k.c.W tej sytuacji należało odmówić przyjęcia skargi do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.).O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art.
Art. 98 k.p.c.
3989 § 1 pkt 2 k.p.c.).O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 98 k.p.c., art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. i §§ 6, 12 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r.
§§ 6, 12 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r.
i §§ 6, 12 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (…) (Dz.
art. 65 § 1 k.c
art. 233 k.p.c
Problem ten może być rozstrzygany in concreto w zależności od charakteru podejmowanej czynności procesowej i toku postępowania rozpoznawczego.W rozpoznawanej sprawie Sąd Apelacyjny przekonywająco wyjaśnił, dlaczego nie podzielił apelacyjnego zarzutu naruszenia art. 233 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
V ACa 75/14

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 663/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa A. B.‎przeciwko Wydawnictwu Sp. z o.o. w B. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 czerwca 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach‎z dnia 27 czerwca 2014 r., sygn. akt V ACa 75/14, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Strona pozwana – Wydawnictwo spółka z o.o. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 27 czerwca 2014 r., w którym oddalono m.in. apelację pozwanej, wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 1 sierpnia 2013 r. W wyroku tym zasądzono od pozwanej na rzecz powódki kwoty wymienione w pkt 1 wyroku i oddalono powództwo w pozostałej części (k. 309 akt sprawy).W skardze kasacyjnej strony pozwanej podnoszono zarzuty naruszenia prawa procesowego. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, strona pozwana stwierdziła, że w rozpoznawanej sprawie o zapłatę istnieje potrzeba wyjaśnienia istotnego zagadnienia prawnego, tj. rozstrzygnięcia, czy do oświadczeń procesowych strony(jak wniosek dowodowy, zarzut apelacyjny) znajdują zastosowanie reguły dotyczące oświadczeń woli określone w art. 65 § 1 k.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Po analizie treści uzasadnień wyroków Sądów meriti, prawnej motywacji wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, treści odpowiedzi strony powodowej na skargę pozwanej (k. 494 akt), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie o zapłatę nie występuje przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przewidziana w 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Wbrew stanowisku strony skarżącej, nie istnieje potrzeba rozstrzygnięcia zagadnienia przedstawionego we wstępnej części skargi tej treści, czy do oświadczeń procesowych stron znajdują zastosowanie reguły wykładni oświadczenia woli określonej w art. 65 § 1 k.c. Problem ten może być rozstrzygany in concreto w zależności od charakteru podejmowanej czynności procesowej i toku postępowania rozpoznawczego.W rozpoznawanej sprawie Sąd Apelacyjny przekonywająco wyjaśnił, dlaczego nie podzielił apelacyjnego zarzutu naruszenia art. 233 k.p.c. i art. 232 k.p.c. przez Sąd Okręgowy, który oddalił wnioski dowodowe pozwanej zmierzające do wykazania zakresu nakładów dokonanych przez nią na przedmiot najmu (najęty budynek).

Poniesienie tych nakładów było okolicznością bezsporną, chodziło tylko o ich charakter. Trafnie zauważył Sąd Apelacyjny, że do Sądu meriti należy ocena charakteru takich nakładów, w tym także tego, czy mają one postać ulepszeń w rozumieniu art. 676 k.c.W tej sytuacji należało odmówić przyjęcia skargi do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.).O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. i §§ 6, 12 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (…) (Dz.

U. nr 163, poz. 1349 ze zm.). l.n