Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CSK 656/15 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of clear legal error requiring public function realization.

Case Number V CSK 656/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against the appellate court's judgment on personality rights. The appellant argued for a violation of civil code and constitutional provisions but failed to demonstrate a clear, obvious legal error. The court ruled that the appeal did not meet the strict statutory requirements for public legal functions and dismissed the case while awarding costs to the state.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 k.p.c.; art. 3989 § 2 k.p.c.; The Supreme Court may only admit a cassation appeal if it serves public legal functions, requiring a clear, obvious legal error without need for deeper analysis.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility public legal functions clear obvious error personality rights protection Supreme Court jurisdiction

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek umożliwiających realizację publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej.
art. 3989 § 2 k.p.c.
4).Wobec powyższego, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
art. 98 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. aj
art. 3989 § 1 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
23 i 24 k.c., art. 45 ust. 1 Konstytucji RP i art.
art. 5 k.p.c
zm.) poprzez przyjęcie przez Sąd drugiej instancji, że pozwany nie naruszył dóbr osobistych powoda, a także poprzez naruszenie art. 5 k.p.c., czego skarżący w uzasadnieniu wniosku w ogóle nie rozwinął.
art. 3989 § 2 k.p.c
4).Wobec powyższego, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie SN z dnia 8 marca 2002 r., sygn. akt I PKN 341/01
m.in.: postanowienie SN z dnia 8 marca 2002 r., sygn. akt I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz.
postanowienie SN z dnia 10 stycznia 2003 r., sygn. akt V CZ 187/02
100; postanowienie SN z dnia 10 stycznia 2003 r., sygn. akt V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz.
wyrok SN z dnia 24 września 2015 r., sygn. akt V CSK 741/14
Kwestie te w orzecznictwie Sądu najwyższego zostały jednoznacznie wyjaśnione (por.: wyrok SN z dnia 24 września 2015 r., sygn. akt V CSK 741/14, Biuletyn SN 2015, nr 12, s.
wyrok SN z dnia 6 maja 2010 r., sygn. akt II CSK 640/09
13, www.sn.pl, wyrok SN z dnia 6 maja 2010 r., sygn. akt II CSK 640/09, OSNC Zbiór Dodatkowy nr A/2011, poz.
V CSK 741/14
2 Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 12 września 2013 r. zasądził na rzecz M. M. od Skarbu Państwa – Prezesa Sądu Okręgowego w K. i Prezesa Sądu Rejonowego w K. kwotę 100 000 zł tytułem zadośćuczynienia, oddalił zaś powództwo w części obejmującej żądanie zasądzenia odszkodowania. Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 18 lipca 2014 r. oddalił apelację obu stron od tego wyroku. Z ustaleń wynika, że w dniu 28 października 1992 r. przeciwko powodowi, liczącemu wówczas 48 lat, skierowano akt oskarżenia o przestępstwo zagarnięcia mienia społecznego, to jest o czyny z art. 202, 201, 200 i 266 § 1 w związku z art. 58 k.k. Dwukrotnie wydane w sprawie wyroki uniewinniające były uchylane przez sąd drugiej instancji.
II CSK 640/09
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 maja 2010 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 656/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 kwietnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie z powództwa P. G. ‎przeciwko Skarbowi Państwa-Prezesowi Sądu Apelacyjnego w […]‎o ochronę dóbr osobistych ,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 kwietnia 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 2 czerwca 2015 r., sygn. akt I ACa [...], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od skarżącego na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W związku ze skargą kasacyjną powoda P.G. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 2 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek umożliwiających realizację publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej.

Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne. Nie w każdej zatem sprawie, nawet w takiej, w której rozstrzygnięcie oparte jest na błędnej subsumpcji czy wadliwej wykładni prawa, skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. Podkreślenia wymaga, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie jest jego rolą korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący oparł na przesłance uregulowanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Przesłanka ta nie została spełniona.Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłance uregulowanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga wykazania niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka, bez konieczności głębszej analizy, sprzeczności wyroku z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni (por. m.in.: postanowienie SN z dnia 8 marca 2002 r., sygn. akt I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; postanowienie SN z dnia 10 stycznia 2003 r., sygn. akt V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49).

Skarżący oczywistą zasadność skargi kasacyjnej odniósł do naruszenia art. 23 i 24 k.c., art. 45 ust. 1 Konstytucji RP i art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. z 1993 r., nr 61, poz. 284 z późn. zm.) poprzez przyjęcie przez Sąd drugiej instancji, że pozwany nie naruszył dóbr osobistych powoda, a także poprzez naruszenie art. 5 k.p.c., czego skarżący w uzasadnieniu wniosku w ogóle nie rozwinął. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie ma takich argumentów, które wskazywałyby na jakiekolwiek, a tym bardziej rażące naruszenie prawa w ustalonym przez Sąd Apelacyjny stanie faktycznym.

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania jest ogólnikowe i wręcz opiera się na błędnych założeniach dotyczących kwalifikacji prawa do rzetelnego procesu jako dobra osobistego. Kwestie te w orzecznictwie Sądu najwyższego zostały jednoznacznie wyjaśnione (por.: wyrok SN z dnia 24 września 2015 r., sygn. akt V CSK 741/14, Biuletyn SN 2015, nr 12, s. 13, www.sn.pl, wyrok SN z dnia 6 maja 2010 r., sygn. akt II CSK 640/09, OSNC Zbiór Dodatkowy nr A/2011, poz. 4).Wobec powyższego, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. aj