Supreme Court dismisses appeal as legal issue is irrelevant to established facts of construction contract termination.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against the appellate court's judgment regarding a construction contract dispute. The appellant argued that a construction contract could be concluded for a fixed end date, but the lower courts found the contract lacked a specific termination date, relying instead on the final acceptance protocol. The Supreme Court ruled that this legal question was irrelevant because the factual findings already determined the contract's duration without needing further interpretation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is rejected when the alleged legal issue is not necessary for resolving the case, as the lower courts' factual findings already determine the outcome without requiring Supreme Court interpretation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 652/16 POSTANOWIENIE Dnia 24 maja 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa […] Spółdzielni Mieszkaniowej […] w Z. przeciwko E. M. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 maja 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 25 lipca 2016 r., sygn. akt V ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 7.200 (siedem tysięcy dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oparto na pierwszej spośród wymienionych przesłanek.Przedstawienie okoliczności, uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego wymaga sformułowania tego zagadnienia i wskazania argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen.
Należy bowiem wyjaśnić, jakie zagadnienie prawne występuje w sprawie i dlaczego jest ono istotne, albo określić, które przepisy wymagają wykładni Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają związane z tym poważne wątpliwości, lub rozbieżności występujące w orzecznictwie sądów. Wywód ten powinien być zbliżony do tego, jaki jest przyjęty przy przedstawianiu zagadnienia prawnego przez sąd odwoławczy na podstawie art. 390 k.p.c. Twierdzenie o występowaniu istotnego zagadnienia prawnego jest uzasadnione tylko wtedy, kiedy przedstawiony problem prawny nie został jeszcze rozstrzygnięty przez Sąd Najwyższy lub kiedy istnieją rozbieżne poglądy w tym zakresie, wynikające z odmiennej wykładni przepisów konstruujących to zagadnienie (por. m.in. postanowienie Sadu Najwyższego z dnia 10 kwietnia 2014 r., IV CSK 623/13, nie publ.).
Przez istotne zagadnienie prawne, o którym mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., należy rozumieć zagadnienie, którego wyjaśnienie byłoby konieczne dla rozstrzygnięcia danej sprawy, a więc pozostające w związku z podstawami skargi oraz z wiążącym Sąd Najwyższy, a ustalonym przez sąd drugiej instancji, stanem faktycznym sprawy, i także w związku z podstawą prawną stanowiącą podstawę wydania zaskarżonego wyroku (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2013 r., IV CSK 53/13, nie publ.).Przedstawiony przez skarżącą problem prawny został ujęty w pytaniu:
„czy umowa o roboty budowlane może zostać zawarta na czas oznaczony konkretną datą powodującą wygaśnięcie z jej upływem umowy?”. Zaprezentowany w skardze problem prawny pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, a jego treść wskazuje na polemikę z ustaleniami faktycznymi dokonanymi przez sądy obu instancji. Z ustaleń tych wynika, że wykładnia umowy łączącej strony prowadzi do wniosku, że strony nie ustaliły w niej końcowego terminu zakończenia prac (konkretnej daty) wskazano, że „rozpoczęcie prac nastąpi w latach 2010-2011”, a „za datę zakończenia prac uważa się datę uwidocznioną w protokole odbioru końcowego”.
Dlatego też brak jest podstaw do uznania, że przedstawione przez skarżącą zagadnienie dotyczące tego, czy umowa o roboty budowlane może zostać zawarta na czas oznaczony konkretną datą ma znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw l.n