Legislator Case Law & Legislation
V CSK 66/17 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal regarding mortgage registration based on special fund accounting documents.

Case Number V CSK 66/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a closed investment fund participant against a lower court's refusal to register a creditor change. The applicant argued that documents from the fund's accounting books should have evidentiary value, but the court determined that the specific statutory provision allowing such documents to serve as official records no longer applies in civil proceedings. Consequently, the court ruled that the general rule for notarized documents under the Real Estate Register Act prevails, and the appeal was rejected for lacking a significant legal issue warranting Supreme Court review.

Legislator headnote

AI generated

Art. 194 ust. 1 u.f.i.; Art. 31 ust. 1 k.w.h.: Documents from closed investment fund accounting books do not possess official document status in civil proceedings; therefore, the general requirement for notarized signatures under the Real Estate Register Act remains applicable for mortgage registration entries.

Keywords

AI generated
cassation appeal dismissal investment fund accounting mortgage registration entry official document status real estate register act evidentiary value special statutory provision

Cited Legislation

AI generated
Art. 194 ust. 1 of the Investment Funds Act
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2004 r., II CZ 94/04, niepublikowane).Zgodnie z art. 194 ust.
Art. 194 ust. 2 of the Investment Funds Act
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2004 r., II CZ 94/04, niepublikowane).Zgodnie z art. 194 ust.
Art. 31 ust. 1 of the Real Estate Register and Mortgage Act
Art. 252 in conjunction with Art. 244 § 1 of the Code of Civil Procedure
art. 252 w związku z art.
Art. 6 of the Civil Code
244 § 1 k.p.c., zmieniających regułę ciężaru dowodu określoną w art. 6 k.c.Wypada zauważyć, że na gruncie art.
Art. 3989 § 1 of the Code of Civil Procedure
Z tych względów, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 3989 § 2 of the Code of Civil Procedure
Z tych względów, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 1 k.p.c
Z tych względów, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 244 § 1 k.p.c
252 w związku z art. 244 § 1 k.p.c., zmieniających regułę ciężaru dowodu określoną w art.
art. 6 k.c
244 § 1 k.p.c., zmieniających regułę ciężaru dowodu określoną w art. 6 k.c.Wypada zauważyć, że na gruncie art.

Cited Case Law

AI generated
Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04 niepubl.).
Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2003 r., II CK 324/03
Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05
Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07
Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07
Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05
Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2004 r., II CZ 94/04
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2004 r., II CZ 94/04, niepublikowane).Zgodnie z art.
Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2009 r., III CZP 65/09
Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2013 r., V CSK 329/12
Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2014 r., IV CSK 131/14
Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2014 r., IV CSK 103/13

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 66/17 POSTANOWIENIE Dnia 4 lipca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Górowski w sprawie z wniosku […] Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w W.‎przy uczestnictwie S. W. oraz Banku […] Spółki Akcyjnej w W.‎o wpis zmiany wierzyciela hipotecznego w dziale czwartym księgi wieczystej nr […],‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 lipca 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania S. W.od postanowienia Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 30 maja 2016 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od uczestnika S. W. na rzecz wnioskodawcy kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).Instytucja przedsądu, jak wynika z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Skarga kasacyjna służy od prawomocnego orzeczenia, ma ograniczony zasięg, a jej podstawowym celem jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i twórczy wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa.Wprawdzie skarżący odwołał się do istotnego zagadnienia prawnego, niemniej nie występuje ta przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c.).Stosownie do ugruntowanego stanowiska Sądu Najwyższego, istotnym zagadnieniem prawnym jest taki problem jurydyczny, który ma znaczenie dla rozwoju prawa lub stanowi precedens dla rozstrzygnięcia podobnych spraw (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04 niepubl.).

