Cassation appeal dismissed; court bound by final judgment on attempted murder regarding defamation claim.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by H.K. against the Second Instance Court's judgment. The appellant argued that the use of the term 'murderer' violated his reputation, but the court noted he was already convicted of attempted murder. The court held that the final judgment on the attempted murder case legally bound the lower court, making the appeal inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The court is bound by the content of a final judgment; a cassation appeal based on a violation of the principle of finality of judgments is inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 629/17 POSTANOWIENIE Dnia 26 kwietnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa H.K.przeciwko J.J.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 kwietnia 2018 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w K.z dnia 8 czerwca 2017 r., sygn. akt V ACa […]/16, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w K. adwokatowi M.F. tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu powodowi w postępowaniu kasacyjnym kwotę 1800 (tysiąc osiemset) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opiera wniosek o przyjęcie skargi na oczywistej zasadności wynikającej m.in. z popełnionych uchybień procesowych w postępowaniu o ochronę dóbr osobistych.
Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia Sąd drugiej instancji uznał apelację powoda za niezasadną przyjmując, że użycie względem niego przez współoskarżonego w piśmie procesowym określenia „morderca” nie narusza dobrego imieniu powoda, skoro został on prawomocnie skazany za usiłowanie zabójstwa. Nie sposób zgodzić się ze skarżącym, że w takim przypadku oczywiste jest naruszenie przez sąd art. 11 k.p.c., skoro sąd jest związany treścią prawomocnego wyroku skazującego, który nie dotyczył zabójstwa a jedynie jego usiłowania.
Sąd wyraźnie wskazał, że brak było dowodów na przypisanie pozwanemu intencji do działania w celu naruszenia dobrego imienia powoda. Uwzględniono także niewielki krąg odbiorców pisma procesowego pozwanego, z którym styczność mieli tylko pracownicy sądu i służby więziennej oraz osoby zapoznające się z aktami sądowymi. W odniesieniu do tych osób zachodzi zaś obowiązek zachowania tajemnicy służbowej. Żadne pozostałe podstawy skargi kasacyjnej, mimo ich szczegółowej lektury, nie uzasadniają wniosku o oczywistej zasadności skargi.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). Pełnomocnikowi powoda z urzędu Sąd Najwyższy przyznał wynagrodzenie zgodnie z § 16 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 9 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.). jw ał