Powołanie się przez skarżącego na istnienie takiego zagadnienia wymaga jego sformułowania oraz przedstawienia argumentacji jurydycznej uzasadniającej tezę o możliwości rozbieżnych ocen prawnych z przytoczeniem przepisów prawa, na tle których ono powstało. Skarżący powinien też wykazać, że ma ono istotne znaczenie dla rozpoznania lub rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 28 listopada 2003 r., II CK 324/03, z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl. oraz z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OCNP 2006, nr 15 - 16, poz. 243).

Ponadto, prawidłowo wyartykułowane zagadnienie musi być sformułowane ogólnie w tym sensie, że nie może chodzić w nim o sposób rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2004 r., II CZ 94/04, niepublikowane).Zgodnie z art. 194 ust. 1 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz.U. Nr 145, poz. 1546 ze zm.; dalej: „u.f.i."), księgi rachunkowe funduszu sekurytyzacyjnego, wyciągi z tych ksiąg podpisane przez osoby upoważnione do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych funduszu i opatrzone pieczęcią towarzystwa zarządzającego funduszem sekurytyzacyjnym oraz wszelkie wystawione w ten sposób oświadczenia zawierające zobowiązania,, zwolnienie z zobowiązań, zrzeczenie się praw lub pokwitowanie odbioru należności mają moc prawną dokumentów urzędowych oraz stanowią podstawę do dokonania wpisów w księgach wieczystych i rejestrach publicznych.

Jednak wymienione dokumenty - z mocy art. 194 ust. 2 u.f.i. w brzmieniu obowiązującym od dnia 20 lipca 2013 r. - nie mają takiego waloru w postępowaniu cywilnym; nie stosuje się zatem do nich w tym postępowaniu przepisów dotyczących dokumentów urzędowych, tj. art. 252 w związku z art. 244 § 1 k.p.c., zmieniających regułę ciężaru dowodu określoną w art. 6 k.c.Wypada zauważyć, że na gruncie art. 194 u.f.i. w brzmieniu sprzed jego nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 19 stycznia 2013 r. o zmianie ustawy Prawo bankowe oraz ustawy o funduszach inwestycyjnych (Dz.U. z 2013 r., poz. 777), przyznającego wymienionym w nim dokumentom walor dokumentu urzędowego, w orzecznictwie Sądu Najwyższego zwrócono uwagę, że domniemanie zgodności z prawdą danych ujawnionych w wyciągu funduszu sekurytyzacyjnego należy wiązać ściśle tylko z tymi okolicznościami, które według przepisów szczególnych powinny być przedmiotem zapisów w księgach rachunkowych prowadzonych przez fundusz sekurytyzacyjny (por. uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2009 r., III CZP 65/09, OSNC 2010, nr 4, poz. 51 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2013 r., V CSK 329/12, niepubl.).W sprawie, przedłożony wyciąg z ksiąg funduszu inwestycyjnego obejmuje informacje wskazujące źródło zobowiązania, wysokość zaległości, sposób jej zabezpieczenia i datę nabycia wierzytelności przez wnioskodawcę, a ponadto jest opatrzony pieczęcią oraz podpisany przez osobę uprawnioną.Dla rozstrzygnięcia sprawy zasadnicze znaczenie miało unormowanie zawarte w art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (jedn. tekst:

Dz.U. z 2013 r., poz. 707, ze zm.) stanowiące, że wpis może być dokonany na podstawie dokumentu z podpisem notarialnie poświadczonym, jeżeli przepis szczególny nie przewiduje innej formy dokumentu. Skoro więc ustawodawca nie wyeliminował z systemu prawnego art. 194 ust 1 u.f.i. to wyciąg z księgi rachunkowej funduszu sekurytyzacyjnego może być podstawą wpisu, gdyż jest to przepis szczególny do ogólnej normy z ustawy o księgach wieczystych i hipotece, (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2014 r., IV CSK 131/14, OSP 2015, nr 11, poz. 106 i z dnia 7 listopada 2014 r., IV CSK 103/13, LEX nr 2152901) bez względu na to, czy jest to obecnie w postępowaniu cywilnym dokument urzędowy.

Z tych względów, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). awjw